Sunset

RPG
 
IndexRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD

Ga naar beneden 
AuteurBericht
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   za maa 17, 2012 4:30 am

ja dat dus.
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   za maa 17, 2012 4:31 am

Janice Legend.

Deze hele dag was gewoon gestoord. Toen ze thuis kwam geloofde ook Olaf haar niet meer. Het leek wel een flash prank, een grap waar dus iedereen aan mee deed. Iedereen zat in het complot en zij was de enige die niet snapte wat er aan de hand was. Maar hoe konden ze nou een grap voor acht maanden volhouden? En hoe konden ze haar dit aandoen, als dit inderdaad een grap was? Jamie had haar dan zoveel verdriet gedaan… Ze liet de kraan zijn werk doen en liet het bad vollopen. Ze legde nieuwe kleren klaar op de wc-bril, haar pyjama dan want ze zou hierna meteen gaan slapen. Deze dag was ze helemaal zat, het was zo vermoeiend. Toen het water heet genoeg was en het bad al voor de helft vol was, pakte ze badschuim. Dat vond ze altijd zo heerlijk. Ze kleedde zich uit en ging in bad liggen, nog wel met haar mobiel in haar handen. Op Twitter had ze allemaal mentions van mensen op school die allemaal hetzelfde vroegen. Rickk_O7: @xJanicee ben je flauwgevallen? Surprised & GinnyGirll @xJanicee hee meis, gaat het al weer een beetje? & Kimmieheart @xJanicee ik hoorde dat je was flauwgevallen, wtf?. Janice werd er gek van. Ze zuchtte en klikte haar Twitter weg. Net toen ze haar mobiel op de rand wilde neerleggen, kreeg ze een WhatsApp binnen van Evan, vroeger de beste vriend van Jamie. Die twee leken volgens iedereen zó erg op elkaar, niet alleen qua uiterlijk maar ook qua innerlijk, maar dat vond Janice niet. Ze was hele goede vrienden met Evan, maar ze vond hem nooit kunnen voldoen aan Jamie. Maar ja, wie deed dat wel? #Hee, ik heb gehoord wat er vandaag met je gebeurd is en daarom begin ik er ook bij jou over. Ik denk dat wij de enige twee zijn die nog weten wie Jamie was en dat hij bestaan heeft.# Janice ging meteen weer overeind zitten, om erop terug te kunnen reageren. #Ja WTF?! Godzijdank, jij weet ook nog van Jamie… Ik dacht echt dat ik de enige was… Heb jij hem vandaag gezien?# Het duurde zo’n 20 seconden voor ze weer wat terugkreeg. #Nee, maar ik ga hem wel zien. Hij zal wel niet naar mij toe komen, maar ik ga SOWIESO naar hem toe.# Janice had zóveel vragen, maar wist er niet één uit te kiezen om te stellen aan Evan. Wat moest hij met die vragen? Ook hij kon ze niet beantwoorden. #Ik weet niet wat er in hemelsnaam aan de hand is, maar ik ben blij dat jij er ook vanaf weet <3# stuurde Evan toen. #Haha <3 Hij beweert dat hij Justin heet -.-# stuurde zij terug. #Hij kan deze act echt niet lang volhouden… Hij kon een klootzak zijn, dat weet je, maar hij hield wel van je. Dus als die Justin wel Jamie blijkt te zijn… Dan krijg je hem wel terug.# Janice beet op haar lip. Ze zette de kraan uit, het was nu wel vol genoeg. Het schuim stond al tot aan haar kin. XDDDD #Denk je dat…hij een spelletje met me probeert te spelen? ;$# Ze kon zien dat Evan telkens typte en toen weer niet, dat herhaalde zich steeds. Dus dat kon best wel eens betekenen dat hij niet wist wat hij erop moest antwoorden, dat hij steeds alles weer aan het deleten was. #Nou ja, weet je… Ik kende Jamie als geen ander en hij hield wel van spelletjes spelen, dus eh… Nou ja, ik weet het niet. Het zou best wel kunnen. Ik had altijd al tegen hem gezegd dat hij geen vaste relatie moest gaan beginnen, want dat zou alleen maar harten breken. Maar ja, je weet hoe hij was, hij luisterde nooit naar wat ik te zeggen had… Vergeet niet dat hij van je hield, oke?# Janice kreeg een brok in haar keel. Ze wilde haar mobiel wegleggen, want ze wilde er niets meer op terugzeggen. Opnieuw voelde ze haar mobiel weer trillen. Evan zei: #Ik gaf om hem als vriend, maar ik geef ook om jou. Als hij je pijn deed, moet je hem écht laten gaan. Als hij nu weer in je leven komt om je lastig te vallen, dan bemoei ik me ermee.# Hier wist ze wel wat ze moest zeggen. #Hoeft niet. Als Jamie blijkt te leven, dan wil ik hem weer terug. Iedereen zegt dat ik wel moet verder gaan met m’n leven, maar dat wil ik helemaal niet. Niet zonder hem.# #Hij zal jou nooit zien als jij hem.# #Hoezo denk je dat? Heeft hij je dat ooit verteld?# #Nee…# #Nou dan. Je kunt er gewoon niet tegen dat ik voor hem koos in plaats van jou. Live with it, ik vind hem leuker dan jou & dat zal ik altijd vinden.# #Jezus, zo ligt het helemaal niet ><# Janice stopte even met typen. Ze was nu wel gemeen bezig, maar ze kon het gewoon niet hebben. Evan praatte nóóit gemeen over Jamie, nóóit. Zelfs toen hij Janice leuk vond en Janice niet koos voor hem, maar voor Jamie. Maar dat hij nu ineens zo over hem praatte, dat hij haar alleen maar pijn deed en niet goed voor haar zou zijn en zo… Waarom kon niemand haar eens wat geluk gunnen? #Janice, het spijt me… Elke dag zei hij tegen me dat hij van je hield, dus wees maar niet bang dat hij niet van je gehouden heeft.# Janice was er helemaal klaar mee. Ze legde haar telefoon weg en zakte wat meer in het water. Ze sloot haar ogen en dacht aan vandaag. Die jongen leek zó erg op hem. Hoe kon dat mogelijk zijn? Hij rook hetzelfde, keek hetzelfde, liep hetzelfde, bewoog hetzelfde, zag er hetzelfde uit, praatte hetzelfde, lachte hetzelfde, keek met dezelfde liefdevolle blik naar haar… Ze kon het niet uitstaan dat hij beweerde dat hij Justin heette. Ze weigerde hem ook zo te gaan noemen. Janice schrok toen iets haar hand raakte. Ze opende haar ogen en zag daar ineens Jamie staan o.o. ‘Jamie?’ Ze zag hem gewoon zijn kleren uittrekken, totdat hij helemaal naakt stond. Niets aan zijn lichaam was veranderd. ‘Volgens mij hallucineer ik nu.’ Maar hij bewees haar het tegendeel toen hij op haar ging liggen en haar ging zoenen. Ze voelde alles. Hoe raar het ook was, ze werd weer helemaal overspoeld met allemaal gevoelens. Heel het Jamievirus drong haar lichaam weer binnen. Ze greep met haar handen zijn haren vast in zijn nek, nog best stevig ook, en drukte hem dichter tegen zich aan. Ze wilde meteen meer, maar hij liet haar los en begon haar lichaam onder de shampoo te kliederen. XDDDD Hij ging douchen en ze bekeek hem. ‘J-je ziet er goed uit…’ Al sprak dat wel voor zichzelf, zoiets hoefde ze niet eens te zeggen, want iedereen wist het. Ook hij. Hij stapte het bad weer uit. ‘W-wat ga je doen? N-nee, geen kleren aantrekken…’ Ook echt dat laatste. XDDDDD Hij bleef zwijgen en daardoor leek het nog meer alsof het een geestverschijning was. Maar het voelde te echt. Hij liep gewoon toen hij aangekleed was weer weg. ‘NEE, WACHT! JAMIE, NEEEE!’ gilde ze. Ze stapte uit bad en zonder zich af te drogen wilde ze achter hem aanrennen, maar hij was al verdwenen. “JANICE, WAT IS ER, WAAROM GILDE JE?!” Olaf kwam helemaal bezorgd haar kamer binnen rennen. XDDDD Ze hield meteen een handdoek voor haar lichaam. ‘I-ik… J… Jamie was…’ Olaf’s bezorgde gezicht verdween en hij begon zo te kijken; -.- “Janice, je bent echt gestoord. Hou op over je fantasievriendje.” Hij liep meteen weer weg, boos.
De volgende dag op school was ze meteen op zoek naar Justin. Ze was niet van plan hem zo makkelijk eronderuit te laten komen. Ze moest en zou hem vertellen wat er was gebeurd afgelopen avond. Hij stond daar in de gang te praten met een paar meisjes, waar Janice nóg bozer van werd. Hij stond tegenover een meisje dat tegen de kluisjes stond en hij had zijn handen tegen de kluisjes aan, zodat zij niet weg kon, maar dat leek haar maar weinig te schelen. Net toen hij haar wilde zoenen, pakte ze hem vast en duwde hem naast het meisje tegen de kluisjes aan, nogal ruw. ‘Jij gaat me nú vertellen wat jij in mijn badkamer deed.’ Het meisje keek Janice echt super raar aan. XDDDDD “Waar heb je het over?” Janice keek het meisje vuil aan. ‘Bemoei je er niet mee, rot op.’ Ze keek weer terug naar Justin, nog steeds boos. ‘Ik word het zat nu, geef toe wie je bent. En als je het niet toegeeft, waag het dan niet om je nog één keer in mijn huis te vertonen. Want dan ben je Justin en niet Jamie en dan mag je me dus ook niet naakt zien.’ “Jezus kind, jij bent echt gestoord! Laat die jongen toch met rust! Je kunt beter zelfmoord plegen, dan ben je bij je gefantaseerde dode vriendje.” Janice trok aan de haren van het meisje die lang genoeg waren, ze trok het meisje aan haar haren gewoon mee naar een opslagkast van de conciërge die nog openstond. ‘En blijf daar.’ Ze gooide gewoon de deur dicht en op slot XDDDDDD! Janice was altijd zo als Jamie met andere meisjes praatte, daar kon ze zó jaloers van worden. Ze ging weer tegenover Justin staan. ‘Je doet allemaal wel alsof je super onschuldig bent, “Justin”… Maar er zijn maar twee opties voor mij. Óf je bent Jamie en op onverklaarbare wijze ben je dus tot leven gekomen. Óf je bent een tweelingbroer van Jamie en vindt het kennelijk leuk om me te pesten, dus ga je me een beetje op lopen geilen in m’n badkamer.’ Dat zei ze dan ook gewoon midden in zijn gezicht, het kon haar niet meer schelen XDDDD. ‘Ik vind het erg lief dat je me gisteren hielp de dag door te komen op school, maar dat was wel weer genoeg. Je hoefde niet ook nog eens in mijn badkamer te komen en vervolgens weer weg te rennen.’ Ineens werd ze weer bang. Misschien was hij het dan toch niet? Straks was het een doodnormale jongen en werd hij nu ineens helemaal door haar lastiggevallen. Wat nou als hij gewoon iemand blijkt te zijn wie gewoon heel erg op Jamie lijkt? Misschien had hij wel helemaal niks te maken met hem. Dat zou dan heel beschamend zijn voor Janice. Ze sloeg zichzelf tegen haar voorhoofd en deed een stap naar achteren. ‘Oké, ehm… Het spijt me. Er kan ook een derde optie zijn, en dat is dat je gewoon een nieuwe jongen hier op school bent die niks van het bestaan van een Jamie Vanille afweet en dus ook geen idee heeft wie ik ben. Je zult dan alleen maar van me denken dat ik gek ben in mijn hoofd dat ik je zoveel beschuldig… En ik begin zo onderhand ook wel te denken dat ik gek in mijn hoofd ben…’ Zonder nog wat te zeggen liep ze weg en ging naar haar lokaal.
Deze hele dag had ze niet tegen hem gepraat om een paar redenen. De eerste reden was omdat ze hem niet meer durfde aan te spreken. De tweede reden was dat hij steeds omgeven werd door allemaal meisjes, die als een schild om hem heen waren gebouwd zodat Janice niet meer bij hem kon. De derde reden was om te bedenken hoe ze erachter kon komen of hij echt iemand anders was. Ze wist al hoe ze het zou gaan aanpakken. Hiermee kon ze ook meteen testen of hij echt nog wel van haar hield. Aan het eind van de dag – nu dus – zou Evan naar haar school komen, om zich voor te doen als haar vriend. Dat zouden ze dan wel de hele tijd voor Justin’s neus doen. Dit kon op een paar manieren uitpakken. De eerste was dat hij Jamie niet bleek te zijn, dus dan zou hij ook niet jaloers worden. Dan was er zekerheid. De tweede was dat hij wel Jamie bleek te zijn, maar het niet kon schelen, dus dan hield hij niet meer van haar. Dan zou Janice er alsnog niet achter komen of hij het was, maar dat zou dan toch niet meer uitmaken, als hij niets meer van haar wil. De derde was dat hij Jamie bleek te zijn en dat hij er wèl jaloers van zou worden. Misschien zou hij het dan toch toegeven? En zo niet, dan zou ze wel een andere manier vinden om erachter te komen of hij het was. Ze zou het niet opgeven. ‘Je weet dat dit iets eenmaligs is hè?’ mompelde ze tegen Evan. “Ja ja, je hoeft het er nou ook weer niet helemaal in te wrijven…” Janice grinnikte, ze vond het hilarisch dat Evan haar leuk vond. Want Janice was nooit aardig tegen andere jongens, ze wilde alleen Jamie. En zelfs nu nog hielp Evan haar. Maar dat kwam natuurlijk ook omdat Evan zijn vriend terug wilde. “Ik denk niet dat hij wat zal gaan doen hoor. Als hij echt Jamie is, zal hij alsnog niet doen alsof hij jaloers wordt. Want… Hij zal net zolang met zijn spel door willen gaan als hij wil. Hij zal niet voor een ander stoppen.” Janice haalde haar schouders op. ‘We zullen zien. Dit plan zal nooit “verkeerd” uitpakken, want altijd zal er wel iemand profijt van hebben toch?’ Evan knikte. ‘Oh, daar komt ‘ie. Snel!’ Meteen gingen ze staan zoals ze hadden gezegd via WhatsApp hoe ze het zouden gaan doen. Helemaal ingestudeerd XDDDDD. Janice ging tegen haar kluisje aanstaan en Evan ging tegenover haar staan, precies zoals Justin vanochtend deed bij dat meisje. Echt heel hardop en overduidelijk geacteerd zei Janice tegen Evan: ‘Ik hou van je.’ XDDDDD Evan zuchtte, hij vond ook al dat Janice teveel acteerde XDDDDDDDDD (ik zie dit te goed voor me en dan ga ik altijd stuk X’DDDDDDDDD) “Ik ook van jou.” Evan kon veel beter acteren dan Janice, maar dat was ook wel omdat hij het deels meende. Hij legde zijn hand op haar wang en ging dichter tegenover haar staan. Janice keek nog heel snel even over Evan’s schouder naar Justin om te zien of hij keek en liet zich toen gezoend worden. Alleen maar in de hoop dat Justin heel misschien naar hen toe zou lopen en zou toegeven dat hij inderdaad Jamie was. XDDDDDDDDD
Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   za maa 17, 2012 7:05 am



Justin BIEBER. ik doe gewoon BIEBER.

Hij zat op een stoel thuis, hij had een glimlach op zijn gezicht. Hij vond het gewoon prachtig, hoe ze reageerde, hem na gilde dat hij moest blijven. Hoe ze hem vast had, hij kon er al van glunderen. Ze was altijd zo lief, altijd altijd. Ze gaf hem altijd complimentjes, soms leek het wel of hij daar van groeide. Hoe meer complimentjes zij hem gaf, hoe trotser hij werd. Hoe machtiger hij zich voelde. Het was niet alleen Janice die veel om hem gaf, hij had acht maanden geleden ook een beste vriend. Een echt beste vriend, het was zo ongeveer de enige jongen waar Jamie echt mee kon lachen. Hij was ook de enige jongen die het vol kon houden met Jamie. Jamie praatte nogal veel over Janice. Evan heette de jongen, Jamie had niet echt gedacht aan hem. Maar nu hij hier zo zat ineens van wel. Hij stond op en ging op het internet, hij keek een tijdje naar alle domme, oude en nieuwe netwerken. Hyves, Facebook, Myspace en natuurlijk Twitter. Hij logde zich in op zijn oude twitter. Hij keek bij mentions, alles was vol. #@JamieV ik mis je nog elke dag# #@JamieV rust zacht...# #@JamieV ik vergeef je dit gewoon niet.# Die laatste was van Janice. Hij klikte op haar account, hij keek een beetje rond, ze was echt bij hem blijven haken. Hij was er hartstikke blij mee, hij zou het vreselijk vinden als ze nu gewoon een andere vriend had en hem vergeten was. Hij had gewoon veel geluk.
Hij had de nacht een beetje ge'smst met Vienna, al vond hij der niet leuk. Hij vond het wel leuk om met meisjes te sms'en die hem leuk vonden. Dus dat deed hij regelmatig. Ook toen hij met Janice was, naja, hij is er nooit officieel mee geweest. Echt van dat ze iets hadden. Maar hij maakte elk meisje gek, en liet ze op het einde hard vallen. Lachte hij ze uit omdat ze serieus dachten kans bij hem te hebben. Hij was ook soms te gemeen, dat wist Janice helemaal niet. Maar ja, vreemd ging hij niet. Al had dat wel gekunt, want ze hadden niets. Hij liep door de school heen en zag Vienna bij der kluisje staan. Hij liep op der af en duwde haar tegen der eigen kluis aan, zo dat ze hem kon aankijken. Ze glimlachte helemaal blij, ze was helemaal gelukkig. Er kwamen vriendinnen van haar erbij staan. Ze zeiden allemaal niets, ze keken heel stug naar hoe hij haar wou gaan zoenen, net toen hij dichterbij kwam pakte Janice hem vast. Hij keek verbaasd op, in zijn rol blijven. Hij fronste alsof ze gestoord was. 'Waar the fack heb je het over?' De meiden gingen zo tegen over haar staan alsof ze een groepje waren die bij hem hoorde. "Had je gewild dat hij in je badkamer stond." Hij keek haar vragend aan en legde zijn hand op haar voorhoofd, 'Heb je een pasje? Heb je een geestelijke stoornis? Ik ben Justin weet je nog?' Hij keek haar vragend aan, dit was ook iets te gemeen. Hij zette der nu voor schut, want de meiden moesten lachen. 'Niet lachen, dat is helemaal niet grappig. Ze is hartstikke in de war.' De meiden stopte meteen weer met lachen. Hij schudde met der hoofd toen ze een van de meiden zo'n opslag kast duwde. Hij moest diep zuchten toen ze weer door ging. Hij legde zijn hand op haar schouder. 'Nou, als ik moest kiezen tussen die twee opties, dan ben ik het tweede, kennelijk een tweeling broer. Heb je een foto van hem?' Hij begon te lachen, 'Op te geilen in jou badkamer? Deed je mee?' X'DDDD Dan kon hij beter zo gaan spelen. Hij moest zacht lachen, 'Ik ben niet in je badkamer geweest. Ik ben Justin,' Zei hij nadrukkelijk alsof ze doof was. Hij bekeek der een beetje en glimlachte toen ze zich verontschuldigde. 'Het maakt al niet uit, maar misschien moet je wel naar de dokter. Je bent namelijk zo in de war...' Hij keek der recht aan toen ze zei dat er een derde optie was. Hij knikte vlug van ja. 'Ben je .. die Jamie al lang kwijt? Of pasgeleden dat het nog zo in je hoofd zit?' Hij gaf der een schouderklopje en liep voor bij haar, 'Komt wel goed.'
De volgende dag was hij nogal verveelt, het spelletje verveelde hem snel. Ze had gister helemaal niet meer tegen hem gepraat. Hij zou vanavond wel weer even langs komen. En dan misschien langer, misschien wel even een potje neuken X'DDDDD. Had hij er wel zin in, na acht maanden onder de grond te zitten. Hij liep door de gang heen en zag Vienna weer, hij ging weer bij der staan en stond een tijdje te zoenen. Tot hij in zijn oog hoek Janice zag staan. Hij pakte Vienna nu nog steviger beet, maar hij zag Evan. Justin's ogen werden groot, tot hij ineens zag dat ze heel hard zei dat ze van hem hield. Justin liet Vienna los. 'Oh, ik.. moet gaan.' Ze keek er verdrietig bij. Hij bleef nog even bij der staan. Hij liep heel snel richting hun. Hij stopte voor hun, terwijl ze aan het zoenen waren. Hij trok Evan van haar af en sloeg hem heel hard in zijn gezicht, echt dat er gewoon bloed uit ze mond kwam omdat hij heel heel hard op zijn tong beet. 'Oh, oeps verkeerde.' Hij keek Janice niet aan, echt alleen Evan. 'Kut, ik dacht dat je Robin was.' Hij trok Evan mee richting dat hok wanneer je pijn of ziek bent, 'Sorry vriend, die kwam hard aan hè?' Hij liep snel met hem naar het bedje toe en legde hem er snel op neer. Hij pakte een glaasje water en gaf het aan hem. Hij was helemaal aan het schelden en vloeken. (Ik speel hem even >;D) "Kanker kanker kanker kind dat je bent!" Begon Evan ineens tegen hem. Hij pakte hem bij zijn schouders en schudde hem helemaal door elkaar. Justin keek nogal verward, Evan wist ook dat hij Jamie was? 'Sorry, ik had beter moeten kijken.' Maar Evan ging door. "IK WEET DAT JE FACKING JAMIE BENT. GEEF HET TOE!" Justin sloeg zich zelf op zijn voorhoofd. 'Alsjeblieft, doe normaal, ik ben Jamie níét. Ik ben nog steeds Justin.' Evan begon ineens te huilen, Justin kreeg een beetje medelijden. 'Emmh... Ik snap wel dat je iemand mist die er nu niet meer bestaat. Maar... Het komt wel goed. Niet zo verdrietig.' Justin voelde hele steken van medelijden. "Je duwde me gewoon omdat je kanker jaloers was... lief nou maar niet. Ik herken me beste vriend toch wel. Jamie, zeg het gewoon."Justin was stil, hij probeerde zijn gezicht zo strak mogelijk te trekken. "Zeg nu recht in me gezicht dat je beloofd Jamie niet te zijn." Justin kreeg ze gezicht niet meer strak. "BELOOF HET DAN!" Justin keek weg en keek hem toen aan, glas hard zei hij. 'Ik ben Jamie niet.' Evan duwde hem hard aan de kant, "Je kan het mij niet eens beloven, je beste vriend. Kanker op dan.. Jamie, Justin." Toen hij weg was ging Justin op het bedje zitten. Heel zielig zat hij daar een tijdje te snikken, http://media.tumblr.com/tumblr_lj7k5adbBO1qdzj62.gif waarom wist hij niet.
Het was avond, (soms noem ik hem Jamie en soms JustinX'DDDD) Jamie liep richting Janice. Hij klom de regenpijp weer op en ging door het raam heen. Hij zag haar in der bed liggen. Het was namelijk best laat. Hij liep op der af en ging naast der liggen. Ze was diep in slaap, tenminste, dat leek altijd. Maar zelfs als je iets fluisterde zou ze wakker worden. Hij bukte voor over en kuste haar lippen. In der oor fluisterde hij, 'Ik hou van je.' Hij kwam overeind en verliet de kamer zo snel mogelijk.
Het was de volgende dag, (BEDENK WEL WEER EEN NIEUW PLAN ZODAT HIJ MOET GAAN TOEGEVEN) hij had geen zin in Vienna en zat in de klas. Hij zag Evan binnenlopen die hem wel kon uitspugen. Hij had een boek in zijn handen en legde hem op Justins tafel. Justin keek naar de voorkant, http://29.media.tumblr.com/tumblr_m11a2tZQ0m1r0qvixo1_500.jpg Er waren vele bladzijdes uit gescheurd. Vroeger was dit het boekje van hem en Jamie. Hij sloeg de bladzijdes open.
De eerste bladzijde : You.
De tweede : How could you do this to me and her?
Derde : Fuck you, my dear.
Vierde : drop dead.
Vijfde : loving you is like suicide.
Zesde : I fucking hate you.
Zevende : Your life is one big lie.
Acht : Your love is one big lie.
Negende : I even cant discribe how much I hate you now.
Tien : Asshole.
Elf : Congratulations, you did it! thanks, you make me hate you.
Twaalf : I kill you in my mind.
Laatste bladzijde : She hates you too (:
Hij perste zijn lippen op elkaar, het ging zo alle bladzijdes door. "Wat is dat?" Vroeg een jongen die naast hem kwam zitten. 'Niets.' Meteen stopte hij hem weg. Justin keek achterom naar Evan. Hij zat naast haar. Wat waren ze nu van plan? Justin stond op en liep de les uit. Hij ging dit spel niet opgeven. Hoeveel pijn het ook zou doen. Hij ging bij de prullenbak staan en scheurde alle bladzijdes eruit. Tot het alleen een kapje was. Hij smeed het kapje in de prullenbak en stond er een tijdje bij. Wat moest hij hiermee? Hij liep weer richting de klas toe en plofte weer neer. Hij staarde naar het bord. De leraar schreef wat op het bord. Stellingen. "Wie heeft er een goeie stelling?"Tijd om elkaar af te maken. Hij stak zijn vinger op. "Ja Justin?" Hij keek even achter zich om en vroeg, 'Kan je van iemand houden en haten tegelijk? Of zeggen ze zulke dingen alleen maar in boeken?' De leraar keek de klas in, "Iemand hier antwoord op?"
Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   zo maa 18, 2012 3:36 am


" I'm here without you, baby.
You're just here in my lonely mind.
I dream about you baby,
and I think about you all the time.
<3



Janice.

Ze kon afgelopen nacht niet meer slapen. Nadat ze Jamie in haar oor hoorde fluisteren dat hij van haar hield, was ze klaarwakker. Alle spieren in haar lichaam spanden zich aan zonder dat haar hersenen die signalen doorgaven. Ze was nog steeds helemaal verslaafd aan hem. Hoe erg ze hem ook kon haten om het feit dat hij haar had verlaten, iets bracht haar altijd weer terug naar hem. Het duurde nooit te lang voordat ze weer terugkwam. Hij hield haar vast zonder haar aan te raken. Ze wilde nooit iets liever dan hem. En dat wist iedereen. Wat ze ook probeerde, ze kon niet van iemand anders meer houden dan van Jamie. Of hij nou een geestverschijning was of dat het gewoon Justin was, hij bleef haar vasthouden. Ze kon geowon niet meer van hem loskomen, om een doodsimpele reden: ze wilde het niet. "Heb je alweer een nieuw plan? Alsjeblieft een plan waar ik niet op mijn bek word geslagen?" Evan kwam naast haar lopen en zijn mond viel open. "Ik dacht dat je zei dat je helemaal niet geslapen had vannacht." Janice stopte bij haar kluisje en knikte. Ze maakte totaal geen oogcontact met Evan. 'Dat klopt.' De bel ging al, dus ze mocht wel eens gaan opschieten. "Nou ja, je ziet er niet uit alsof je de hele nacht hebt wakker gelegen." Janice grinnikte en schudde haar hoofd. 'Jamie was in mijn kamer. Hij gaf me een kus en zei dat hij van me hield.' Ze dumpte willekeurig wat boeken in haar tas, ze zou in de les wel zien of ze de juiste erin had gegooid. Ze zag er vandaag zo (http://24.media.tumblr.com/tumblr_m10lpcNuYw1rp3xooo1_250.jpg & http://29.media.tumblr.com/tumblr_m10lpcNuYw1rp3xooo3_250.jpg) uit, ze had extra haar best gedaan omdat ze toch niet meer kon slapen en er dus de tijd voor had. 'Ik heb geen plannen meer. Hij verraadde zich al toen hij je sloeg, wat ik overigens best wel grappig vond...' Janice probeerde haar gezicht in de plooi te houden, maar ze schoot toch in de lach. Ze vond het gewoon té grappig XDDDD. 'Sorry.' Evan rolde met zijn ogen. "Maar hij heeft nog niet toegegeven dat hij het is. Ik word hem echt zat. Ik heb ook de hele nacht niet geslapen, ik mis hem gewoon... Maar des te meer haat ik hem ook, hij kan ook niets beters dan mensen pijn doen. Ik snap ook niet waarom ik hem nog steeds als beste vriend zie." Daar wist Janice wel een verklaring voor. 'Iedereen houdt van hem. Of mensen hem nou arrogant vinden, lief, of vervelend. Hoe dan ook, ze gaan van hem houden. Hij is gewoon...loveable.' Evan knikte. Zij liep als eerste het lokaal in en keek rond om te zien of Justin er al was. Maar hij was er nog niet. Ze ging op een lege plek zitten, dit was zo'n les waar je geen vaste plek had. Nog voordat Evan binnen kwam, kwam Justin al binnen lopen. Hij ging ook op een lege plek zitten. Evan kwam vervolgens binnen en gaf hem een boek dat Janice zich nog wel vaag kon herinneren. Toen kwam Evan naast haar zitten. 'Wat was dat?' fluisterde ze in zijn oor. "Oh, niks. Dat heb ik vannacht gemaakt. Ik hoop dat hij nu eens zal toegeven dat hij het is." Janice zuchtte. 'Straks is het hem niet.' Evan schudde meteen heftig zijn hoofd. "Janice, hij is het. Ik ken hem langer dan jij, geloof me nou maar... Hij is het. Dáárom dat ik hem nu haat." Die woorden kwamen best hard aan. Janice kreeg er een brok van in haar keel. Dat betekende dan dus inderdaad dat hij uit de dood was opgestaan. Het enige wat ze nu nog moesten doen, was hem zijn spel laten opgeven. "Moeten we niet onze...act van gisteren nog eh...in stand houden?" begon Evan. -.- 'Nee.' Janice had totaal geen zin meer om te doen alsof ze een ander vriendje had. "Maar dan heeft hij ons door. Op den duur zal het hem vervelen, dan stoppen we gewoon, oké?" Janice gaf hem maar zijn zin door te knikken. Maar ze had totaal geen oog voor Evan. Ze kon alleen maar naar Justin kijken. Hij stond op en liep met het boek dat Evan hem gaf de klas uit. Toen hij weer terugkwam, had hij het boek niet meer in zijn handen. "Wat heb je ermee gedaan? Zeker weggegooid? Je bent echt zó harteloos," siste Evan. Janice gaf hem meteen een klap. 'Hou je mond over hem.' Zelfs Jamie's beste vriend mocht niet iets gemeens over Jamie zeggen van Janice. XDDDD "Ik ken hem langer dan jij, dus ik heb meer het recht om gemeen over hem te praten dan jij." Ze zaten helemal te kibbelen, totdat de leraar begon te praten. Janice zag nu pas waar hij het over ging hebben, stellingen. Dit ging weer een saaie les worden... Ze zakte wat onderuit, maar toen hoorde ze Justin's stem. Ze keek verbaasd op. Meteen gingen er vingers omhoog. "Ik vind van niet, want haten en houden van is precies het tegenovergestelde van elkaar." "Ik vind van wel, want als je iemand ziet van wie je houdt en diegene gaat met een ander, kan je diegene niet uitstaan." En toen ging Evan's vinger omhoog. Hij ging wat rechterop zitten en schraapte zijn keel. "Ik vind dat het wel kan," begon hij. "Sterker nog... Ik heb het zelf meegemaakt. Toen ik mijn beste vriend leerde kennen, was hij aardig en grappig en het was altijd super leuk om met hem om te gaan. Hij zag er misschien uit alsof hij nooit naar andermans problemen zou luisteren, maar hij bewees me het tegendeel toen ik hem vertelde dat ik verslaafd was aan drugs. Vanaf dat moment liet hij me zien dat je ook andere verslavingen kon hebben die veel beter waren, zoals lachen met vrienden of...seks." Een paar mensen schoten in de lach. Evan ging verder. "Maar tegelijkertijd was het ook de arrogantste, meest egoïstische en vervelende jongen die ik kende. Hij ging altijd van zichzelf uit, kwam vaak zonder wat te zeggen niet opdagen als we afspraken, en het ergste; hij liet me vallen voor een meisje. Ik kon me altijd zo dood stressen aan zijn gedrag op bepaalde momenten, maar toch kon ik hem niet laten vallen. We hadden wel vaak ruzie, maar die maakten we ook weer goed. En dat kwam omdat hij altijd eerlijk was. Hij vertelde altijd de waarheid als ik vroeg waarom hij niet kwam opdagen, waarom hij voor een meisje koos. Daarom dat ik ook niet kan begrijpen dat hij nu tegen me gelogen heeft." Evan wierp een korte blik op Justin. "Ik denk dat hij de laatste tijd zichzelf niet echt meer is... Dus ja, het enige wat ik kan hopen is dat ik m'n beste vriend weer terugkrijg, de vriend die niet tegen me loog. Ik wil hem namelijk nog steeds terug, zelfs na alles wat hij me geflikt heeft. Zelfs na de honderdste keer dat hij het meisje kreeg dat ik ook leuk vond." De klas was echt helemaal stil en dat was een wonder. Iedereen luisterde naar Evan's verhaal. "Over welke jongen gaat dit, Evan? Over iemand uit de klas?" vroeg de leraar. Evan haalde zijn schouders op. "Ik wou dat ik dat ook wist." De leraar trok nogal vreemd zijn wenkbrauw op. "Juist... Nou ja, mooi standpunt hoor Evan en goeie argumenten... Ehmm, Janice, wat is jouw standpunt hierin? Ben jij het met Evan eens." Evan keek haar aan en Janice kon in zijn ogen zien dat hij dacht dat ze het met hem eens was. Maar ze zei: 'Nee, niet echt...' Ze keek de leraar aan. 'Ik denk niet echt dat het kan, want...uiteindelijk zou je diegene dan haten voor wie hij is, of...voor wie hij niet is. Als je echt van diegene houdt, ben je helemaal gek van diegene. Je wilt niet meer los komen van hem en wilt elke minuut van de dag bij hem zijn. Ruzies wil je alleen nog maar met hem meemaken, zolang het daarna maar weer goed is. Je bent bang dat hij je verlaat, daarom dat je soms onzeker overkomt... Maar echt haten, dat zou je nooit kunnen als je écht van diegene houdt. Ik in ieder geval niet.' Ineens draaide ze zich om naar Justin en maakte ze het een soort één op één gesprek. 'Want hoeveel ik ook heb gezegd dat ik je haat, ik kan het niet... Dat is namelijk het ergste. Ik kán je niet haten en daarom dat ik je nooit los wil laten. Maar ik ga het wel doen, want ik ben het spuugzat. Doe je maar voor als iemand wie je niet bent, ik speel het niet meer mee. Ga maar lekker op zoek naar iemand wie je spelletjes wel leuk vindt.' Ze stond op en liep gewoon de les uit. Evan volgde haar. "Meen je dit nou?" mopperde hij. 'Nee. Ik meende dat laatste helemaal niet. Ik zal hem nooit verlaten, maar dat denkt hij nu wel. Alleen als ik zijn spelletjes niet meer mee wil spelen, zal hij er misschien mee ophouden.' Janice glimlachte speels, net liep ze heel dramatisch het lokaal uit in de hoop dat Justin nu achter haar aan komt. XDDDD MHUAhAHA >;DD. "Je bent echt...sluw, wist je dat? Je probeert hem nu een heel schuldgevoel te geven. Maar slim is het wel." Janice kreeg ineens een idee en stond stil. 'Hmm... Ik vind het niet erg eerlijk dat hij met onz gevoelens heeft lopen spelen deze acht maanden lang. Ik vind dat ik nu een spel mag gaan bedenken. Ik ga doen alsof ik helemaal niets meer om hem geef. En ik zal hem alleen maar pijn doen.' Evan trok zijn wenkbrauw op. "Ehmm... Is dat nou wel zo'n goed idee? Als wij precies hetzelfde als hem doen, zijn we geen haar beter dan hem..." Janice haalde haar schouders op. 'Ik wil nu wel eens degene zijn die met andermans gevoelens speelt.' Ze grinnikte en pakte toen Evan uit het niets gewoon op z'n bek. XDDDDD 'Vanaf nu ben jij officieel m'n vriendje.' Evan keek helemaal met een stonede glimlach, helemaal blij. "Was ik dat niet al?" 'Nee, dat speelden we alleen... Nu ben je het écht.' Maar Evan schudde zijn hoofd toen. "Nee, Janice, dit is niet goed... Hij blijft m'n beste vriend, dat hij mij dat nou aan doet... Ik vind het wel goed zo. Je bent nu gewoon gemeen. Je weet dat ik al heel lang heb zitten wachten op het moment dat je eens voor mij zou kiezen, maar ik weet gewoon dat je dat nooit zult doen..." Janice fronste. 'Dat doe ik toch nu?' Evan schudde zijn hoofd opnieuw. "Nee, Janice, dat doe je niet... Je kiest altijd voor Jamie. Je noemt me nu je vriendje, om Jamie pijn te doen. Dat is gewoon gemeen naar mij toe en ook naar hem." Maar Janice gaf niet op. Wat liep hij nou ineens de good guy uit te hangen? Justin had het nog niet eens toegegeven en nu liep Evan alweer veel te lief te doen. Hij was altijd te lief. Janice ging haar chames in de strijd gooien, gemeen dat ze ook was. XDDDD Ze glimlachte verleidelijk naar hem en ging met haar vingers over zijn buik steeds meer naar beneden. 'Maar dit is toch wat je altijd al wou...? Meisjes kozen altijd al voor Jamie, jij stond altijd in zijn schaduw... Vind je niet eens dat jij aan de beurt bent? Dit is toch wat je altijd al wou?' Ze keek even om zich heen, niemand stond in de gangen. Ze ging gewoon met haar hand in zijn broek en drukte hem wat meer tegen de kluisjes aan. "Nou, je bent zo gemeen... Ik kan hier echt niet tegen..." murmelde hij, al haast kreunend. Janice vond het leuk om deze macht op hem uit te oefenen. XDDD 'Dat je wat met mij neemt, betekent toch niet dat je niet van je vriend houdt? Jamie heeft ook altijd van jou gehouden terwijl hij onder jouw neus vandaan al je meisjes afpikte.' Evan knikte. "Dat is waar... Hmm, ga door..." Maar net toen Janice zijn boxer in wilde gaan, ging de bel en was Justin de eerste die de gang op kwam lopen. 'Zo. Dus dat betekent dat we officieel nu wat hebben,' zei ze zachtjes en tevreden. Evan knikte tevreden en...nog steeds stoned. XDDDD Ze pakte Evan's hand beet en wierp een korte arrogante blik naar Justin, zo van "ik ben lekker over je heen, want kijk, ik heb een nieuw vriendje". XDDDDD Zo liep ze gewoon verder.
Het was weer avond en Janice stond onder de douche. Ze was van plan zo lang mogelijk eronder te blijven staan, want ze hoopte erop dat ze weer een bezoekje van Jamie zou krijgen. Of hij het nou zou gaan toegeven of niet, ze wilde een bezoekje, want ze miste hem. Welk moment van de dag eigenlijk niet? Ze hadden nu al acht maanden niks meer gedaan en Janice was alleen gek van Jamie, dus zij had die acht maanden ook niet iemand anders wie haar tevreden hield. XDDD Ze bleef zich maar omdraaien en omdraaien. 'Kom nou....' zeurde ze, al praatte ze dus nu eigenlijk tegen zichzelf.

Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   zo maa 18, 2012 5:13 am



Because of you
I try my hardest just to
forget everything
Because of you
I don't know how to let
anyone else in
Because of you
I'm ashamed of my life
Because it's empty
Because of you
I'm afraid.
</3


Hij keek strak voor zich uit, Evan lulde een heel verhaal. Wat moest hij hier nou mee? Ergens vond hij het best wel lief, maar aan de andere kant vond hij hem vreselijk. Ongeveer precies zoals Evan er over dacht. Arrogant, egoïstisch, vervelend. Dat kon hij toch niet accepteren? Was het zo? Hij begon na te denken, wat was arrogant van hem dan? Hij zag zijn eigen fouten niet, hij kon wel wat bedenken, maar dat was te klein om boos over te zijn. Egoïstisch? Wat nou egoïstisch, hij dacht altijd aan zijn meisje, niet dat ze wist dat hij altijd aan der dacht. Sterker, hij deed alsof hij niet naar der keek. Maar alleen wanneer ze het niet door had bekeek hij haar. Vervelend... Hij was misschien vervelend in het arrogant en egoïstisch zijn, maar hij kon zich niet voorstellen dat hij dat was. Wat was hij dan wel? Vriendelijk? Hij was aardig voor mensen die even snel een vraag hadden. Maar voor zijn vrienden was hij hard, want uiteindelijk stond hij der alleen voor. En dat wou hij hun ook aanpraten. Weinig vertrouwen had hij in andere. Maar hij vond dat niet erg, hij was nooit bang. Hij had het meer met zich zelf. Hij vond zich zelf ook best goed, als de wereld als hem was, was er niets aan de hand, nergens. 'Moet je na gaan hoe dom je was om drugs te gebruiken.' Maakte hij de opmerking tussen door. 'Je kon het niet in je eentje, wat zou er toch van je gekomen zijn als je die vriend niet had.' Justin keek hem niet aan, hij zei het gewoon in het niets. Justin probeerde zich zo min mogelijk aan te trekken van dat verhaal. Hij ging zijn spel nog niet opgeven, gewoon doen alsof je eigenlijk geen idee heb waar over ze het hebben. Toen de leraar vroeg over wie hij het had, zei hij gelukkig niets. 'Wat een tragisch verhaal zeg, en hij is nu dood dus...' X'DDD spook. Toen begon Janice ineens, hij draaide zich een beetje om, wat was ze ook een lief meisje. Altijd aan zijn kant staan. Hij glimlachte licht. Maar toen zei ze iets waar Justin toch wel van op keek. Ineens draaide ze zich ook naar hem toe. Hij keek nogal me een wtf blik. Hij wist niet echt wat hij er bij moest denken. 'Meisje, ik ben Justin, weet je nog. Meneer? Ze is écht in de war...' Hij keek naar hoe ze opstond, ging ze nou serieus weg? Hij beet zacht op zijn lip, mmmh, ging ze het echt opgeven? "Justin, heeft dit iets met jou te maken? Want nu is het niet alleen Janice maar ook Evan, kan je het vertellen?" Justin keek helemaal verward, 'Meneer, dat meisje is in de war, en ik ken die hele jongen niet.' De leraar zuchtte diep. 'Meneer, ik meen het. Ik kom uit Australië, hoe moet ik hun in godsnaam kennen?' De leraar knikte, "Je heb gelijk, Janice is in de war en Evan, ik weet niet. Maar ga der maar alsnog even achterna, want dit is toch wel erg." Justin schudde gewoon zijn hoofd van nee. Hij bleef zitten en sloeg zijn boeken open. 'Ik wil geen les stof missen.' De leraar fronste licht, "Emmh.. oké?" Sommige keken hem vragend aan, sommige, de meiden vooral helemaal verliefd. "Nog een andere stelling?"
De bel ging en Justin stond meteen op en liep het lokaal uit, meteen zag hij ineens iets wat hij niet wou zien. Hij zag Janice met der hand bij Evans broek. Gewoon erin. Hij stond even stil, dit was erg. Hij liep langs ze en stootte Evan heel hard tegen hem aan. 'Oh, sorry. Mag ik even vragen waarom jullie mij zo aanvallen? Ik heb jullie nooit wat misdaan, jij bent gestoord want je denkt serieus dat ik die Jamie ben en nu ... Jij ook? Ik ken die hele Jamie zelf niet eens...' Evan rolde met zijn ogen. "Geef nou maar toe, wij zijn je zat." Justin fronste helemaal verward. 'Het gaat echt niet goed met jullie. Hebben jullie zelf ook niet door dat jullie de enige zijn die denken dat er een ene Jamie bestaat? Die eigenlijk dood is? Vind je dat niet onlogisch dat hij zou moeten opgestaan uit de dood? Als hij begraven is.. nou, dan heeft hij zeker wel tien a vijf meten moeten naar boven moeten komen. Daarbij is er geen lucht onder de grond, had hij dus geen eten. Hoe the facking fack kan je denken dat hij nog leeft? Twijfel je niet aan jezelf? En waarom zou hij jullie dat aan doen? Als hij jou vriendje was, dan zou hij op je afrennen. Als hij jou beste vriend was, had hij dat heus wel verteld.' Hij ratelde door. 'Als hij echt jullie... vriend was, dan had hij niet gedaan alsof hij ene Justin was oké?' Hij duwde hun beide hard achteruit. 'Laat me met rust.' Hij had niet door dat er vele mensen om hen heen stonden. "Omg, hij heeft zó gelijk. Ze zijn echt gestoord.".."Wel een knap fantasie vriendje dan." Er gingen allemaal opmerkingen rond. Als Jamie terug zou komen,. echt terug terug, moest hij wel zijn best doen om hun weer terug te krijgen. Ineens kek hij best verward toen hij door liep. Als hij inderdaad écht verliefd op Janice was, waarom bestormde hij haar dan niet? Hij begon ineens te twijfelen aan wat hij zelf zei. Evan was echt zijn beste vriend, natuurlijk zou hij alles aan hem vertellen. Was hij dan echt zo'n vreselijk mens dat hij zo erg hield van spelletjes spelen? Jamie kreeg een naar gevoel in zijn buik, het feit dat hij zo was, dat was best raar. Hij probeerde het gevoel weg te krijgen, maar het lukte maar niet. Hij pakte zijn boeken en liep naar de kantine, nieuw plan. Het was pauze en hij zocht ze meteen op. Ze zaten met z'n tweeën alleen in een hoekje. Iedereen roddelde over hen. Iedereen praatte goed over Justin. Iedereen was nu al gek van hem. Justin liep naar hun toe en ging bij hun zitten. 'Oké, ik had me misschien wat meer in jullie moeten verplaatsen. Jullie zijn natuurlijk een vriend kwijt... En als jullie hem zó erg in mij herkennen... Misschien moeten we dan vrienden worden?' Hij was echt de beste acteur ever. Alles wat hij zei, je zag gewoon niets van liegen, bedriegen. Net toen hij alles zei, hij was gewoon echt top in acteren. Hij glimlachte kort naar hun. 'Ik kan misschien zelfs wel een betere vriend zijn, aangezien jullie zeiden dat hij egoïstisch was en arrogant.' Justin glimlachte vriendelijk naar hun. 'Het spijt me dat ik jullie steeds zo schut zet voor andere, ik kon er gewoon niet tegen dat vooral jij dacht dat ik ene Jamie ben. Hoe kan ik jullie overtuigen dat ik het niet ben?' Wat een acteur.
(wel daarop reageren hè ò.ó)
De dag was weer voorbij, het was een moeilijke dag. Jamie twijfelde erg aan zich zelf wat voor'n mens hij was. Hij had er alles voor over om zijn vriendin en beste vriend te bedriegen. Hij was gewoon vreselijk. Er bestond gewoon geen erger mens dan hem. Maar door dat te bewijzen, zouden ze hem geloven. Nu Justin het op die manier had overgebracht moesten ze wel geloven dat hij het écht niet was. Maar ja, hij kwam nog steeds langs bij Janice. Dat wou hij ook blijven doen. Misschien kon hij haar laten geloven dat er twee van hem bestonden? Justin en Jamie? Hij trok andere kleding aan en spoot een ander luchtje op, toch bleef hij dezelfde jongen, inplaats van deze outfit : http://25.media.tumblr.com/tumblr_m0yjstrHM01rotsafo1_500.gif had hij nu deze aan : http://28.media.tumblr.com/tumblr_m0ur9a658v1r8nekro1_500.gif Hij liep het huis uit richting haar. Hij klom weer op de regenpijp en liep der kamer binnen, ze was in de badkamer. Hij opende de badkamer en zag haar staan, hij glimlachte zo ; http://28.media.tumblr.com/tumblr_m0us7bw4zz1r8nekro1_500.gif hij trok zijn kleding niet uit, alleen zijn schoenen en sokken. Hij stapte in de badkuip, aangezien ze douchte. Hij sloeg zijn armen om haar heen van achter. Hij drukte haar dicht tegen zich aan. Hij bewoog heen en weer alsof ze aan het dansen waren. Hij drukte kusjes in haar nek en ging met zijn handen door haar haar heen. 'Ik heb het gevoel alsof je me elk moment kan los laten, liefje, beloof je dat nooit te doen?'


Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   zo maa 18, 2012 7:44 am



" En ik zie jullie wel, maar het gaat aan mij voorbij.
En ik hoor jullie wel, maar het gaat aan mij voorbij.
Ik kan je even niet volgen, ik kom er even niet meer uit.
Ik zit nu even in de wolken, en ik kom er denk ik niet meer uit. "


Janice Legend.

Ze kreeg tranen in haar ogen om wat Justin allemaal uitkraamde naar hun. Ze wilde zó graag geloven dat hij Jamie was, maar hij wilde juist zó graag dat hun dat niet geloofden. En Janice begon haar vertrouwen erin te verliezen. Alles wat ze eerst dacht, werd omver gegooid. Ze sloeg haar ogen neer naar de grond, haar hoop was nu echt volledig weg. Dat betekende dat Jamie dus toch dood was. Of was hij niet dood, dat hij toch wel elke avond kwam? "Ach, flikker toch op," snauwde Evan. Justin duwde hen beiden wat meer achteruit en liep toen weg. Evan zag toen pas dat Janice huilde. Hij sloeg z'n armen om haar heen, maar zei verder niets.
In de kantine werden ze de hele tijd aangesproken. Ze werden voor gek uit gemaakt. Maar het kon Janice niet meer schelen. Het was voor haar alsof haar vriend voor de tweede ker was overleden. Alle reacties gingen langs haar heen. Ze staarde een beetje zielig voor zich uit. Ze hoorde Evan's reacties wel, maar het ging aan haar voorbij. "Of het nou Justin is of Jamie, ik mag die gast niet." Janice schoot overeind toen Justin naar hen toe kwam. "Zo, jij hebt wel veel lef om hier nog bij ons te komen ziten," snauwde Evan meteen. Janice sloeg Evan tegen zijn schouder en keek weer terug naar Justin. 'We eh...wilden nog sorry zeggen. Voor alles. Het lijkt me nogal raar om telkens van maar twee mensen te horen te krijgen dat je Jamie bent. Ik denk dat we...te graag hoopten dat jij het was.' Ze keek best verdrietig. En ja, dat was ook logisch. Haar gedachten werden afgelopen dagen gevuld met hoop en nu droop dat er allemaal weer uit. Ze legde voorzichtig haar hand op die van Justin, waarbij Evan meteen bedenkelijk begon te kijken. 'We zullen niet meer over Jamie zeuren, oké? Ik geloof dat je hem niet bent.' Ze glimlachte toen hij zei dat hij weleens een betere vriend kon gaan worden dan "die Jamie". 'Ik denk niet dat dat kan. Zolang je Jamie niet bent, kun je ook niet beter worden. Niemand is beter dan hem.' Evan maakte meteen echt zo'n "ahum" geluidje XDDDD. 'Behalve Evan, natuurlijk.' Dat zei ze super sarcastisch, wat haar nog meer liet grinniken. "Ik weet niet of je van rugby houdt, maar...ik zit in het schoolteam en ze zijn nog op zoek naar een nieuwe quarterback. Misschien kan je in het team komen? Dan...kunnen we elkaar beter leren kennen." Evan begon alweer een beetje terug te komen. Evan was altijd aardig, dus het verbaasde Janice ook niet dat hij nu alweer lief begon te doen. Janice trok haar hand weer terug. 'Je hoeft ons niet te overtuigen dat je Jamie niet bent. We weten het nu wel...' Ze zei het ook best teleurgesteld, want ze hoopte echt dat hij het was. "Ik wil niet dat het helemaal als vroeger was, maar... Ik wil wel weer echt drie beste vrienden worden. Dus Justin, je zult ons allebei maar moeten mogen," zei Evan speels. "Misschien kunnen we met z'n drieën naar de film morgenavond? Dan na onze training Justin, kunnen we Janice ophalen..." Janice ging weer wat achteruit zitten. Dat zou wat worden, met z'n drieën naar de film. Zij zou er dan wel voor zorgen dat zij in het midden zat. XDDDD Want anders zouden ze de hele tijd met z'n tweeën zitten en haar buitensluiten, aangezien het wel weer zo'n vechtfilm zou worden waar ze constant opmerkingen over moesten maken waar alleen jongens om zouden lachen. Hopelijk was Justin daarin anders, dan zouden ze naar een andere film gaan.
Toen ze armen om haar heen geslagen voelde worden, begon ze meteen breeduit te glimlachen. Al haar hoop kwam weer terug. Maar dit moest ze anders gaan spelen. Ze zou zijn vraag niet beantwoorden, voor hij vragen zou beantwoorden. 'Ben je steeds gewoon een verschijning die ik in mijn hoofd bedenk, of ben je echt?' Ze draaide zich om en keek hem diep in zijn ogen aan. Het was raar om hem zo weer te zien. Want of hij nou echt was of niet, dit was niet Justin. Dit was echt Jamie. Dat was 100% zeker. En zekerheid vond ze het fijnste. 'Hé,' grinnikte ze. Ze gaf hem een kus op zijn lippen. 'Ik mis je elke dag zó erg he... Echt elk moment van de dag word ik aan je herinnerd. Er zit een jongen bij me op school die zo sprekend op je lijkt he...' Ze gaf hem weer een kus, en weer, en nog een keer. Ze kon niet van hem af blijven. Ze sloeg haar armen om zijn nek heen. 'Ga alsjeblieft niet weer zo snel weg als de vorige keren...' Ze keek hem weer aan. Het maakte haar niet uit of hij echt was of niet, ze moest en zou gewoon met hem praten. 'Ik hou van je.' En toen begon ze wat gemener te grijnzen. 'En ik hou nu ook van je beste vriend Evan.' Ze prikte hem in zijn zij. 'En morgen ga ik met je dubbelganger en je oude beste vriend naar de bioscoop... Dat gaat wat worden... Evan is nu m'n vriend, maar Justin doet me zó erg aan jou denken. Nou ja, niet dat ze beiden zo leuk zijn als jij... Hun twee bij elkaar zijn nog niet zo leuk als jij. Heel de wereld bij elkaar is niet zo leuk als jij.' Ze ging met haar handen over zijn schouders en z'n nek en z'n wangen. 'Je voelt zo...echt.' Haar glimlach verdween. 'Oké, antwoord op je vraag... Eh... Ik wil je nooit loslaten. En dat kan ik ook helemaal niet. Maar dan moet jij beloven elke avond naar me toe te komen, of je nou echt bent of niet. En je moet het maar accepteren dat ik nu ook verderga met m'n leven en dus met jouw beste vriend ga. Daar heb ik alle recht toe nadat je me gewoon achterliet na die ruzie.' Daar was ze gewoon ook nog serieus boos om. XDDDDD 'Zolang je maar weet dat ik altijd het meeste van jou zal houden.' Ze begon hem echt heel liefjes te zoenen. Toen stapte ze de douche uit. Ze droogde zich af en trok haar pyjama aan. Echt een sukkelpyjama, een Janicepyjama. XDDDD 'Kom.' Ze pakte zijn hand en trok hem gewoon haar bed in.

we doen gewoon steeds op alle situaties reageren joh X'DDDDDDDDDDDD.

~~volgende dag~~

Evan.

Hij liep met Justin terug naar de kleedkamers, de training was voorbij. 'Het was best wel een zware training, vond je ook niet?' vroeg hij. 'Ik vond trouwens dat je het echt goed deed, dat meen ik.' Hij glimlachte best vriendelijk. Hij vond dat hij Justin te hard had aangepakt en probeerde het een beetje goed te maken. 'Ik weet zeker dat de coach je doorlaat nu hij je zo heeft zien trainen.' Evan was de enige in zijn team die er niet van droomde om quarterback te worden. Die moest dan meteen alles leiden en daar was Evan niet goed in. Als Justin net zoals Jamie was, zou hij een perfecte quarterback worden. Alle jongens uit het team waren aardig tegen Justin. EIgenlijk was heel de school gewoon aardig tegen hem. In de kleedkamers trok Evan zijn kleren uit en pakte een handdoek. 'Kom.' Alle jongens liepen dezelfde kant op, namelijk naar de douches. 'Ik vraag me af of je ook dezelfde pik hebt als Jamie,' zei Evan nogal...apart. XDDDDD 'Al betwijfel ik dat, want...hij had echt een gr... Ik hou al op.' Evan legde zijn handdoek neer en ging onder een douche staan waar je maar één knop hoefde in te drukken voor warm water, zoals bij zwembaden ook altijd. "Trek je maar niets van Evan's fantasievriendje aan, Justin," zei Timo, één van de jongens uit Evan's team die ook onder een douche ging staan. "Ooit zal hij er wel bij je over ophouden. Dat deed hij ook tegen ons, maar ja, wij sloegen het dan ook wel uit hem." Evan rolde grijnzend met zijn ogen. 'Dat is niet waar. Ik sloeg hen juist.' Echt zo'n domme discussie. XDDDDD Evan waste zijn lichaam alleen even, want hij had vanochtend zijn haar al gewassen. Zo kon hij ook sneller naar Janice toe voor de film. 'Je gaat toch nog wel mee he, Justin? Naar de bios?' Een paar teamleden keken vreemd op. "Oh God. Evan, je gaat ons toch niet vertellen dat je homo bent he." Evan schoot in de lach. 'Het is met mij, m'n vriendin en hem, jullie zijn ook echt kankerdom he.' Hij droogde zich af. "Nou Justin, ik zou nee zeggen... Een beetje zitten kijken naar een film met twee half neukende mensen naast je hoef je ook weer niet te hebben. Of nou ja, half neukend... Evan heeft nog nooit met z'n nieuwe vriendin geneukt. Watje." Evan kreeg een rood hoofd. Hij trok z'n kleren aan en begon meteen stoer te doen. 'Ik heb al wel geneukt met m'n vriendin, hoor. Maar ik ga dat jullie toch niet vertellen, of willen jullie alle details soms horen? Viespeuken.' Het was allemaal gelogen, maar hij dacht toch niet meer dat Justin Jamie was. En alleen Jamie kon weten dat Evan nog niet met Janice geneukt had, want...dat kon niet. XDDDDD 'Justin, schiet nou eens op man.' Toen hij klaar was, moest hij best nog wel lang op Justin wachten. 'Jamie deed er ook altijd zo lang over. Mooiboys.' Zijn teamleden lachten Evan weer eens uit toen hij begon over Jamie. Toen Evan zag dat Justin klaar was, trok hij hem mee naar buiten. 'Als we nu al bedenken naar welke film we gaan, kunnen we twee tegen één doen. Dan zal Janice zich wel aan ons overgeven. Want als we niet voorbereid zijn, zal zij een film uitzoeken. En dat zal dan zo'n saaie kleffe film worden...' Hij dumpte in de achterbak van zijn auto zijn rugbyspullen en ook die van Justin. Hij wachtte totdat Justin ook in de auto kwam zitten en scheurde toen weg, naar Janice's huis om haar op te halen. 'Ehmm... Zou jij zo uit willen stappen en haar op kunnen halen? Want als haar ouders zien dat ik haar ophaal, zullen ze me niet aan haar meegeven... Ik heb nogal foute dingen gedaan in het verleden waar zij niet zo blij mee waren...' Zoals hun dure vaas omgooien en dat soort dingen. XDDDD Hij liet Justin er nog voor de staat uit gaan, want hij durfde zich niet in die straat te vertonen. Hij wachtte op een parkeerplaats op Janice en Justin.

Janice.

Ze hoorde de auto van Evan al aan komen, al wist ze dat hij haar niet zou op komen halen. Ze bekeek zichzelf nog even in de spiegel, en toen hoorde ze de bel gaan. Ze deed de deur open en zag Justin staan. Het deed haar meteen denken aan vannacht, wat er was gebeurd. Ze glimlachte vriendelijk. 'Hé.' Ze gaf hem een knuffel en deed een stap naar buiten. 'Ik neem aan dat je al weet waarom Evan je nu mij liet ophalen.' Ze schoot in de lach. Toen liep ze met hem mee naar de parkeerplaats waar Evan op hen wachtte. Zij ging achtertin zitten, zodat de jongens naast elkaar konden. De hele tijd zei ze geen woord in de auto. Toen ze uitstapten, begon Evan over de film die ze zouden zien (hangt ervanaf wat Justin toen antwoordde toen Evan & hij nog bij dat rugbyveld waren na schooltijd). Evan kocht voor hun drieën een kaartje en liep richting het eten en drinken wat je kon halen. Janice liep meteen door naar de popcornautomaat en haalde zoete popcorn. De laatste keer dat ze in deze bioscoop was geweest, was met Jamie. Toen deden ze het gewoon in de zaal. XDDDD Ze hadden alle mensen weggejaagd en later kwam ook nog eens de beveiliging, iemand was dus ook nog eens zo naaiend om er wat van te zeggen. Ze gingen in de auto gewoon door. X'DDDDDDDDDDD Ze rekenden het snoep af en gingen naar de zaal, zaal 6 >;DDDDD. Evan sloeg zijn arm best wel lief over Janice's middel. "Justin is echt net zo sportief als Jamie. Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven dat je niet Jamie bent, Justin." De zaal ging open, dus ze mochten naar binnen. 'Ik ga in het midden,' bepaalde Janice meteen. "Nee, ik wil in het midden, dan weet ik zeker dat er niets tussen jullie twee gebeurt," zeurde Evan meteen X'DDDD. 'Welke rij en stoelnummers hebben we?' Evan keek naar de kaartjes en las voor: "Rij 8, nummer 12, 13 en 14." Meteen begon Janice te rennen en ging op nummer 13 zitten. De zaal was redelijk vol. 'Jammer Evan.' Evan ging al zuchtend links van haar zitten, dus Justin rechts van haar. 'Als je in het team komt, ga ik wel met de trainingen mee. Dan wil ik erbij zijn als jullie gaan douchen,' grinnikte ze. Evan keek echt zo: -.- "En als hij niet in het team komt, kom je dan niet?" Janice schudde haar hoofd. 'Nee, want ik zie jou al zó vaak naakt. Kennelijk hebben we het namelijk al héél vaak gedaan. Dat sms'te Timo me.' Evan werd rood. "I-ik wilde gewoon..." 'Stoer doen, ja ik snap het.' XDDDD De film begon en Janice nam wat popcorn. Ze gaf Evan kort een kusje op zijn wang en keek toen naar het scherm.
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   ma maa 19, 2012 10:05 am


" My only weakness is knowing your secrets,
and holding them close & holding them tight. "


Janice Legend.

(kijk zelf maar even op welke stukken je reageert. XDDDD) ~ Avondstuk nog ~
Ze giechelde elke keer wanneer hij haar aanraakte. Ze gaf hem een tedere kus op zijn wang. 'Ik weet dat er maar één iemand als jij is. Maar...nou ja, eigenlijk toch niet. Hij lijkt echt op je en doet hetzelfde als jij. Het is nogal...bijzonder. Er is maar weinig wat verschilt van hem met jou.' Ze keek verdrietig toen hij zei dat hij "misschien" zou blijven. Maar haar gezicht klaarde weer op toen hij begon over wat ze altijd deden. "Seksspelletjes". XDDDD 'Weet je nog toen ik zo'n zusterpakje aan had getrokken en jij zogenaamd de "gewonde" uit het leger was? Dat was echt de geilste avond die ik ooit gehad had,' grinnikte ze. Toen lulde hij dat hij natuurlijk de meeste pijn had aan z'n pik. XDDD 'En catch me rape me.' Dat was een spel dat ze bedachten toen ze een film hadden gezien waar dat in voor kwam. (dat kwam echt voor in een film die ik ooit heb gezien X'DDDD! weet niet meer welke...) 'Wat is daar nou gadverdamme aan? Het is je beste vriend... Je mag hem ook wel een keer wat gunnen hoor,' grinnikte ze. Hij sloeg haar armen om haar heen en meteen ging ze dichter tegen hem aan liggen. 'Nul gooien met dobbelstenen? Ja jezus, Jamie... Dat betekent dat het mogelijk is dat je uit je graf opstaat. En dan wil je dat pas doen als ik nul gooi?' Ze zei het wat beledigd, al was het ook speels bedoeld. Hij trok zijn natte bloes uit, meteen ging ze met haar handen over zijn borst en buik heen. 'Nog steeds een wasbordje. Zelfs na je dood,' grijnsde ze. Dat was iets wat ze echt niet normaal sexy vond van hem en ook heel erg miste. En nu kon ze hem eindelijk na acht maanden weer aanraken. 'Waarom ik met Evan zou gaan..? Omdat... Ik ook wel eens weer een beetje lol wil. En ik vind het leuk om je jaloers te maken.' Dat gaf ze ook maar gewoon toe. Want hopelijk zou hij uit boosheid gewoon terugkomen. Maar dat deed hij toch niet... ‘Waarom zeg je zulke gemene dingen? Gun je me gewoon niet om me verder te laten gaan? Het is niet eerlijk om me te laten wachten tot de dag dat je ooit weer tot leven komt, wat niet gebeurt, en dat dan heel mijn leven naar de klote is.’ Ze keek hem een beetje boos aan, ze gaf hem ook geen kusjes meer terug en als hij zich naar haar toeboog om haar een kusje te geven, draaide ze haar gezicht weg. ‘Ja, je bent inderdaad mijn leven. Maar kom dan als een écht persoon terug, in plaats van één of andere geest die de volgende ochtend weer verdwenen is. Tot de tijd dat je terug komt als normaal mens, ben ik niet van plan om Evan te laten vallen. Dus als ik met hem wil neuken, dan doe ik dat.’ Ze draaide zich om, zodat ze met haar rug naar hem toe lag. Helemaal beledigd. XDDDD ‘Evan is inderdaad een sukkel en zal nooit zo leuk zijn als jij. Maar ik kan ermee leven.’ Ze kon niet lang boos op Jamie blijven, maar ze dwong zichzelf nog te doen alsof ze boos was. Niet dat het erg lukte, want het was nogal kinderachtig dat ze zo met haar rug naar Jamie toe lag. XDDDDD ‘Als je het maar laat om mijn pyjama te beledigen,’ mopperde ze, nu moest ze haar lach toch wel in proberen te houden. Ineens begon hij haar te zoenen. Met moeite wist ze zich eerst in te houden, maar ze vond het te fijn om niet mee te doen, dus uiteindelijk zat ze gewoon weer wild mee te doen. XDDD Toen hij even stopte, mopperde ze: ‘Ga je nu weer van me af?’ Echt alsof hij de enige was die dit leuk vond. X’DDD Ze ging opnieuw met haar rug naar hem toe liggen. ‘Als jij die dubbelganger was, dan… Zou ik niet weten wat ik zou doen. Maar haten kan ik je niet…’ Dat laatste zei ze best zacht en schattig. Want het was ook gewoon zo; ze zou altijd verliefd op hem blijven, zij zou hem altijd als de ware zien. Hoe hij haar ook zou zien, zij kon hem niet anders zien dan op die manier. Elke jongen die op haar pad kwam kon ze misschien wel leuk vinden, maar ze zouden nooit in de buurt komen bij Jamie. En echt leuk vinden kon ze ze ook niet, dat was wel duidelijk als het voorbeeld bij Evan lag.
In de bioscoop volgde ze met haar blik elke beweging die Justin maakte. Hij leek zó erg op Jamie, echt niet te geloven… Evan merkte Janice’s verliefde blik naar Justin echt wel op, maar hij zei er maar niets van. Bij de popcornautomaat voelde ze ineens iemands hand en ze wist gewoon dat het Evan’s hand niet was. Niet omdat ze zo goed “handen” herkende, maar omdat ze alleen die van Jamie goed herkende. ‘Je… Oké, vond je het eigenlijk erg die eerste dag dat ik je zo op je bek pakte?’ vroeg ze uit het niets. Hij liet haar hand niet gaan, meteen voelde ze zo’n drang om zo dicht mogelijk bij hem te blijven. Maar ze liet dat zichzelf niet toestaan. Ze wierp een blik op zijn popcorn. ‘Jamie pakte ook altijd zoute p-… Sorry, ik praat echt te veel over hem.’ Ze grinnikte blozend. ‘Ik denk dat ik nog lang niet over hem heen ben…’ Evan ging zich in het gesprek mengen, wat Janice best wel ergerde. Het was echt zo’n herinnering aan haar zo van: *jij wilde dat Evan je vriendje werd, remember?* XDDDD. “Je uiterlijk is identiek aan de zijne. Hooguit verschillende kleren, maar zelfs die smaak is hetzelfde. En…jullie lopen precies hetzelfde, praten hetzelfde, hebben dezelfde blik. Oh, en jullie hebben ook wel redelijk hetzelfde innerlijk. Maar Jamie was meer een klootzak dan jij.” En zoals gewoonlijk kreeg Evan meteen een klap van Janice. XDDD Janice keek weer naar Justin. ‘Wat?’ grinnikte ze toen ze zijn blik zag, het was een bepaalde blik die ze herkende, maar ze wist niet wat hij bedoelde. In de zaal voelde ze tegelijkertijd haar handen vastgepakt worden; links pakte Evan de hare vast en rechts Justin. Hij zat aan z’n lippen, wat Janice wel liet terugdenken aan Jamie. Maar ja, wanneer dacht ze niet terug aan hem? ‘Niet doehoen,’ zei ze zachtjes. Ze liet haar hand uit die van Evan glijden zodat ze Justin’s hand bij zijn lippen kon wegslaan. ‘Daar zijn ze te mooi voor.’ Ze glimlachte vriendelijk. Bij beiden jongens liet ze haar handen terugtrekken en pakte wat popcorn. Als Justin echt was wie hij zei dat hij was, betekende dat ook dat ze elkaar pas net kenden. Dus dan hoefde ze ook niet meteen telkens zijn hand vast te houden. Ze vond dat ze veel bij Evan kon maken, maar dit niet. “E-eh… Ja, nou ja, hoe kon je daar nou niet naar kijken. Je kon er gewoon niet overheen kijken, bedoel ik.” Janice keek echt zo; O_O. Ze bleef maar stil. XDDDD
In de pauze liepen ze even naar buiten en zei Evan dat hij naar de wc moest. Janice draaide zich om naar Justin en glimlachte lief. Toen begon hij ineens over dat hij haar een leuk meisje vond en gaf haar een kus o.o. Haar lichaam verstijfde. ‘Je…’ Het voelde gewoon precies zoals Jamie het altijd deed. Hij keek strak voor zich uit, ook zoals Jamie. Ze schudde haar hoofd. ‘Justin, jij wou zelf dat ik zou gaan geloven dat je Jamie niet was… Dus als je hem echt niet bent…zul je ook nooit zo goed zijn als hem.’ Dat maakte ze maar meteen duidelijk, hoe hard dat ook klonk. Evan kwam echt net aangelopen, aan zijn gezicht te zien had hij het gewoon gezien. “Laat…ik maar doen alsof ik dat niet gezien heb,” zei hij. Evan, altijd even lief. ‘Maak je geen zorgen, het is voor Justin al duidelijk.’ Janice keek terug naar Justin en keek hem streng aan. ‘Toch, Justin?’
De film begon weer en de spanning tussen hun drie was niet te harden. Evan wist dat Justin Janice had gekust, Janice had Justin net afgewezen… Niemand zei meer wat tegen elkaar en ondanks dat ze een film keken, was het toch ongemakkelijk. Evan pakte steeds Janice’s hand vast, maar ze trok haar hand ook gewoon weer terug. Ze werd het zat, ze wilde helemaal niemand die hier zat. Alleen Jamie. Ze nam een laatste handje popcorn en zette toen de bak onder haar stoel neer. Haar RedBull was ook bijna op en dan had ze dus ook niks om haar handen te laten. En dan wist ze dat haar hand weer zou worden vastgehouden. In haar ooghoeken hield ze Justin in de gaten, ze snapte wel dat hij zich nu op dit moment het ongemakkelijkst van de drie zou voelen. Ze zette haar legde RedBull blikje neer en meteen pakte Evan haar hand. Ze zuchtte. De film was bijna afgelopen. Toen de film was afgelopen, was zij de eerste die de zaal uit liep. Buiten gaf ze een kusje op Evan’s wang. “Oké…” begon Evan maar om de pijnlijke stilte te verbreken. “Wat gaan we doen?” Janice haalde haar schouders op. ‘Justin en mij naar huis brengen.’ De avond leek echt helemaal verpest. Janice had er ook best wel spijt van. Maar nu kon ze hem dat niet meer duidelijk maken. Evan zuchtte en sloeg zijn arm om Janice’s middel terwijl ze naar buiten liepen. Expres in de auto trok ze Justin achterin, zodat Janice naast hem kon zitten. Evan keek een beetje verbaasd, maar zei maar niks. Hij had wel een vermoeden, want toen hij begon te rijden, keek hij steeds in zijn achteruitkijkspiegel om te zien wat ze aan het doen waren. Janice ging daarom wat meer onderuitgezakt zitten. Zij zat in het midden, Justin links bij het raam. Ze grinnikte best wel, het leek haar wel leuk om nu sneaky te doen. XDDDDD Ze ging best dicht tegen Justin aan zitten, al deed ze nog niet echt wat. Evan scheurde best wel bij een bocht en daar maakte Janice gebruik van door tegen Justin aan te botsen en haar lippen op zijn mondhoek te drukken. ‘Ho, sorry.’ Ze grinnikte weer, ze vond het wel een leuke situatie.

Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   di maa 20, 2012 9:33 am

Janice Legend.

‘Natuurlijk heb ik die er nog hangen. Wat dacht je, dat ik je al vervangen zou hebben? Je zou nu toch wel zo onderhand beter moeten weten, Jamie.’ Ze prikte plagend in zijn zij. Haar kamer was helemaal duister, alleen haar bed was nog verlicht door haar bedlampje. Ze kon alleen Jamie’s gezicht zien die naar het plafond staarde. Ze ging op haar zij liggen, met haar knieën en beetje opgetrokken, starend naar hem. Niet te geloven dat ze na al die tijd nog steeds even verliefd op hem was als eerst. ‘Was het eigenlijk ooit je bedoeling geweest om…mij te leren kennen? Of zag je me als het “zielige, verlegen zusje van Olaf waar je dan maar mee ging praten”?’ Toen hij praatte, keek ze naar zijn lippen die bewogen. Ze had dan altijd de neiging om hem gewoon op zijn bek te pakken, maar dat zou nogal onrespectvol zijn. Hij was namelijk aan het praten. ‘Justin is geen sulletje… De eerste dag toen ik dacht dat hij jou was pakte ik hem in het midden van de klas op z’n bek, ik vind het nog knap dat hij met me durft te praten. Als ik hem was zou ik super bang zijn geweest.’ Janice ging wat rechter overeind zitten om wat onder haar kussen vandaan te halen. Het was een foto van hem en haar, echt één van de eerste foto’s van hun twee samen. Janice was toen nog te verlegen om op zijn schoot te zitten, al zei iedereen dat ze gewoon moest gaan. Maar omdat ze zo tegen sputterde, bleef ze op de stoel naast hem zitten. Hij legde zijn hand op haar bovenbeen en gaf haar een kus op haar wang. Olaf maakte toen die foto, toen vond hij het nog leuk dat ze wat hadden. Het was op een zomerdag, dat was aan het felgroene gras en hun korte broeken te zien. Er zat een scheur in de foto, precies tussen Jamie en haar in, maar hij was maar tot de helft verscheurd. Er zat netjes een plakbandje over de scheur heen geplakt, al was het nog steeds te zien dat de foto niet heel was. ‘Toen ik hoorde dat je dood was, was ik echt zó boos. Ik snapte gewoon niet hoe je me dat aan kon doen. Ik probeerde de foto te verscheuren, maar het lukte me gewoon niet. Het was ook gewoon de leukste foto van ons twee, vind ik zelf. Al was ik toen nogal preuts…’ Jamie had daar al gauw na die foto verandering in gebracht. X’DDD ‘Onze eerste keer… Het klinkt misschien stom, maar die kan ik me juist niet zo goed herinneren.’ Want daarna hadden ze het zó vaak gedaan. XDDDD ‘Nee,’ ging ze tegen hem in toen hij zei dat ze van hem was. ‘Dat ben ik niet en ook nooit geweest. Jij hebt me namelijk nooit gevraagd. Dus dat is dan erg jammer.’ Ze probeerde het zo gemeen mogelijk te zeggen, maar het lukte haar gewoon niet om boos te doen tegen hem. ‘Als je…beloofd dat je er dan voor me bent, zal ik een dobbelsteen met een nul erop kopen. Hoe onzinnig dat ook is.’ Ze had er zo vaak over nagedacht wat ze ervoor over zou hebben om Jamie terug te halen op aarde. Ze wist dat het niet kon, maar toch dacht ze er graag over na. Als het moest, had ze graag een deal met de duivel gesloten. Ze zou haar ouders hebben gegeven, haar broer, iedereen op de wereld, gewoon om Jamie weer terug te krijgen. Dat kon gemeen genoemd worden, maar het was niet meer dan een eerlijke zaak. Haar ouders hadden altijd al geweten dat ze het meeste om Jamie had gegeven. Haar ogen werden groter, Jamie had het voor het eerst over huwelijk. Nog beter, hij begon er zelf over. Altijd als Janice over huwelijk begon, duikte Jamie weg. Hij wilde het er nooit over hebben, dus lulde hij eroverheen om op een ander onderwerp over te gaan. Dat vond Janice nooit eerlijk, maar ze kon er maar weinig tegen doen. ‘Echt?’ Ze bloosde en werd helemaal warm van binnen. ‘M-maar… Dan moet je wel echt zijn e-en… Maar… Vertel nou, wanneer wil je me dan ten huwelijk vragen? En hoe? Ik dacht dat je ooit had gezegd dat je nooit wilde trouwen… Ik dacht dat je daar helemaal niet van hield. Nodigen we dan mijn hele familie uit, nemen we een super grote taart, dure ringen? Ik wil dat het een sprookjesbruiloft wordt…’ Ze ratelde echt hélemaal door. Ze was nu zó blij, ze zat helemaal haar kussen fijn te knijpen uit blijdschap. Dit was namelijk altijd al iets waar ze van had gedroomd, maar ze zei het nooit hardop. ‘Nee! Nee, Jamie, lul er nou niet weer overheen… We kunnen zo seks hebben, maar ik wil het eerst hier over hebben!’ Ze zat helemaal te stuiteren XDDDDD. ‘Had je al een plan om op één knie te gaan en me ten huwelijk te vragen? Of huur je een vliegtuig die zo’n spandoek heeft waarop staat “MARRY ME”? Neem je me mee naar een chique restaurant? Vraag je m’n vader om mijn hand?’ X’DDDD Ze giechelde helemaal en vloog hem om zijn nek. ‘O wee als je toch niet echt blijkt te zijn en ik morgen daar achter kom… Dan mag je je hier nooit meer vertonen, want je hebt me nu zó blij gemaakt. Echt waar.’ Ze gaf hem echt honderdduizend kusjes op zijn lippen. Hij ging op dat Evan-stuk weer in waar ze het over had. ‘Ja, nee, inderdaad, ik verdien geen lol met hem, ik wil alleen jou, is goed.’ Ze gaf hem wéér een kusje op zijn lippen. ‘Desnoods maak ik het morgen uit met Evan, in het bijzijn van de héle school, ik wil alleen jou Jamie!’ Toen hij met haar zoende, zoende ze net zo enthousiast mee. Enthousiast nog wel. XDDDD ‘Je mag me kussen, zoenen, wat dan ook wanneer je maar wilt,’ grinnikte ze. Ze kreeg de glimlach op haar gezicht er echt niet meer af, al helemaal niet toen hij haar zo’n beetje besprong. XDDDDD ‘Jezus, beest dat je d’r bent!’ Ze keek naar haar pyjama. ‘Tja. Huh, ik kan me helemaal niet herinneren dat jij een pyjama he-… Oh zo!’ XDDDD Ze ging met haar handen over z’n borst en drukte zich meer tegen hem aan. ‘Ja, dan was je inderdaad een kankervriend. Maar dat maakt niet uit, want je bent hem niet.’ Ze trok haar wenkbrauw speels op. ‘Denk je nou echt dat ik niet van je hou na alles wat ik net heb zitten lullen? Natuurlijk hou ik van je. Het allermeest van jou op de hele wereld.’ Ze zag dat hij zich begon te rukken, waar ze niet echt verrast van opkeek of zo. ‘Ga je dat nou de hele avond in je eentje doen, of denk je ook dat ik je mag helpen?’ giechelde ze.
In de auto gluurde Janice naar Justin’s mobiel. Hij dacht dat hij wat liefs zou gaan typen, maar het was precies het tegengestelde. Ze keek er verbaasd van op, maar zei of deed niets meer. Wat kon ze doen als Evan hen steeds in de gaten hield? Evan bemoeide zich er weer mee. Maar toen zei Justin iets wat haar dus echt perplex deed staan. ‘Waarom zou je niet gewoon met Evan meegaan?’ Evan keek met een nogal vurige blik naar Justin via de achteruitkijkspiegel. “Ja, inderdaad.” Maar toch liep Justin ook mee naar buiten. ‘Doei,’ zei ze maar toen hij haar gedag zei. Ze liep naar haar huis, maar draaide zich nog even om. Ze zag Evan Justin volgen, al snapte ze niet echt waarom. Ze zuchtte, ze liet het hen maar zelf uitzoeken. De enige reden waarom ze zo omkeek was omdat ze hoopte dat hij nog achter haar aan ging. Maar hij liep gewoon weg en Evan reed ook weg. Ze zuchtte weer en ging maar haar huis binnen. Ze zette haar tas neer naast de trap en liep vermoeid de trap op. Vanuit haar kamer klonk haar raam die werd opengeklapt. Net toen ze haar stappen wilde versnellen, ging de bel. Ze twijfelde, maar ging dan toch eerst naar de deur. “Ik…Ehm…Is Justin bij je? Ik…” begon Evan. Toen was het kwartje al wel bij Janice gevallen. Justin was haar kamer binnengeglipt. Van binnen voelde Janice zich meteen geweldig, maar ze wist haar gezicht in de plooi te houden. ‘Nee, hoezo? Jij ging toch juist achter hem aan? Wat je dan ook aan het doen was…’ Ze wist niet wat ze moest doen, want eigenlijk wilde ze nu wel met Justin zijn, maar dan moest Evan eerst weg. ‘Maar eh… Kun je weggaan? Ik ben…echt heel moe.’ Evan’s hoop liet hij alweer varen. “Eh… Ja, nee ik ga al… Ik spreek je morgen wel weer…” Hij draaide zijn rug alweer naar haar toe, maar hij trok haar gewoon weer de trap af. “Kan ik niet héél even bij je blijven? Ik mag nooit eens kiezen, ik kom nooit eens voor mezelf op.” Hij keek haar echt recht in haar ogen aan met een zielige blik. Ze zuchtte. ‘Oké dan…’ Hij glimlachte en liep meteen recht door naar haar kamer. ‘Nee, wacht, ik…!’ Maar toen hij binnenliep, leek het er niet op dat er iemand was. Anders zou hij wel anders hebben gereageerd. Ze haalde opgelucht adem, al was het aan de andere kant wel een teleurstelling. ‘Oké, eh…’ Hij was nog nooit in haar kamer geweest. Hij keek nogal naar de foto’s van Jamie en haar die er nog hingen. “Je moet Justin nooit in je kamer laten, Jan… Hij zal zich rotschrikken van al die foto’s en dan zal hij je naar een gekkenhuis sturen,” grijnsde hij. Toen duwde hij haar ineens op bed en begon over seks x.x. ‘Nou, eh, ja…’ Ze wist niet echt wat ze erop moest zeggen, want ze kon haar “vriendje” toch niet zomaar afwijzen? Toen werd ze gered. Justin kwam de kamer binnen, al kraamde hij wel wat onzin uit. Janice kwam rechtop in bed zitten en wilde terug naar Evan kijken, maar toen viel haar iets op. Justin had het bloesje van Jamie aan. Meteen sprong ze recht overeind en liep naar hem toe. ‘Trek dat ding onmiddellijk uit!’ riep ze kwaad. ‘Dat is van Jamie, dus van mij, geef hier!’ Justin ging helemaal door het lint, hij sloeg Evan zelfs. Janice wilde ingrijpen, maar het werd haar pas duidelijk wat er speelde toen Justin alles opbiechtte aan Evan. Janice deed wat stappen naar achteren en sloeg haar hand voor haar mond. Ze ging weer op bed zitten en Evan ging ook weer bij haar zitten, helemaal kwaad. En dat was ook begrijpelijk. Janice keek niet boos, al was ze dat wel, maar ze keek eerder geschokt. Ze zei niets, helemaal niets. Ze liet Evan maar aan het woord, totdat hij wegliep. Toen hij met de trap naar beneden liep, hoorde ze hem snikken. Janice keek Jamie van top tot teen aan. Het was zeker een minuut stil. ‘Hoe kon je dit doen?’ fluisterde ze. Hij gaf maar één antwoord en ging toen haar kamer uit. Dit was de eerste keer dat ze hem niet tegenhield.
De volgende dag op school leek iedereen plotseling weer te weten wie Jamie was. Dus dan wist Janice ook meteen dat Jamie er zelf achter zat. Hij liet Evan en haar door de rest van de wereld voor gek verklaard worden. Hij had haar achtergelaten voor acht maanden. Hij loog hen voor en tegelijkertijd hield hij hen beiden aan het lijntje. Evan was er helemaal klaar mee, al was hij niet klaar met Janice. Ze had hem midden in de nacht nog opgebeld en zei dat ze niet kon slapen na wat er allemaal was gebeurd. En hij kon ook niet slapen. Ze hadden het er een tijdje over wat ze zouden gaan doen en waren het voor het eerst eens met elkaar. “Ga je nog die foto’s van jou en Jamie weghalen uit je kamer?” mompelde Evan zo zacht mogelijk, alsof hij er bijna niet over wilde beginnen. Janice sloeg hard haar kluisdeurtje dicht bij die vraag. ‘Nee.’ Want dat kon ze gewoon niet. Maar teleurgesteld was ze wel. “Maar we hadden afgesproken dat we vanavond… Op jouw kamer… En dan moet ik steeds naar zijn… Oké.” Evan nam ook overal genoegen mee. XDDDD “Ik ga naar m’n vrienden,” zei hij toen uit het niets. “Ik moet nog met hun dingen bespreken over de wedstrijd van volgende week. Je komt dan wel kijken hè?” Janice knikte. Hij gaf haar een kus en liep weg. Janice liep nog even naar de wc’s toe om te kijken of ze ongesteld was. Maar nee, dat was ze niet. Dan zou ze het toch echt vanavond gaan doen met Evan. En daar kon ze zich echt geen voorstelling bij maken. Sowieso kon ze zich geen voorstelling maken van een andere jongen dan Jamie waar ze mee kon liggen. Maar toch zou het gaan gebeuren, ze hadden het al afgesproken. Ze liep naar de kantine en zag Jamie al meteen opstaan. Hij sloeg zijn armen om haar heen, maar ze duwde hem meteen weg. ‘Ik heb de hele nacht wakker gelegen en nagedacht hoe ik dit gesprek aan zou pakken…’ begon ze. ‘Maar… Ik weet gewoon niet hoe ik je duidelijk kan maken hoe facking veel pijn je mij hebt gedaan. Hoeveel pijn je Evan hebt gedaan. Je hebt me acht maanden in de steek gelaten Jamie, acht. Fucking. Maanden. Je hebt alles gelogen. En…wat heb je niet gelogen? Dat je van me hield? Dat je me ten huwelijk zou gaan vragen? Hoe kon je dat menen als je me acht maanden gewoon in de steek liet? Me überhaupt in de steek liet?’ Ze keek hem echt vol minachting aan. ‘Ik meende wat ik eergisteren zei… Dat ik nooit van je geweest ben. En nu zal ik dat al helemáál niet meer worden.’ Ze schudde haar hoofd even en keek hem aan alsof hij een insect was. Uit haar broekzak haalde ze de foto waar die scheur in zat. Maar dit keer had ze er totaal geen moeite mee om ‘m te verscheuren en ze verscheurde ‘m ook totdat het zeker in tien stukjes was gescheurd. Ze legde de stukjes in zijn hand. ‘Alsjeblieft.’ En zo liep ze langs hem heen, richting Evan.

Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   wo maa 21, 2012 12:58 am

Janice Legend.

Ze miste Jamie zó erg, dat ze een moment dacht dat ze dood wilde. Dat was na school, toen ze haar schooltas op de gang neersmeet en naar haar kamer liep. Alle foto’s hingen er nog en lachten haar uit. Ze zakte in elkaar, ze wist niet eens waar ze in elkaar zakte, maar het gebeurde gewoon. En toen dacht ze, ik hoef niet verder. Maar ze werd er door haar moeder net op tijd weer mee geholpen om die gedachten uit haar hoofd te laten. Haar moeder bracht haar mee naar beneden en schonk een kopje thee voor haar in. Ze bleef een tijdje bij haar zitten zonder wat te zeggen. Nu wilde Janice weer naar boven, maar haar moeder liet dat niet toe. “Als je er zo kapot van bent, waarom zou je hem dan niet terug nemen liefje?” Janice keek haar moeder kwaad aan. ‘Oh, dus nu neemt iedereen het ineens op voor Jamie? Ik dacht dat je hem niet mocht.’ Haar moeder sloeg haar arm om haar dochter heen. “Ik mocht hem ook niet,” zei ze koeltjes. “En ik zal hem ook nooit mogen. Maar ik mag hem niet vanwege zijn gedrag. En jij hebt van hem gehouden zelfs met zijn gedrag. Je moet je eigen beslissingen maken, maar Jan… Hij houdt echt van je.” Janice stond op. ‘Jaja, dat zal wel…’ Vervolgens liep ze maar gewoon haar huis uit, om even een blokje om te gaan. Het was al best koud. Overdag was het warm, maar ’s avonds koelde het af. En dan was het toch verraderlijk weer. Want omdat de zon dan nog een beetje scheen, leek het warm, dus trok ze geen jas aan. Maar het was stervenskoud. Janice trok haar schouders een beetje op, ze kon beter weer naar huis gaan. Toen ze thuis kwam, zag ze Jamie de hal in rennen. Oh, kennelijk had hij haar broer weer teruggewonnen. Dat zou haar dit keer gewoon niet gebeuren, echt niet. Niet na wat hij allemaal gedaan had. Ze liep zonder wat te zeggen langs hem heen en liep door naar haar kamer. Uiteraard volgde hij haar. Ze wilde de deur voor zijn neus dichtgooien, maar hij was haar te slim af. Ze liet hem maar aan het woord, want ze wist toch niet hoe ze hem de kamer uit kon krijgen. Maar toen zei hij nogal…interessante dingen. Ze keek verbaasd op. ‘Niet doodgaan?’ Daar had ze eerder aan kunnen denken, want inderdaad, hoe kon hij zeven maanden in een kist onder de grond leven? ‘Maar…’ Hoe dan? Ze begreep er niets van. Hij zei eigenlijk precies de dingen die hij tegen hem wilde zeggen, dus ze was er helemaal stil van. Ja, hij had allemaal stomme fouten gemaakt. Ja, hij had haar pijn gedaan. En nee, ze kon hem inderdaad niet vergeten. Ze bleef stilstaan toen hij alle foto’s van de muur rukte. Ze keek er ook niet naar. De tranen voelde ze opkomen, maar ze wist ze in te houden. Ze waren haast niet eens zichtbaar. Hij sloeg zijn armen om haar heen en heel even ging weer door haar heen dat ze hem terugwilde en dit alles achter zich wilde laten. Maar een stemmetje in haar hoofd bleef maar zeggen dat ze hem niet moest vergeven. Een soort duivels stemmetje. ‘Ja, het spijt mij ook,’ zei ze toen. ‘Dat ik je niet vergeef.’ Ze was nog nooit zo gemeen, bot en gevoelloos tegen hem geweest. Ze leek haast zichzelf er niet meer door. Omdat ze het niet kon laten, pakte ze hem ook nog even stevig vast toen hij zijn armen nog om haar had heen geslagen en liet hem tegelijkertijd met hem weer los. ‘M-... Ma-…’ Dat had ze dan ook weer niet verwacht. Hij ging haar kamer uit en verdween. Ze hoorde Olaf nog roepen, dus hij zal ook wel in het complot hebben gezeten om Jamie naar haar toe te laten komen. Olaf kwam naar boven en liep haar kamer in. Ze keek hem nijdig aan. ‘Waarom doet iedereen alsof dit mijn schuld is?!’ Olaf deed een stap naar haar toe. “Hou eens op over schuld! Je hebt niet door hoeveel pijn je hem doet om dit alles, je wilde hem toch terug toen hij dood was? Nou, je kon hem nu hebben, wat liet je van gedachten veranderen?” ‘Omdat hij…’ “Hij deed niks, Janice. Hij was gewoon zichzelf. Je weet toch hoe Jamie is? Hij deed dit niet omdat hij zo graag gemeen wilde zijn, spelletjes spelen deed hij altijd al. Je kon dit van hem verwachten Janice, want je was verliefd op hem, op de jongen die altijd dat soort spelletjes speelde. Dus waarom zou je nu ineens daarmee gestopt zijn?” (BAHA SKINS STUK! : ) ‘Omdat ik gek werd wanneer ik bij hem, of Justin, was… Ik kan dat niet nog een keer laten gebeuren. Liefde hoort dat niet te doen, hij maakte me gek!’ Olaf pakte haar handen vast. “Je maakt hem ook gek, Janice. En dat is precies wat liefde hoort te doen.” Hij liet haar weer los en ging haar kamer uit. Dit keer kon Janice haar tranen niet meer inhouden. Kwaad sloeg ze de deur weer dicht, aangezien Olaf die open had laten staan, en ging op bed zitten, met haar gezicht verborgen in haar handen. Olaf had zó gelijk, maar wat kon ze nu nog doen? Na alles wat ze tegen Jamie gezegd had, zou ze dan toch weer bij hem aan kunnen kloppen? En dan Evan nog niet te vergeten… Ze liep maar een beetje door haar kamer heen, niet wetend wat ze nou moest doen. In de la van haar nachtkastje lagen een paar condooms verpakt. Die gebruikten Jamie en zij nooit, dus die zouden misschien wel niet goed meer zijn. XDDDD Ze gooide ze maar weg. Even later ging de bel. Ze hoorde dat Olaf al open deed en voetstappen de trap op. Het was zeker weten Evan. “Hé.” Evan keek verbaasd naar de muur, waar alleen nog restjes van plakband aan zaten. “Eh, ik dacht dat je zei dat je de foto’s er niet vanaf zou halen? Wat lief.” Hij liep naar haar toe en gaf haar een kus. Janice keek echt totaal niet blij. “Wat is er?” Janice schudde haar hoofd, als teken dat ze het niet wilde zeggen. Hij deed de deur zachtjes dicht en duwde haar toen zachtjes op bed. “Oké, ehm, ja. Hoe…eh… Gaan we dit…?” Maagd dat hij was. XDDDD Onhandig begon hij zijn vest uit te trekken en haar vestje. Toen begon hij aan zijn broekriem. Hoe meer kleding hij uittrok, hoe zenuwachtiger Janice werd. ‘W-wacht.’ Evan keek haar geschrokken aan. “Wat is er, doe ik iets fout?” Janice ging naar achteren zitten, bij hem weg. ‘Ik… Eh… Nee hoor, maar eh… De condooms die ik had waren oud, dus kapot… Dus ik heb niets meer…’ Kut smoes, maar hij was wel waar. Evan trok zijn wenkbrauwen op. “Oh. Maar…eh… Kan je niet stiekem even in Olaf’s kamer kijken dan?” Janice schudde haar hoofd. ‘Nee, dat kan niet, want…’ Nu moest ze wel met een hele domme smoes komen. ‘Hij doet het nooit met condoom. Ja.’ Evan zuchtte. Hij trok zijn riem weer dicht en deed zijn vest aan. “Dan moet ik even terug naar huis… Ik heb ook geen geld, dus ik haal ze wel van thuis…” Janice knikte maar, hier kwam ze gewoon echt niet onderuit. Hij liep haar huis weer uit. Ze liep naar haar raam toe en keek hem na. Ze legde haar handen op de vensterbank en voelde toen iets tegen haar wijsvinger. Ze keek naar beneden en zag een doosje. Ze fronste. Hoe lang stond dat er al? Ze zag er een briefje onder, die las ze eerst. “I love you, forever”. Tranen kwamen weer. Ze maakte het doosje open en zag de ring. Het was echt zo’n ring die zo erg glinsterde, dat je er verblind van werd. Hij was echt prachtig. Hier moest ze wat tegen doen. Ze rende naar beneden en pakte haar jas. Van de haast kreeg ze haar arm niet eens in de mouw. “Hé, wat ga je doen?” riep Olaf. Ze rende naar hem toe en legde haar hand voor zijn mond. ‘Ssst! Straks hoort mam het nog,’ fluisterde ze. ‘Ik ga nú naar Jamie. Je had gelijk. Maar… Ik weet nog niet precies hoe ik dit moet gaan aanpakken. Ik vind Evan ook leuk, maar ik kan Jamie gewoon niet loslaten. Evan is nu…iets aan het halen. Als hij terug is, zou je dan willen zeggen dat ik… Eh… Oké, jij bent zo goed in smoezen bedenken, bedenk maar iets waar ik heen moest en wat dus belangrijker was dan hij. Oké?’ Olaf grijnsde. “Daar wil ik dan wel wat voor terug.” Janice rolde met haar ogen. ‘Ja, ik zal alles doen. Maar ik móét nu gaan, Evan kan ieder moment terug ko-…’ En toen ging de bel. Olaf’s en Janice’s hoofden draaiden precies tegelijkertijd om naar de deur. ‘Shit, hij is er alweer… Wat moet ik doen?’ Olaf grinnikte. “Oké, ik leid hem af, dan ga jij via de achterdeur. Goed?” Janice gaf hem een kusje op zijn wang. ‘Dank je, dank je!’ “Ja ja, ga nou maar.” Janice rende zo snel ze kon naar de keuken, want daar was de achterdeur. Olaf deed de deur al open. “Hé, makker!” X’DDDD “Eh, hoi. Mag ik…naar binnen?” “Nee, dat mag niet, want… ik ga je eerst keuren. Je mag geen luizen hebben, of vieze voeten. En je mag al helemáál niet met zulk haar naar binnen komen, want dat kán gewoon niet.” Janice grinnikte, ze liep via de achtertuin richting de voortuin. Ze hoorde hen gewoon nog praten. “Wat loop je nou raar te doen? Janice, je rare broer wil me niet naar binnen laten!” riep hij naar binnen. “Oké, ik zal je binnen laten.” Olaf trok hem naar binnen, net toen Janice naar de voorkant was gelopen. Ze hoorde Olaf nog zeggen “ik neem aan dat je met haar wilt gaan neuken, dus je moet wel even een SOA-test hebben gedaan”. XDDDDD Ze rende meteen door naar Jamie’s huis, hij zou hier vast nog wel wonen. Ze klopte er aan en wachtte tot hij opendeed. Eerst was ze bang dat niemand zou opendoen, of iemand anders… Maar gelukkig deed Jamie open. Ze keek hem met waterige ogen aan. ‘Oké, eh… Dit keer ben ik degene die zich niet goed heeft voorbereid op dit gesprek… Ehm…’ Ze zat helemaal zenuwachtig met haar handen te frunniken. ‘Je hebt me inderdaad pijn gedaan, je hebt me voorgelogen, je bent een klootzak, arrogant, een kankerjong… En je maakt me helemaal gek in m’n hoofd. Maar… Ik krijg je gewoon niet uit m’n hoofd. En ik… Het lijkt misschien alsof ik nu dronken ben en ik begin nu te twijfelen of ik het eigenlijk wel ben of niet… Maar eh…’ Ze kon zich niet meer inhouden, ze deed een stap dichterbij hem, legde haar handen om zijn nek, trok hem naar zich toe en pakte hem gewoon op z’n bek. XDDDD Ze wachtte niet op een uitnodiging en drukte haar lichaam meer tegen hem aan, zodat ze zijn huis binnenkwam. Ze drukte hem zachtjes tegen de muur en bleef hem maar zoenen, terwijl ze steeds een beetje kreunde wanneer ze dreigde om te vallen. Want ze deed nogal wild. XDDDD ‘Sorry, sorry…’ mompelde ze toen ze steeds hen bijna om liet vallen en terwijl ze hem nog gewoon aan het zoenen was. ‘Ik zou nu eigenlijk al lang weer moeten gaan, want ik heb Olaf nu achtergelaten met een veel te geile Evan en hij staat nu op me te wachten met een condoom, maar ik wil helemaal niet en straks komt ook nog eens m’n ma erachter dat ik het huis uit ben geglipt en dan ben ik al helemaal de lul en ik heb gewoon zó geen zin om terug te gaan, want ik wil gewoon hier bij jou blijven…’ ratelde ze door, alsof ze inderdaad dronken was. Ze stopte even en omhelsde hem helemaal, ze legde haar hoofd tegen zijn schouder. ‘Oh kut, ik heb dat doosje met de ring op m’n kamer laten staan, open en bloot… Straks ziet Evan die nog of zo…’ Ze ging vermoeid op de trap van hem zitten en steunde met haar hoofd tegen haar hand. ‘Je hebt geen idee hoe erg ik nu mezelf in de problemen heb gebracht om jou… E-en… Jij brengt jezelf ook alleen nog maar meer in de problemen, want Evan is écht helemaal klaar met je, volgens mij. Hij is zó veranderd he, hij komt eens een keer voor zichzelf op. Normaal lijkt het alsof hij zijn meisjes gewoon aan jou weggeeft…’ Ze stak haar hand naar Jamie uit in de hoop dat hij ‘m zou pakken. Vervolgens trok ze hem naar zich toe zodat hij naast haar op de trap kwam zitten. ‘Je bent echt mijn verslaving, Jamie. Ze zeggen dat elke verslaving slecht is, en wat ik nu doe voelt ook slecht… Maar dat vind ik juist wel iets hebben. Een beetje stiekem bij m’n persoonlijke verslaving zitten terwijl ik nu met m’n vriendje aan het neuken zou moeten zijn. Is dat niet grappig?’ Ze grinnikte en legde haar hoofd weer op zijn schouder. ‘Ik ben moe. Van deze dag. Van jou. Kan je me weer drukker maken?’ Ze had zin om te gaan zuipen, dus stond ze op en huppelde naar zijn keuken. Uit een rek pakte ze een willekeurige drank. ‘Oh, precies wat ik hebben wou!’ Ze liet de drank aan Jamie zien. ‘Johnnie Walker, blacklabel.’ Ze dronk gewoon uit de fles wat en gaf toen aan hem. ‘Weet je nog die keer dat we terugkwamen van een feest en we waren gewoon niet normaal dronken? Geen van ons kon nog normaal de trap op lopen en toen vielen we allebei. Dus toen besloten we maar om het op de trap te doen.’ XDDDD Ze giechelde en ging weer tegen Jamie aan hangen. ‘Ik hou van je, Jamie. Geloof dat maar, want als een andere jongen op de wereld me dit allemaal zou hebben geflikt, had ik ‘m zijn keel doorgesneden.’ Ze tuitte haar lippen, in de hoop dat hij haar een kusje gaf.
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   wo maa 21, 2012 5:42 am

Janice Legend.

‘Laten we het hier nou maar niet gaan hebben over “een ander geen pijn doen”,’ lachte ze en nam nog een slok uit de fles. ‘Evan was jóúw beste vriend.’ Ze grinnikte en grinnikte maar, nog nooit voelde ze zich zo vrolijk en opgewekt. Ze leunde vaak tegen Jamie aan, omdat ze haar evenwicht als het ware wegdronk als ze alcohol naar binnen werkte. Janice knikte. ‘Hij was echt super mooi, hoe kwam je eraan? Ik kan me niet voorstellen dat je die eerlijk gekocht hebt, dus moet die ring wel gestolen zijn...’ Waar zou hij anders het geld vandaan hebben gehaald? Ze drukte haar vinger tegen het puntje van z’n neus. ‘Hé, zo snel ben je nou ook weer niet vergeven hè,’ deed ze streng op een sarcastische manier. ‘Het is meer als een soort...time-out, een...hoe noemen ze dat...een...wapenstilstand, ja! Wapenstilstand...’ Hoe sarcastisch dat er ook uit kwam, ze meende het wel. Ze was nu dan van slag en kwam jammerend bij hem aan, zat nu met hem te zoenen, maar...eigenlijk wilde ze niet dat hij er zo makkelijk vanaf kwam. ‘Ik ga niet meteen al opnieuw de hele wereld voor je laten vallen, hoor... Je zult dat weer terug moeten verdienen.’ Al was er op dit moment niet echt te merken dat ze hard-to-get tegen hem deed. XDDDD ‘Het maakt heel erg veel uit wat Evan vindt, want... Jullie moeten weer vrienden worden. Ik voel me schuldig, ik heb jullie vriendschap verziekt. Dat is wel slecht van jullie, want vrienden zeggen altijd “laat geen meisje tussen je vriendschap komen”. Anders... Anders delen jullie me! Dan is iedereen af van het gezeik.’ Ze had niet eens zelf meer door wat ze zei. Het galmde een beetje in haar hoofd. Ze giechelde wanneer hij haar een kusje gaf bij d’r nek. ‘Nouhouu, je weet dat ik daar niet tegen kan...’ Ze gaf hem een kus terug. Door de drank verdwenen haar zorgen, ze dacht niet meer na over haar ouders, over Evan of wie dan ook. Het enige waar ze aan dacht, was aan wat ze op dat moment zag. En dat was Jamie. ‘Als we nu al zouden gaan trouwen he... Weet je hoe oud ik me dan zou voelen... We zijn nog niet eens van school af en dan moeten ze me al mevrouw Vanille gaan noemen... Hmm, eigenlijk bevalt me dat wel.’ Ze grijnsde speels en gaf hem weer een kus op zijn lippen. ‘Oh, had iemand gezegd dat we zouden gaan neuken vanavond dan?’ Net toen ze dat zei, voelde ze daar wat tegen haar kruis aan toen hij haar dicht tegen zich aan had tijdens het dansen. ‘Oh, een jongeman daar beneden heeft dat kennelijk gezegd.’ Ze keek naar beneden, naar z’n bobbel in z’n broek. XDDDD ‘Dat is niet erg netjes, Jamie.’ Ze gaf hem gewoon een tik tegen z’n kruis. X’DDDD Ze danste gewoon een tijdje, al...was het niet echt dansen te noemen. Eigenlijk gewoon de hele tijd tegen elkaar aan bewegen en wat drank in haar mond gegoten krijgen. ‘Hmm, je spuit iets in m’n mond, dat is niets nieuws.’ XDDD Ze schoot weer hard in de lach, ze had hier echt zo’n lol om. ‘Drankbad...’ herhaalde ze zijn voorstel. Ze was nog niet helemaal overtuigd. ‘Dat kan lekker zijn. Maar dan moet het ook warm zijn.’ Ze schudde haar hoofd toen hij vroeg of ze die vibrator van hem nog gebruikte. ‘Ik heb ‘m niet meer, hij ging stuk...’ zei ze best beschaamd, maar lachte toen echt keihard. Ze had ‘m gewoon stuk gemaakt X”DDDDDDDDDD. Toen hij haar meetrok naar boven, viel ze over de laatste bovenste trede. ‘Jezus!’ Ze zat daar nogal zielig op de grond, haar knie lag een beetje open maar ze voelde de pijn niet eens omdat ze dronken was X’DDD. ‘Oh lekker, lig ik straks in alcohol met zo’n wond.’ Dat zou ze wel eens kunnen gaan voelen. Ze stond maar weer op en hinkelde de badkamer in. ‘Dat gele van de alcohol ziet er echt ranzig uit... Maar ja, het moet maar.’ Ze stopte ineens. ‘Wacht.’ Ze rende, al was het eerder waggelen, naar de kamer van Jamie. Als het goed was, lagen daar wat spullen die ze daar had laten hangen. Hij zou ze toch niet hebben weggegooid? Na een tijdje in zijn kast te hebben rongeneusd, vond ze waar ze naar zocht. Ze grinnikte en kleedde zich heel snel om. Ze liep weer terug en stond daar echt van: TADAAH ;’D. XDDD Ze stond in zo’n oversekst kattenpakje, met een veel te kort rokje en met van die oortjes. X’DDD ‘Weet je nog, met halloween?’ Dat was echt té gewaagd. Ze droeg dat ook naar het schoolfeest die avond en ze werd nog nooit zo arrogant aangestaard als die keer. Iedereen vond het niet netjes en de meiden waren natuurlijk jaloers dat hun vriendjes allemaal naar haar omhoog geduwde tieten staarden. X’DDDD ‘Oké, het spel: katje moet in bad, maar katje wil niet. Dus moet je katje overhalen.’ Ze grinnikte heel erg speels, totdat ze Evan hoorde. Ze zuchtte en rolde geërgerd met haar ogen. ‘Waar maakt die gast nou weer een probleem van. O wee als hij de pret komt bederven.’ Ze draaide zich om naar de deur toen ze hoorde dat hij eraan kwam. ‘We zijn hier!’ riep ze maar al te vrolijk. Toen ze zich weer naar Jamie omdraaide, stond hij daar al klaar met z’n vibrator en Janice kon haar lach echt niet meer inhouden. “DOE DIE FUCKING DEUR OPEN!” schreeuwde Evan. ‘Oeps, er is er één boos,’ fluisterde Janice en draaide zich weer om naar de deur. ‘Ik denk niet dat je dat wilt!’ Maar Evan gaf niet op. “Ooooh jawel, en waag het niet me te vertellen wat ik wel en niet moet doen, want desnoods blijf ik hier de hele nacht staan!” Janice trok een pruillipje naar Jamie. ‘Nou ja, ik zal hem dan een beetje laten meegenieten, ik zal de sleutel uit het slot halen zodat hij leuk onze belevenissen kan bekijken door het sleutelgat!’ Ze liep al wankelend naar de deur toe, aangezien ze best hoge hakken had aangetrokken met dat kut kattenpakje en haalde de sleutel eruit, maar ze liet ‘m op de grond vallen. -.- ‘Godver.’ Ze boog naar beneden en expres helemaal met d’r reet naar Jamie toe gericht zodat hij net d’r onderbroekkie kon zien. XDDDDD “Goed, als jullie het zo willen spelen... Dan trap ik die kankerdeur in!” Janice schoot in de lach en liep naar Jamie toe. Ze begon ‘m helemaal af te lebberen in z’n mond. X’DDD Ze hoorde wel gebonk, maar ze wist niet dat het zo makkelijk was, want op een gegeven moment had Evan gewoon de deur ingetrapt. x.x ‘Holy shit.’ Janice keek naar Evan, die echt súper kwaad keek. “Je gaat nú met mij mee,” dwong hij bijna. Janice keek hem heel onschuldig aan. ‘Kom, ga gezellig met ons meedoen!’ Maar daar kon Evan echt niet om lachen. “Zo kun je me niet behandelen, Janice.” Ze schudde haar hoofd en bleef gewoon maar al te vrolijk lachen. ‘Ik weet het, het spijt me liefje! Tsss, vind je me niet mooi in dit pakje of zo? Wat ben jij saai zeg.’ Evan fronste en keek toen naar Jamie. “Wat heb je haar gegeven? Jezus Jamie, je moet echt een keer leren waar de grenzen zijn. Janice, je gaat nú met mij mee. En ik zal je maar niet meteen naar huis brengen, want als je ouders je zo zien maken ze je echt af...” Evan pakte haar hand, maar nu werd ze het zat. Ze trok zich terug en keek hem arrogant aan. ‘Dit is mijn spel, niet het jouwe.’ Toen zag ze Evan’s zielige gezicht en kreeg ze medelijden. ‘Kijk. Als je me écht wilt, zul je me moeten delen met Jamie. Anders rot je maar op.’ Er liep een traan over Evan’s wang. “Oké. D-dan... Nou ja, ik hoef je nu even niet zo te zien. Ik zal je dan maar met hem delen. Ik zie je m-morgen dan wel weer of zo.” Toen keek hij Jamie aan met een felle blik. “Maar ik zal jou voor altijd haten. Voor altijd.” Evan liep weg en deed de deur achter zich dicht, al was het slot verrot vanwege het feit dat hij de deur had ingetrapt. Janice durfde zich bijna niet naar Jamie om te draaien. Ze wist dat hij nu boos zou worden. Hij zou nu namelijk inmiddels gedacht hebben dat hij haar weer 100% terug had.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
JUSTIN OR JAMIE?!?! XDDDD
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Sunset :: RolePlayGame :: Spellen.-
Ga naar: