Sunset

RPG
 
IndexRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 [RS] Pirates.

Ga naar beneden 
AuteurBericht
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: [RS] Pirates.    zo mei 06, 2012 1:59 am


Pirates.

The curse.

Het schip 'The Black Pearl' met zwarte zeilen en haar dodelijke schoten van de kanonnen is altijd een legende geweest. Het zou het snelste schip van de wereld zijn als de wind hen meezat. Niemand wist of het schip wel echt bestond, tot nu. De kapitein van het piratenschip plunderde alle steden die hij tegenkwam zonder gestraft te worden. Niemand kon hen namelijk te pakken krijgen. Hij en zijn vaste bemanning maakten er velen vijanden mee. Het lot zat hen altijd mee, tot ze eens op een onbekend en onbewoonbaar eiland kwamen genaamd Isla de Muerta. Alleen zij die er geweest waren wisten waar het lag. Er lag een grote schat in een grot die ook de bemanningleden van de Black Pearl wilden pakken. Maar al snel genoeg kwamen ze erachter dat de schat vervloekt was. Het was Aztekengoud en wanneer je dat ook maar met één vinger aanraakte, was je ondood. In de avond bij volle maan veranderden de vervloekte piraten in een soort xxskelettenxx. Ze kunnen niet dood gaan, maar ze voelen ook niets meer. Eten vinden ze niet meer lekker, drinken proeft bitter, geen warmte of kou. Om de vloek te verbreken, hebben ze de laatste xxAztekenmuntxx nodig die verdween uit de xxkistxx. Ze hadden alle munten bij elkaar verzameld, maar er miste er nog één. De persoon die de laatste munt in bezit had, moest ook zijn bloed offeren. Al tijden waren de piraten van de Black Pearl op zoek, maar toen kwamen ze een oude bekende tegen. Skye, de kapiteinsdochter, leefde in Port Royal bij een gezin die haar ooit gevonden hadden op het strand. De kapitein had haar als baby ten vondeling gelegd en werd toen door een rijke gouverneur gevonden. Ze groeide op tot een rijke gouveneursdochter, maar werd nu teruggestolen door de kapitein in de hoop dat zij mee kon helpen met het vinden van de erfgename van de laatste munt.
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: [RS] Pirates.    zo mei 06, 2012 5:28 am



Skye

Het was geheel onverwachts. Op één normale dag werd haar leven compleet veranderd. Skye wist wel dat ze niet echt de dochter van de gouverneur was. Daar hielp hij haar vaak genoeg aan herinneren. Maar dat ze het kind van een piraat was, dat had ze toch niet verwacht. Hector Barbossa, was haar vaders echte naam. Kapitein Barbossa. Hij zag er vreselijk angstaanjagend uit. Zijn ogen spraken geweld uit, zijn nagels waren lang, hij had gele tanden en droeg altijd wel een wapen bij zich. De Black Pearl was zijn schip, een echte legende. Het schip had zwarte zeilen en kon het snelste varen van alle schepen op aarde. Toen Skye werd meegenomen door de plunderende piraten, wilde ze eerst niet geloven dat Barbossa haar vader was. Hij zag er vies uit, had waarschijnlijk al minstens honderden mensen in zijn leven vermoord waarvan drievierde deel waarschijnlijk onschuldig was en het was een piraat; dus wat zou hij dan van een meisje willen? Hij legde haar uit dat hij zeventien jaar geleden een vriendin had, of in ieder geval een meisje aan boord. Ze bleef maanden aan boord en ze wist goed genoeg te verbergen dat ze een kind had. Op een dag beviel ze. En die bevalling overleefde ze niet, want er was niemand wie haar hielp. Ze was beneden het dek en niemand had haar horen kreunen van de pijn. Wat ze minuten na haar dood wel hoorden, was het gekrijs van een baby. Ze wisten niet wat ze zagen toen de bemanningsleden beneden keken wat er aan de hand was. Barbossa kwam aan wal en legde op de eerste de beste plek die hij vond het kind neer in het zand en verdween. Toen hij nog naar het strand keek, zag hij dat de baby gevonden werd door de gouverneur. Skye vond het vreselijk dat hij haar nu ineens weer terug wilde, en als hij een piraat was moest er waarschijnlijk een reden achter zitten. Die zat er ook. Zij was de enige sterfelijke aan boord, want alle anderen waren "ondood". Ze konden wel doodgaan, maar niet wanneer ze veranderden in skeletten. En de kapitein wilde dat Skye hen zou meehelpen met het zoeken van degene die een munt bezat.
'Schip in zicht!' riep ze over het hele dek. De mannen wisten wat hun te doen stonden. De zeilen heisen. Ze riep om de kanonnen te laden. Snel liep ze naar haar vader die aan het roer stond. 'En nu?' vroeg ze een beetje onzeker. "Je doet het goed, lieverd," zei hij met een tevreden lach. "Je hebt genoeg kunnen oefenen met vechten toen we de vorige schepen aanvielen. Je mag van mij meevechten, maar je mag ook beneden wachten." Skye glimlachte en wist het antwoord wel. De piraten ontvoerden haar dan misschien wel om haar hierheen te brengen, maar dat betekende niet dat ze dit leven niet wilde. Dat saaie leven bij de gouverneur waar je elke dag een korset aan moest trekken en het moest hebben over bloemetjes en het weer was ze helemaal zat. Ze wilde actie en dat kon ze hier zeker vinden. Skye trok haar zwaard en de kapitein grijnsde trots. "Zo mag ik het zien." Skye liep naar de rest van de bemanning en ze naderden het schip. "VUREN!" riep iedereen en de kanonnen vuurden naar het andere schip. Piraten gingen van over naar weer. Piraten van haar schip gingen via touwen naar het andere schip en piraten van het andere schip gingen via touwen naar haar schip. Skye trok haar zwaard, ze kreeg het best zwaar te verduren want deze piraten waren zeker een stuk sterker dan de vorigen die ze aanvielen. Skye had ook maar een beetje zwaardvechten geleerd, al was het wel van één van de sterkste piraten van de wereld. Een jongen trok ook zijn zwaard en begon met haar te vechten, maar hij was stukke beter dan zij. Al snel verloor ze haar zwaard. "Denk je nou echt omdat je een meisje bent, dat ik je ga sparen?" lachte de jongen. Hij wilde zijn zwaard in haar lichaam steken, maar hij werd toen door zijn kop geschoten door één van de bemanningsleden van Skye's kant. Het duurde even, maar elke piraat van de tegenpartij werd afgemaakt. Iedereen begon te juichen en Skye juichte maar al te vrolijk mee. De piraten van Skye's kant die nog op het andere zinkende schip zaten, liepen via een plank terug naar hun eigen schip. Maar toen zag Skye een onbekende overlopen. Ze liep naar de plank toe en keek een beetje raar. 'Doen we aan gevangenen?' vroeg ze zachtjes aan een bemanningslid die langs Skye liep die ook over de plank liep. Hij grijnsde breed. "Nee, maar moet je kijken wat hij om zijn nek heeft hangen..." De jongen liep op haar af en ze keek hem diep in zijn ogen aan. Hij was jonger dan ze eerst dacht, waarschijnlijk net zo oud als zij? Ze rolde lachend met haar ogen toen de mannen zeiden dat die jongen wel wat voor haar was. 'Ha-ha, erg grappig jongens.' Toen de jongen tegenover haar kwam te staan, greep ze naar de ketting die hij om had. Haar ogen werden groter. Het was de Aztekenmunt waar ze al die tijd naar zochten. Er vormde een glimlachje rond haar lippen. Ze keek weer in zijn ogen. Hij was best wel bang, dus om hem gerust te stellen keek ze hem lief aan. Het was voor haar zo makkelijk om de mensen om haar heen gerust te stellen, omdat het áltijd mannen waren, en zij een meisje was. De jongen werd meegebracht naar beneden en Skye werd door haar vader naar hem toegeroepen. "Je hebt het goede nieuws al gehoord, zag ik?" Skye knikte hevig. 'Nu kunnen we eindelijk naar Isla de Muerta, toch?' Hij knikte. "We hebben zijn bloed nodig om te laten vloeien over de munten in de kist. Alleen dan wordt de vloek verbroken. En dan kunnen we alle schatten die er in de grot liggen meenemen." Skye grinnikte en wilde weer weglopen, maar hij hield haar tegen. Kennelijk was hij nog niet uitgepraat. "We hebben helaas een angsthaas als erfgename. Niemand mag hem vertellen waar hij naartoe gaat, en wat er met hem gaat gebeuren. Hij zal niemand hier in vertrouwen nemen, maar misschien jou wel. Jij bent van zijn leeftijd, jij bent een meisje... Probeer hem te verleiden." Voor het eerst keek Skye haar vader met minachting aan. 'Wát? Nee, dat ga ik écht niet doen.' Kinderachtig sloeg ze haar armen over elkaar. "Waarom niet? Je hebt allemaal gevaarlijke opdrachten van me aangenomen en dit wil je niet doen?" Skye beet op haar lip. 'Ik wil niet iemand verleiden wie vervolgens wordt doodgemaakt. Straks...zal ik misschien meer voor hem gaan voelen.' Barbossa legde zijn handen op Skye's schouders en keek haar diep in haar ogen aan. "Ook dit zul je moeten leren, Skye. Je bent nu één van ons en ook wij hebben ooit moeten leren om mensen te verraden. Dat zul jij ook moeten leren. En dit is een perfecte opdracht. En wat wil je liever? Dat de jongen dagenlang bang is, of dat hij nog een beetje lol heeft de laatste paar dagen van zijn leven?" Daar had hij op zich wel een punt. Het was beter dat de jongen zich op zijn gemak voelde en niet wist dat hij zou sterven. Maar waarom moest het nou weer háár taak zijn om de jongen zijn vertrouwen te winnen? Ze wist nu al dat ze wat voor hem zou gaan voelen. Op welk gebied dan ook. "Ga naar hem toe," beveelde hij zijn dochter. "Doe er alles aan zodat hij alles voor je zou doen. En we moeten er ook alles aan doen om hem veilig te houden. We zullen vaker aangevallen worden en als hij sterft, is onze hoop vervlogen. Begrepen?" Skye knikte maar. Ze liep naar beneden richting de cellen waar de gevangenen gehouden werden. Die werden haast nooit gebruikt, want wie zouden ze zonodig in leven moeten houden? In dit soort situaties was het handig. Maar het was een jongen die niet eens wist waar die munt voor was. Ze hoorde hem zeggen dat hij moest pissen. Ze pakte een sleutel en maakte zijn cel open. 'Je kunt zo gaan,' zei ze zachtjes. Ze ging bij hem zitten in zijn cel en keek hem een beetje met medelijden aan. Skye wist wat haar te doen stond. Kosten wat kost zou ze het hart van deze jongen veroveren. 'Ik ben Skye,' zei ze liefjes. 'Je bent nu vast heel bang... Maar maak je geen zorgen. We laten je niks gebeuren. Je bent nu deel van de bemanning.' Ze pakte voorzichtig zijn hand vast, zijn handen zaten een beetje onder het roet en zijn haar zat een beetje door de war. 'We sparen niet vaak mensen, maar ik hoorde ze over die ketting van je. Hij is best mooi, mag ik 'm nog eens bekijken?' Zachtjes ging ze met haar vingers over zijn schouder naar zijn hals en pakte de munt vast. 'Hij is mooi, waar heb je 'm vandaan?' Ze bekeek hem een tijdje. Het was een knappe jongen, hij zou zo een dorpeling geweest kunnen zijn. Ze zou niet weten hoe ze hem voor haar kon laten vallen, maar het moest en zou lukken. Ze zou haar vader niet teleurstellen.
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: [RS] Pirates.    zo mei 06, 2012 8:21 am



S k y e

Jamie heette hij. Ze vond het om de een of andere reden een bijzondere reden. Dat hadden mensen toch wel eens vaker in hun leven? Dat ze om een onverklaarbare reden een bepaalde band met iemand voelden? Skye voelde niet echt een band, maar wat ze wel bij deze jongen voelde was iets. Ze wist niet wat het was, maar als het "iets" was, mocht het niet worden genegeerd. Deed Skye er wel goed aan om haar vaders bevel op te volgen? Bovendien, het zou vast een grotere last zijn als ze echt bevriend met Jamie zou raken en ze hem probeerde te bevrijden. Dan zou haar vader haar waarschijnlijk vermoorden. Want zij wist ook heus wel dat haar vader eigenlijk geen zier om haar gaf. Of nou ja. Misschien wel een beetje. Maar niet genoeg om haar in leven te laten. Zij gebruikte hem ook net zo goed, want zij wilde gewoon graag leren hoe ze moest vechten. Dan kon ze op eigen benen staan. Dat was haar doel en hoe ze verder zou gaan, wist ze nog niet. 'Meestal pissen ze gewoon in de zee,' antwoordde ze een tikkeltje beschaamd. Skye zat haar hele leven in een landhuis waar altijd netjes met twee woorden werden gesproken en waar ze deden alsof "vieze dingen" niet bestonden. Dat ze nu bij de meest onbeschaafde jongens leefde, was voor haar toch een verandering. Ze was poeslief tegen hem. Dat had hij ook wel nodig, want iedereen zou hem hier verder afkraken. De meeste bemanningsleden bestonden uit nog redelijk jonge jongens, maar ook mannen van in de veertig. Maar ouder ook niet. En al die jongens en mannen zagen er een stuk ruiger en onverzorgder uit dan Jamie. En aangezien hij ook best bang uit zijn ogen keek, zouden ze hem als een doelwit zien. Skye schudde haar hoofd. 'I-ik weet het niet...' loog ze toen hij vroeg waarom ze hen in leven hielden. 'Kennelijk zien ze wat in je. Je hoeft niet bang te zijn.' Ze keek weg. Ze had zonet midden in zijn gezicht gelogen. Maar ze had het ervoor over. 'Jamie, luister naar me. Ik keek zo naar je ketting omdat de jongens het erover hadden. Ik begrijp ook niet waarom ze er zoveel interesse tonen, al vind ik 'm wel heel mooi.' Ze kwam dichterbij hem en keek hem diep in zijn ogen aan. 'Beloof me dat je je ketting nóóit aan iemand anders zal geven. Niet aan iemand hier van de bemanning, niet aan andere piraten, aan niemand. Oké?' Dit wilde ze hem puur uit eigen belang laten beloven. Als hij het sieraad bij zich zou houden, hoefde ze niet bang te zijn dat hij het kwijt zou raken. Want dan zouden ze opnieuw een zoektocht naar de munt moeten starten. Haar ogen schoten naar hun handen die elkaar vasthadden toen hij erop reageerde. Ze gaf er een klein kneepje in. Haar ogen schoten weer terug naar zijn blik toen hij vroeg of zij hem wilde bevrijden. 'Jamie...' Ze gaf een flauwe glimlach. 'Er is niks waar ik je van kan bevrijden, want je bent niet een gevangene. Ze...brachten je hiernaartoe omdat ze aan het overleggen zijn met de kapitein of jij ook bij de bemanning mag.' Ze lulde er mooi omheen. Maar hij drong echt aan. 'J-je gaat niet dood,' loog ze opnieuw. 'Tenzij je slecht kunt vechten, want er zullen wel wat gevechten komen natuurlijk... Maar geloof me, je hebt het goed getroffen als je op dit schip zit. Wij plunderen alles wat we willen plunderen en we worden vreselijk rijk. Is dat niet wat je wilt?' Ze kon aan zijn ogen zien dat ze hem niet wist te overtuigen. 'Want...wat zou je dán willen? Wat is er hier niet wat er op dat andere schip wel was?' Vertrouwen, waarschijnlijk. Al waren de piraten op het schip waar Jamie net zat net zo goed niet te vertrouwen. Zij gebruikten Jamie ook om naar Isla de Muerta te gaan. Het aapje van haar vader, Jack, glipte tussen de tralies door en kwam op Jamie's schoot zitten. Ze zuchtte. 'Dat rotbeest gooi ik echt nog een keer over de reling van het schip.' Dat beest mocht haar inderdaad niet. (oke ik ga daar even een verhaal over bedenken want ik heb echt zo'n verschrikkelijk schattige gif van hem gezien XDDDD) Dat begon op een dag toen het aardig koud was, het vroor en het sneeuwde. Er waren te weinig dekens en Barbossa gaf zijn deken, waar dus ook Jack onder zat, aan haar. xxJackxx verkleumde helemaal. 'Ja, natuurlijk.' Toen ze opstonden, verloor Jamie zijn evenwicht en viel een beetje tegen haar aan. 'Ho,' grinnikte ze. Ze kreeg een brok in haar keel en slikte die met moeite weg toen hij één centimeter met zijn gezicht van het hare verwijderd stond. Ze kreeg blosjes op haar wangen, die hij gelukkig niet te zien kreeg omdat Jack nog zijn handen voor Jamie's ogen had. Hij vroeg waarom zij zijn hand pakte. 'Omdat...je er wel uitzag om een beetje gezelschap te hebben.' Wat "lichamelijk contact" XDDDD. Ze trok haar wenkbrauwen op, maar keek daarna weer speels. 'Oh, niet meer loslaten? Dat zullen we nog weleens zien.' Ze gaf hem een prik in zijn zij. Ze was al erg fysiek met hem bezig. Misschien was dat wel een goed teken. Ze liepen de trap op en Skye keek een beetje moeilijk bij zijn laatste vraag. Moest ze hier nou eerlijk over zijn of niet? Het kon vast geen kwaad als hij wist dat de kapitein haar vader was. 'Ik woonde eerst in Port Royal, ik was geadopteerd door de gouverneur. En toen kwam de Black Pearl de haven binnen en bombardeerde de stad met hun kanonskogels... Mijn vader vocht terug, mijn moeder en ik bleven alleen thuis... En toen kwam de bemanning ons landhuis binnengevallen en namen mij mee naar het schip. Alles wat ze wilden was mij. De kapitein zei namelijk dat ik zijn dochter was. Eerst geloofde ik het niet, maar hij vertelde me nogal wat dingen die bepaalde dingen...verklaarden.' Ze glimlachte nep. 'Ik vind het niet zo heel erg om weg te zijn van mijn adoptie ouders en...al die vervelende jurken. Het is prima hier. En ik heb ook niet echt veel keus.' Ze had aan het begin vaak genoeg gezeurd dat ze terug wilde naar haar ouders, maar niemand luisterde. Skye en Jamie waren op het dek en meteen al kwamen er jongens op hun af. "Zozo, kijk wie we daar hebben. Skye en Angsthaasje. Nu al verliefd? Weet je Skye, als kapitein mag je twee mensen laten trouwen. Je kunt aan je vader vr-..." Skye verkocht Ron een verkochte knal in zijn gezicht. Ron keek geërgerd, Skye liet nooit over zich heen lopen. Daar zag Ron geen lol in, dus maakte hij Jamie nu maar als zijn prooi. "Hé Angsthaas, al in je broek gepist van angst? Ben je nu vriendjes geworden met Skye zodat de kapitein je niet afmaakt? Zielig..." Skye keek Jamie doordringend aan, met een blik die zei: bijt van je af. Ze kon wel zeggen dat hij zich er niets van aan moest trekken, maar dan zou dit elke dag gebeuren. Dan zouden ze Jamie al helemaal als doelwit zien. Hij moest nu terugvechten, anders zouden ze hem deze reis zuur maken. "Je weet eigenlijk niet eens welke koers we hebben hè? Heb je wel enig idee waar we naart-..." Dit keer gaf Tom Ron een klap. Ze mochten Jamie niet nieuwsgierig gaan maken. 'We gaan naar een eiland,' vertelde Skye snel aan Jamie. 'Er liggen in een grot grote schatten, mijn vader is er al eerder geweest met zijn bemanning.' Ron en zijn vrienden glimlachten eng naar Jamie. Heel...uitdagend. En Skye keek hen juist weer uitdagend aan. Ze waren uit op een gevecht. Skye zou Jamie geheel zijn eigen gang laten gaan met wat hij zou gaan doen, maar ze zou de jongens niet Jamie teveel pijn laten doen. 'Oké, kom,' zei Skye toen ze het te lang vond duren. Ze wilde met Jamie weglopen, maar Ron gaf Jamie ineens een harde stomp tegen zijn kaak. "Laat maar eens zien hoe goed je bent." Hij trok zijn zwaard. "Of je het wel waard bent om hier aan boord te zijn." Skye deed geschrokken een stap achteruit. Nu werd Jamie gedwongen om terug te vechten, anders kon hij een steek van een zwaard verwachten. Ron begon zich al helemaal uit te leven. Hij was ook zo'n stoerdoener, laten zien hoe goed hij wel niet was. Het duurde even, maar Barbossa kwam eraan. "Wat doen jullie nou weer?!" Meteen stopte Ron. "Jullie vuile ratten, laat hem met rust. Ga het dek schrobben, NU!" De jongens verdwenen om een emmer met water te halen. Barbossa bleef bij Jamie staan. "Sorry knul, ze kunnen het waarschijnlijk niet hebben dat er een nieuweling in ons midden is," glimlachte hij vriendelijk, wat Skye helemaal niet van haar vader gewend was. "Ik heb je vader gekend," lulde hij ineens. "We waren vrienden vroeger... Hij had me over je verteld. Ik zou het niet over mijn hart verkrijgen als ik jou laten afmaken. Je kunt bij de jongens helemaal onderin het dek gaan slapen in hangmatten, maar ik kan me voorstellen dat dat een vreselijke plek voor je is. Ik slaap in de kapiteinsruimte en naast die kamer is er nog een kamer waar Skye altijd slaapt. Maar er staat daar nog een bed. Je kunt daar slapen, als je wilt. Het is wel een regel dat Skye altijd om acht uur naar haar kamer gaat, dus dat wordt bij jou ook een reden." Dat laatste was gelogen, dat zei hij alleen zodat Jamie niet de piraten zou zien in de avond bij maanlicht. "Wil je zo misschien wat eten? Zorgt Skye wel goed genoeg voor je? Ze is tegen mij ook namelijk niet altijd een engeltje..." Hij glimlachte lief.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: [RS] Pirates.    

Terug naar boven Ga naar beneden
 
[RS] Pirates.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Sunset :: RolePlayGame :: Spellen.-
Ga naar: