Sunset

RPG
 
IndexRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 [RS] I'll rip your heart out.

Ga naar beneden 
AuteurBericht
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: [RS] I'll rip your heart out.   za apr 14, 2012 6:51 am

I'll rip your heart out.
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: [RS] I'll rip your heart out.   ma apr 16, 2012 7:09 am




" Sommigen kenden hen als 'de Rippers'. Anderen noemden hen de bloedmooie vrouwen hier in
het dorp. Niemand wist dat ze het over dezelfde dames hadden. Dat was hen niet kwalijk te
nemen, want wie dacht er nou aan beeldschone jonvolwassen meisjes die koelbloedig uit hun
slachtoffers het hart rukten en het vervolgens aten? De dorpelingen dachten dat de Rippers
gestoorde mannen waren, of beesten. Maar de gerespecteerde dochters van rijke families?
Dat waren wel de laatste verdachten hier in het dorp. De rijke dames waren sluw, erg sluw.
Van hun uiterlijk wisten ze uiterst gebruik te maken om hun prooien voor zich te winnen. En
wanneer dat lukte, sneden ze hun harten eruit en aten het als vieze roofdieren op. Dit lukte
hen keer op keer weer, want gepakt werden ze niet. Het leken weerloze negentienjarigen,
maar in werkelijkheid waren het de sluwste roofdieren die er bestaan. "


"Juffrouw Petrova?" John, de man van de koets, liep Vienna's kamer in. "Uw koets voor het feest staat klaar." Vienna wierp een laatste blik naar zichzelf in de spiegel en draaide zich toen om. 'Mooi, John. Ik ga zo mee, wilt u Morgana en mij nog even alleen laten?' John knikte, glimlachte met een nietsvermoedende blik in zijn ogen, en liep de kamer weer uit. Morgana streek Vienna's jurk goed. "Wat is dat toch onhandig, korsetten dragen naar een feest," mopperde ze. "Als je seks wilt, zal die jongen een half uur moeten trekken aan die touwen voordat het eindelijk uit is." Vienna knikte instemmend. Ze keek even door haar prachtige kamer. Het was duidelijk dat ze van een hoge stand kwam. Ze was de dochter van de burgemeester en daarmee het rijkste meisje van het dorp. Morgana was het tweede rijkste meisje en daarna kwam Bells, ook een vriendin van Vienna en Morgana die van de partij zou zijn vanavond. Iedereen keek tegen hen op, al wisten ze niet tegen wie ze op keken. Vienna, Morgana en Bells leken onschuldige meisjes, maar ze waren het tegengestelde van dat. Op één van de normaalste dagen van Vienna's leven werd ze op klaarlichte dag ontvoerd door één of andere professor. Hij had een bepaalde blik in zijn ogen die alleen gekken konden hebben, gekken die ooit met de bliksem geraakt waren en daardoor hun verstand compleet verloren waren. Toen Vienna wakker werd, zat ze vastgebonden in een stoel en was ze in een soort lab. De professor oefende allemaal proefjes op haar uit. Ze moest bepaalde drankjes drinken, kreeg injecties waar ze moe van werd. Na een dag of twee werd ze alweer vrijgelaten. Vienna had een vreselijke honger. Toen ze het verhaal vertelde aan haar ouders, geloofden ze haar niet. En dat was terecht. Wie zou dat ook geloven? Het sloeg werkelijk nergens op. Maar toch was er iets mis. Haar honger kreeg ze niet gestild met voedsel. Ze werd alsmaar zwakker en zwakker, ze lag dagen ziek op bed. Er was een dokter die haar steeds maar weer bezocht, al wist hij allang dat hij er niets aan kon doen. Maar hij kwam steeds omdat hij verliefd op haar was. Zij was negentien, hij was in de veertig. De dokter kwam op een dag weer en toen ze alleen werd hem gelaten, kon ze niet meer wegkijken van zijn linkerborst. Ze hoorde het kloppen. Het was een gezonde man, ze hoorde het sterk bonzen. Ze likte haar lippen af en kon zich niet meer inhouden. Ze pakte een mes uit zijn dokterstas en stak 'm in zijn lichaam. Met het mes sneed ze zijn hart eruit. Op dat moment wist ze niet wat ze zich bezielde, maar ze at het met kleine stukjes op. Haar huid voelde weer glad en egaal, niet meer zo uitgedroogd. Ze werd alsmaar sterker en sterker. Toen haar ouders later weer kwamen, zei ze dat er iemand had ingebroken. Goed acteren kon ze wel. Vanaf dat moment ging ze steeds vaker op jacht naar iemands hart. Vrouwenharten, mannenharten... Maar het werkte niet zoals het bij de dokter werkte. Ze begreep niet wat er verkeerd was. Opnieuw voelde ze zich zwakker worden, weken had ze elk uur van de dag weer honger. Totdat ze de vriend van haar broer tegenkwam, waarvan ze wist dat hij haar al jaren leuk vond. Nee, hij was stapelverliefd op haar. Ook bij hem probeerde ze het uit en ze kwam er toen achter wat voedzaam voor haar was; een jong mannenhart dat stapelgek op haar was. Dus eerst moest ze haar slachtoffers haar leuk laten vinden voordat hun hart voedzaam was. Anders zou het geen nut hebben. Vanaf die dag wist ze wat haar doel zou zijn; alle meisjes - die ook allemaal negentien jaar, knap en rijk bleken te zijn - die net zoals haar waren, zou ze helpen. Zo leerde ze Morgana en Bells kennen. "Kom." Morgana gleed met haar hand naar die van Vienna en trok haar mee naar buiten, de koets in. Toen ze op het feest aankwamen, zag Vienna al meteen een groepje waarvan ze wist dat ze een zwak voor haar zouden hebben. 'Die misschien?' Vienna gaf een knikje naar een willekeurige jongen uit het groepje. "Nèhh," antwoordde Morgana. "Dat is George Junior. Hij heeft al een verloofde. Die krijg ik echt niet om mijn vinger gewonden." Dit klonk voor Vienna als muziek in de oren. Ze deed een uitdagende stap vooruit. 'Maar ik wel.' Ze liet Morgana achter en liep op het groepje af. Over haar uiterlijk hoefde Vienna zich geen zorgen te maken. Vandaag zag ze er xxzoxx uit. Over haar status hoefde ze zich ook geen zorgen te maken, ze was de burgemeesters dochter. Als een jongen zijn vriendin voor iemand zou verlaten, zou dat wel voor Vienna zijn. Vienna had zich nooit om één van haar moorden schuldig gevoeld. Ze merkte dat hoe meer ze doodde, hoe gevoellozer ze werd. Om te kunnen overleven, moest ze niet nadenken over haar slachtoffers. Ze mocht zich niet in hen gaan verplaatsen, want dan zou ze meteen niet meer durven. Vienna was altijd een lief meisje geweest, maar omdat ze nou zo eenmaal was geworden werd ze min of meer gedwongen om haar gevoel uit te zetten. 'Jij bent George Junior. Of heb ik het mis?' Toen de jongen zich omdraaide, verscheen er een charmante glimlach rond haar lippen. "De dochter van burgemeester Petrova. Eh... Vienna, toch?" Vienna knikte. 'Ik heb gehoord dat je gaat trouwen, gefeliciteerd.' George knikte en keek neutraal, al kon ze aan zijn hart voelen dat hij zijn gevoelens in moest houden. Dat was ook iets wat Vienna kon voelen nu ze zo was, hoeveel haar prooi voor haar voelde. "Dankjewel. Hé, zullen we naar binnen gaan? Dat is wat warmer dan hier blijven." Vienna knikte instemmend en haakte haar arm in de zijne zodra hij zijn arm naar haar uitstak. Hij liet zijn vrienden voor wat ze waren en ging binnen een individueel gesprek met haar aan. Hoe meer ze flirterige opmerkingen en blikken naar hem maakte, hoe vaker zijn hart oversloeg en warmer werd. Het duurde niet lang voordat hij bij het level aankwam waar hij haar leuk begon te vinden. 'Zullen we even een wat rustiger plekje opzoeken? Hier is het nogal druk, ik kan nauwelijks ademen.' George Junior leek te twijfelen, ze voelde het ook aan zijn hart dat hij zich in probeerde te houden vanwege zijn verloofde. Maar ze trok hem al mee de trap op. Ze ging naar een lege kamer. 'Ga je ook een vrijgezellenfeest houden voor de bruiloft?' vroeg ze uitdagend. George leek het alleen maar grappig te vinden dat ze het vroeg. "Ja, natuurlijk. Met mijn vrienden en veel meisjes. Want daarna zal ik nooit meer een vinger kunnen uitsteken naar een andere vrouw." Vienna deed bij die woorden een zelfverzekerde stap naar voren en zei: 'Dan is dit niet erg.' En toen kuste ze hem. Zijn hart sloeg weer over en deed met haar mee, maar op een gegeven moment twijfelde hij. "Nee. Stop." Hij draaide zich van haar weg. Ze legde haar handen over zijn schouders. 'Alsjeblieft... Ik heb je al zo vaak in het dorp gezien, en al vanaf de eerste keer dat ik je zag was ik verliefd op je. Geef me alsjeblieft voor één keer mijn zin. Hierna gaat het nóóit meer.' En toen voelde ze aan zijn hart dat hij om was. Hij drukte haar ruw op het bed dat in de kamer stond en begon aan haar jurk te friemelen. Ze draaide hen om zodat zij op hem kon liggen. Ze ging ietsje van hem af zodat ze over hem heen kon hangen en hem in de ogen kon kijken. 'Je hebt zo'n knap koppie...' zei ze en streelde over zijn wang. 'Jammer dat ik je af moet maken.' Toen ze dat laatste zei, keek ze xxzoxx. Hij fronste. "Waar heb je het over?" Vienna haalde haar mes tevoorschijn en stak hem meteen in zijn hart. Hij moest nog gek op haar zijn, en dat zou niet meer zo zijn als hij doorhad dat ze hem probeerde te doden. Hij was gelukkig meteen dood. Ze sneed zijn huid open en trok zijn hart tussen zijn borstbeen vandaan. Ter plekke begon ze ervan te eten en glimlachte zelfvoldaan.

Het was honderd jaar later en Vienna was gek genoeg nog steeds negentien. Net als Morgana. En Bells. Ze waren de onsterfelijke Rippers. Nu was het nog maar een legende. Nu gebruikten mensen het als spookverhaal. Dat ging zo: " Pas op voor de schoonheden, pas op voor de Rippers. Trap niet in hun val, want ze zullen midden in de nacht met hun liefste glimlach je hart uit je romp rukken. " Of zoiets. Er waren zoveel variaties op het verhaal van de Rippers dat Vienna het niet meer bijhield. Ze was nog een stuk wreder dan jaren terug. En het werd steeds erger. Ze was vriendelijk voor haar vriendinnen, maar om mensen gaf ze geen zier. "Meen je dit nou?!" Bells kwam stampvoetend Vienna's woonkamer binnen. Het verbaasde Vienna niet dat ze geruisloos binnen kon komen, want als iemand goed ergens kon binnensluipen, was dat Bells wel. Vienna bleef zwijgen, ze had meerdere geheimen voor Bells, dus ze wilde weten achter welke Bells was gekomen waardoor ze nu zo boos was geworden. Ze gooide een opengescheurde envelop naast Vienna op de bank. Bells bleef op twee meter afstand met haar armen over elkaar naar Vienna kijken. Vienna zuchtte hoofdschuddend en pakte de envelop. 'Bedankt voor het lezen van mijn privé post.' Bells reageerde niet. Vienna vouwde de brief die in de envelop zat open en zag een bevestiging van de universiteit waar Vienna zich voor aanmeldde om te gaan studeren. Een dubbel gevoel ging door haar lichaam; een gevoel van blijdschap, maar ook een gevoel van schuld. Bells wist er nu van. "Wat bezielt je?!" riep ze kwaad en sloeg met haar handen in het rond van boosheid. "Nog niet eens om het feit dát je gaat studeren, maar dat je ons dat niet eens hebt verteld!" Vienna trok haar mond open, maar Morgana liep de woonkamer binnen. "Wat niet verteld?" bemoeide ze zich ermee. Bells trok de brief uit Vienna's handen en gaf ze aan Morgana. "Deze zwijger hier heeft geheimen voor ons," siste ze. "Ze heeft gewoon voor zichzelf gekozen, ze gaat nu studeren op één of andere school zonder ons daarbij te hebben betrokken!" Morgana las de brief vluchtig door en keek met een neutrale blik naar Vienna. "Gefeliciteerd," zei ze. "Harvard, dat is echt het hoogste van het hoogste. Ik heb gehoord dat de feesten daar geweldig zijn." Vienna begon meteen te glimlachen. Bells kon het overduidelijk niet hebben dat Morgana niet haar kant koos. "En waarom ben ik de enige die hier boos is?! Morgana, ze wil nu ineens een 'nieuw' leven op gaan bouwen, ineens wil ze gaan 'studeren' en 'vrienden maken' en weer 'een mens' worden. Straks zijn we onze vriendin kwijt!" Morgana zuchtte en ging naast Vienna op de bank zitten. "Je hebt haar nog niet eens de kans te geven om haar te laten uitleggen waarom ze voor studeren gekozen heeft en waarom ze ervoor gekozen heeft het ons niet te vertellen. En trouwens, ik ben er zeker van dat we haar niet kwijtraken. Dat zij verandert, betekent nog niet dat ze ons meteen laat veranderen." Vienna glimlachte lief naar Morgana en keek toen naar Bells. 'Ik heb voor jullie ook een aanmelding gedaan. Gewoon wat valse papieren van onze "goede rapporten", dus jullie worden vast ook aangenomen. Het is aan jullie of jullie daar willen gaan studeren. Ik ben niet van plan om te gaan veranderen, juist het tegenovergestelde. Ik zal daar alleen maar knappe jongens tegenkomen. Het zal alleen maar een lopend buffet worden.' Morgana schoot in de lach. "Haha, 'lopend' buffet, da's een goeie!' Bells rolde echt super geïrriteerd met haar ogen. XDDDDD "Ja, ha-ha, heel geestig. Nou, ik hoef niet te gaan 'studeren'. Dat is me net een iets te grote stap richting de menselijkheid. Voor ik het weet ben ik weer zo'n schijnheil die geen mensen durft te doden en dan verhonger ik mezelf weer." Vienna haalde haar schouders op en stond op. 'Nou ja, jullie moeten het zelf weten. Ik mag vanaf morgen beginnen, dus dan zal ik ook niet meer thuis zijn. Waag het niet om nog een keer zonder toestemming mijn brieven te openen.'
Ze liep over de tegels van het plein van Harvard, één van de hoogst aangeschreven universiteiten van Amerika. Als ze echt negentien jaar was geweest, was het haar nooit gelukt om hier te gaan studeren. Maar nu ze meer dan honderd jaar oud was, dus veel verstand had van leren én papieren vervalsen, kreeg ze het voor elkaar om aangenomen te worden. Alleen de rijkste en slimste studenten konden hier studeren. Ze liep naar de administratie toe en vroeg waar haar kamer was (volgens mij heeft Harvard geen kamers, maar dat doen we gewoon wel >;D). Ze gaf een knikje toen ze de sleutel ontving en liep de trap op. Ze dacht dat ze de goeie kamer had gevonden en probeerde met haar sleutel de deur te openen. Het lukte haar niet en met wat geweld probeerde ze de sleutel om te draaien, maar toen kreeg ze door dat de deur al open stond. Ze liep er naar binnen en zette haar tas op de vloer. Het was een súper grote kamer. Er lagen al spullen, wat ze niet helemaal begreep. Zei die vrouw bij de administratie niet dat ze een individuele kamer kreeg? Nou ja, het kon haar niet schelen. Met een afstandsbediening zette ze de ingebouwde radio aan, alles zag er zo geweldig duur uit. Ze zette de muziek super hard aan en liep naar de minibar in de hoek. Daaruit haalde ze drank en begon helemaal te xxdansenxx. Ze ging helemaal los. XDDDD Ze grinnikte om zichzelf, ze had er een goed gevoel over dat ze deze beslissing had gemaakt. Vandaag had ze geen lessen, die zouden morgen pas beginnen. Dan zou ze allemaal jongensharten breken, letterlijk. Ze bleef maar dansen, totdat ze ineens iemand in de deuropening zag staan. Het was een jongen. Een super knappe jongen. Hij keek haar net zo vreemd aan als zij hem. 'Ehm... Kan ik je helpen?' Maar toen hij een stap binnen de kamer deed, kreeg ze door wat hij hier deed. Dit was haar kamer helemaal niet, maar de zijne. 'Oh.' Ze zette de muziek uit en zette de drank neer. Ze grinnikte. 'Sorry.' Toch schaamde ze zich niet, ook al zag hij haar ongemanierde acties en haar...dansmoves. XDDDD 'Ik dacht dat dit mijn kamer was. Ik vond het al vreemd toen ik al spullen zag liggen. Maar eh... Ja. Ik ga al.' Ze hing haar tas weer om haar schouder en wilde langs de jongen heen lopen, maar toen rook ze van dichtbij zijn hart. Ze snoof. De geur was zo overheerlijk, ze had nog nooit zo'n overheerlijke geur geroken. Het drong haar neus binnen en het liet haar automatisch tot stilstand komen. Ze draaide zich naar hem toen en er zat maar zo'n tien centimeter afstand tussen hen. 'Sorry, ik heb me natuurlijk nog niet voorgesteld.' Ze stak haar hand naar hem uit. 'Ik ben Vienna. Dit is mijn eerste dag hier, zoals je misschien wel doorhebt.' Het kon zijn dat hij al een jaar hier zat, dat dit zijn tweede leerjaar was. Ze glimlachte verleidelijk, als signaal naar hem toe dat ze hem een aantrekkelijke jongen vond. 'Ik weet dat hier op Harvard iedereen druk bezig is met leren, maar...áls je ooit eens tijd hebt, zou je me dan misschien eens willen rondleiden? Al heb je pas na een jaar tijd, er zal dan vast nog wel iets zijn waar je me kunt rondleiden.' Ze grinnikte op haar lieve manier. Zij had veel verschillende soorten lachjes. Ze kon er super lief uitzien, maar ook vet gemeen. En nu liet ze haar lieve kant zien. Dit zou haar jongen worden. Het zou haar uitdaging worden. Ze zou hem kosten wat kost verliefd op haar maken, zodat ze vervolgens het lekkerste gerecht allertijden zou eten. >;DDD
Terug naar boven Ga naar beneden
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: [RS] I'll rip your heart out.   do apr 19, 2012 5:36 am

ik doe eventjes verder ;o!


Vienna Petrova

Het ging Vienna goed af deze eerste dag op school. Drew bleek inderdaad haar kamergenoot te zijn en dat vond ze prettiger dan ze gedacht had. Eerst hoopte ze op een eigen kamer, want ze wilde privacy. Anders kon ze haar slachtoffer toch niet het bed in lokken en hem vervolgens doden? De kans was dan te groot dat Drew erachter zou komen. Maar ze had al een andere manier gevonden. Ze zou haar slachtoffers vanaf nu op de plek zelf doden, als ze maar een plek kon vinden waar ze niet gevonden konden worden. Het was avond en Vienna maakte zich klaar om naar een feest te gaan. Het zag er best lachwekkend uit: Vienna stond aan de ene kant van de kamer tegenover de spiegel zichzelf te bekijken of er onzuiverheden waren in haar gezicht en precies aan de andere kant van de kamer stond Drew in zijn spiegel te kijken. Alsof ze elkaar spiegelden. 'Gaan we gewoon samen naar het tuinfeest?' vroeg ze opgewekt. Ze kon merken dat Drew niet een jongen was die gemakkelijk over te halen was en dus al helemaal niet op liefdesgebied. Preuts was hij nog net niet. Hij was vriendelijk, maar stil. Niet verlegen, maar ook niet spontaan. Het maakte hem mysterieus en dat kwam vooral omdat Vienna niet kon achterhalen wat hij nou bij haar dacht. Meestal kon ze dat bij jongens merken door - letterlijk - naar hun hart te luisteren, maar bij Drew kon ze alleen de heerlijke geur ruiken. Het was vreemd, hij had iets wat Vienna aansprak. Hij gaf niet meteen aan haar toe, hoe mooi en lief ze ook was. Vienna draaide zich om en zag nu pas de andere kleren die hij had aangetrokken. 'Jezus...' Ze slikte, hij zag er overdreven sexy uit. 'Je ziet er echt goed uit, pas maar op met de meiden op het feest. Ze zullen niet afwachten, ze zullen je verslinden.' Ze gniffelde. Als er één meisje was wie hij moest vrezen, was het Vienna wel. Hij had nog geen idee waar zij toe in staat was en dat was maar goed ook. Vienna liep naar hem toe en legde haar hand op zijn borst, toen er op de deur werd geklopt. "Vienna Petrova?" hoorde ze een vrouw zeggen met een licht accent. Aan haar hartslag te merken had ze haast. Ze klopte nogmaals, wat harder. "Vienna, ben je daar? Ik moet met je praten." Vienna zuchtte lichtelijk geïrriteerd. Ze liet haar hand van Drew's borst afglijden en gaf hem een knipoog. 'Ben zo terug.' Ze opende de deur en verdween meteen de gang in, omdat ze niet wist wat die vrouw van haar wilde en ze wou niet dat Drew mee kon luisteren. "Ik wil een kleine verandering in het systeem gaan maken, Vienna. Je slaapt nu met een jongen op de kamer, mijn collega heeft het op die manier ingedeeld. Maar om heel eerlijk te zijn vind ik dat onacceptabel, aangezien ik christelijk ben opgevoed. Op deze school moet iedereen elkaar respecteren en ik vind het als mede-indeler van kamers niet prettig om te weten dat twee studenten van verschillend geslacht met elkaar op één kamer slapen. Ik wil je in een andere kamer plaatsen met een ander meisje, een tweedejaars, en er komt een eerstejaars jongen dan op Drew's kamer." Ze liepen rustig door de lege gang, al was dit geen nieuws waar Vienna kalm onder kon blijven. 'Mevrouw, dit is geen christelijk college. Als uw collega me hierin heeft ingedeeld, zult u dat moeten accepteren.' De vrouw had een bepaalde kledingstijl waar Vienna zich vreselijk aan kon ergeren. En de toon waarop ze met Vienna sprak, beviel haar ook niet echt. "Ik snap dat je graag wilt wennen hier op school en daarom graag op je kamer blijft, maar ik vind het helemaal niks. Ik ga je toch indelen op een andere kamer..." Nu verloor Vienna haar geduld. Ze had wel genoeg moeite erin gestoken om haar om te praten. Vienna stond stil en hield de vrouw met ruwe hand tegen. 'Luister. Ik zal u beloven dat ik niks met Drew uithaal. Hij is gewoon mijn kamergenoot, dat is alles. Het is mijn kamer en mijn leven, dus ik doe wat ik wil.' De vrouw sloeg haar hand weg. "Zo'n toon sla je niet tegen mij aan, jongedame." Vienna begon te lachen. 'Oh nee?' Haar lach verdween en ze keek haar doodeng aan. 'Als u wat over mij wilt gaan bepalen, bepaal ik nu wat voor u...' Ze haalde uit haar broekzak een mes en xxperste die gemakkelijk in de hals van de vrouw xx. 'Sorry, ik verloor m'n geduld.' De vrouw viel neer op de grond. Vienna trok haar onder haar armen een kast in waar een paar schoonmaakspullen lagen en draaide de deur weer op slot. Die zou ze na het feest wel ergens in het bos dumpen, niemand zou het nu merken dat ze hierin zat. Vienna trok haar shirtje goed en zag toen dat ze daarmee een bloedvlekje onderaan achterliet. 'Oh, shit. Dat wordt een nieuwe aantrekken.' Het was helemaal niet op te merken, maar voor het geval dat zou Vienna even een ander shirtje aantrekken. Ze liep terug naar haar kamer en zag Drew op bed zitten wachten. 'Gelukkig, je bent nog even knap als toen ik wegliep.' Ze grinnikte en liep naar haar kast om een nieuw shirtje aan te trekken. 'Ik vind deze niet leuk, dus ik ga even iets anders aandoen.' Hij zou nu wel vragen wat die vrouw van haar moest. Ze zou wel iets logisch bedenken. Maar voor nu zou ze zich alleen druk maken om deze avond goed te laten verlopen. 'Sorry dat ik je zo laat wachten hoor, als je al naar het feest wilt mag je gewoon gaan.' Expres trok ze haar shirt midden in de kamer uit, in de hoop dat ze Drew's hartslag sneller zou horen gaan. Ze wilde dat hij onder de indruk van haar zou zijn, zodat ze zijn hart zou kunnen verslinden - na een neukpartij dan XDDDDD. Toen ze haar nieuwe shirtje aan had gedaan, keek ze hem xxzoxx aan. 'Zullen we dan maar?' Het was best leuk om te doen alsof ze vrienden waren en ze vond het leuk om hem uit te dagen, al reageerde hij totaal niet op haar flirterige gedrag. Nou ja, soms dan. En dat zijn de momenten waar Vienna dan ook meteen helemaal opleeft. Ze haakte haar arm in de zijne en liep met hem mee naar buiten. Het feest was niet op deze locatie, het was in één of andere villa. Toen ze daar met de taxi aan waren gekomen, hoorde je van buitenaf al genoeg herrie van de muziek die uit harde boxen kwamen, feestende mensen en kapotgeslagen bierflesjes. Ze wond haar pink om de zijne en keek hem aan. 'M'n eerste feestje als student.' Ze liepen de villa binnen zodra ze bij de voordeur een "wachtwoord" gaven - de uitsmijter was gewoon een dronken student die zei dat ze een wachtwoord moesten zeggen en Vienna bedacht maar wat - en kwamen er al snel genoeg achter dat dit feest eerder een poolparty was geworden. Het was duidelijk dat eerst hier binnen alles gesloopt werd en vervolgens ze naar buiten zijn gegaan om daar hun slopende acties te vervolgen. 'Kom, ik wil zien of je goed kunt dansen!' Ze trok hem mee naar de achtertuin, waar eigenlijk het hele feest nu werd gehouden. Iedereen danste er, was aan het drinken, zoenen op de rieten banken en om de beurt werd er wel weer iemand in het water gegooid. "Willen deze dame en heer soms wat te drinken?" Een dronken uitziende jongen die stuntelig met een dienblad vol glazen drank rondliep, stopte bij hun om ze wat aan te reiken. Vienna pakte twee glazen en gaf er één aan Drew. 'Zo, nu mag het feest beginnen.' Vienna hield van dit soort feesten. Ze waren niks vergeleken met wat zij vroeger aan feesten had. Dat waren saaie feesten waar je ingestudeerde dansjes moest doen in het midden van een balzaal, en dan ook nog eens met een jongen waarmee je gedwongen werd te dansen. Vienna dronk haar glas in een paar slokken leeg en gooide het neer op de grond. Ze keek om zich heen en zag allemaal single jongens staan. Tenminste, zo zagen ze eruit. 'Oké, we gaan even splitsen, ik zie leuke jongens staan. Laat je niet verslinden door alle katten die hier rondlopen!' Vienna wees al naar een xxgroepje meidenxx dat al naar Drew zat te loeren. Vienna liep af op xxtwee jongensxx die hun shirts al hadden uitgedaan, ze waren nog helemaal nat van in het water springen. Echt gespierd waren ze niet, maar toch vond Vienna ze leuk. "Nieuwe Harvard student?" lachten ze beiden. 'Hoe weten jullie dat nou weer,' lachte ze mee. De jongen met de rood met witte pet gaf een knipoog nadat hij zei: "Wij houden nieuwe knappe meisjes van Harvard wel bij." Ze vond hem nu al leuker dan de jongen met de grijze pet. 'Sorry, maar die zin is niet echt een goeie versiertruc.' De jongen schoot weer in de lach. "Wie zegt dat het een versiertruc was?" Vienna vond het wel leuk, zo'n jongen die niet meteen stapel op haar was maar haar wel complimentjes gaf. Ze moest er iets meer voor doen om hem haar leuk te laten vinden. Meestal begonnen ze haar echt leuk te vinden als ze gewoon in bed doken XDDDD. Ook al pikte ze meestal one night stand achtige jongens eruit, toch voelden ze dan meer voor haar dan alleen "een chick voor één avond". Deze jongen was een blijvertje, al was voor Vienna een blijvertje eigenlijk iemand waar ze dan gewoon één keer mee zou neuken en hem vervolgens afmaakte. 'Ik mag jou wel,' zei ze. "Ik jou ook," zei hij terug. Ze draaide zich om en wilde weglopen, om te zien wat hij dan zou doen. Gelukkig deed hij het goede, hij pakte haar meteen vast en trok haar terug. Ze keek hem daarbij xxspeelsxx aan. 'En nu?' Nog voordat ze verder wat kon zeggen, pakte hij haar op d'r bek. Ze had de grootste lol, totdat ze Drew zag met een meisje. Er kwam een gevoel in haar op dat ze nooit eerder had gehad. Eigenlijk had ze nooit eerder een ander gevoel voor een persoon gehad dan haat. Sommigen haatte ze minder dan anderen, Drew hoorde bij het type mens die ze minder haatte dan de anderen, al wilde ze hem alsnog graag doden. Maar toen ze hem zo zag, lachend en flirtend met een ander meisje... Voele ze ineens iets in haar lichaam opkomen wat ze nog nooit had gevoeld; jaloezie. Ze was de jongen waar ze mee stond al totaal vergeten. Hij probeerde haar weer te zoenen, maar ze duwde hem ruw van zich af zonder nog naar hem om te kijken. Hij liep geërgerd weg. Vienna bleef een tijdje observerend kijken naar Drew en het meisje, nog nooit had ze zich zo ziek van jaloezie gevoeld. Ze was er zeker van dat het jaloezie was, maar waar sloeg dat op? Ze haatte elk levend wezen dat niet zoals zij was, dat had ze in deze honderd jaar geleerd. En nu ineens zou ze jaloers zijn op een meisje dat Drew aan het lachen maakte? Het was belachelijk. En toch kon Vienna er niets tegen doen. Ze kon echt op haar manierxxangstaanjagendxx kijken, wat ze dus nu ook naar hen deed. Ze bleef zolang kijken omdat ze niet goed wist wat ze moest doen. Dit was iets wat ze niet eerder had meegemaakt en daarom dat ze een tijd bleef stilstaan. Nu ze alles weer op een rijtje had staan, kwam ze weer in beweging. Ze haastte zich terug naar de jongen van net en pakte hem weer op zijn bek. De jongen deed mee, maar toen ze stopte zei hij eentonig: "Ik hoef vanavond geen meisje dat twijfelt omdat ze eigenlijk verliefd is op een jongen." Dat had hij snel door. Dan had hij toch meer hersens dan ze dacht. Hij zag er namelijk niet al te slim uit. 'Waar heb je het over? Ik ben niet verliefd.' Hij keek nog steeds twijfelend. "Ik weet het niet, hoor..." Ze gaf hem een teder kusje op zijn wang. 'Ik zou het niet zomaar doen met een jongen, zo ben ik niet. Ik ga alleen met jongens die me op het eerste gezicht aardig lijken, betrouwbaar en lief. En meestal heb ik gelijk. Heb ik dat nu ook?' lulde ze om hem voor zich te winnen. En het lukte. Ze merkte dat hij haar leuker begon te vinden. Zonder hartkloppingen had ze dat ook wel geweten, hij bloosde helemaal. Hij grinnikte. "Ik ben altijd betrouwbaar. En voor meisjes als jij ben ik wel lief." Dat zag ze als een 'ja' op haar indirecte vraag of hij mee wilde gaan om te gaan neuken. Al had ze daar totaal geen zin meer in na Drew's actie met dat meisje. 'Gaan we naar jouw kamer?' De jongen begon moeilijk te doen. "Die vriend van net met die grijze pet weet je wel... Hij vindt het maar niks als ik aan kom met een meisje. Dat wordt echt niks. Dus bij jou dan?" Vienna zuchtte. 'Dan...moet ik eerst aan m'n kamergenoot vragen of hij het oké vindt dat we...het op mijn kamer doen. Best beschamend, want ik zit pas net één dag bij hem op de kamer...' De jongen lachte. "Voor alles moet een eerste keer zijn. Dus beter te vroeg dan te laat dat hij je gekreun leert kennen." Vienna deed alsof ze erom moest lachen, maar rolde met haar ogen toen ze naar Drew liep. Die jongen was toch niet zo leuk als ze eerst dacht. Maar ze was best opgewonden, want elke week had ze wel één dag dat ze dat was zonder reden XDDDD. En dan moest ze het maar even met iemand doen. Ze liep naar Drew toe en sloeg haar arm om zijn nek. 'Hé, vriend.' Daarmee schrok ze het meisje al meteen af, het was best een lief meisje. 'Maak je geen zorgen, hij is alleen mijn kamergenoot,' zei ze meteen maar tegen het meisje. Ze draaide zich om naar Drew. 'Ik heb een eh...jongen ontmoet.' Ze wees naar de jongen die er nogal verlegen bij kwam staan. 'Ik denk niet dat je het zo'n leuk idee gaat vinden, maar het is ook mijn kamer... Dus eh...' Ze maakte haar zin niet af, hij kon er nu zo onderhand wel vanuit gaan dat ze hiermee wilde vragen of hij het goed vond dat ze het op de kamer zouden doen. Waar hij hoogstwaarschijnlijk dan gewoon bij zou zijn, ze waren toch dronken XDDDDD. 'En aangezien jij ook je dametje hebt gevonden voor vannacht...' Ze wees naar het meisje dat steeds minder lief keek. 'Idee, misschien kunnen we groepseks doen!' Daarbij keek Vienna xxzoxx. Vienna schaamde zich haast nooit, dus ook niet wanneer ze zoiets zei. Het was toch een grapje. "Gaan we nou?" vroeg de jongen ongerust. Het meisje van Drew pakte Drew's hand maar meteen vast, ze was helemaal onzeker geworden door Vienna's uiterlijk XDDDD.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: [RS] I'll rip your heart out.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
[RS] I'll rip your heart out.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» The song of your heart//open
» Music and Magic {Lesson 1}
» Brave Hot Heart

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Sunset :: RolePlayGame :: Spellen.-
Ga naar: