Sunset

RPG
 
IndexRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 24 Seizoenen

Ga naar beneden 
AuteurBericht
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: 24 Seizoenen   wo okt 26, 2011 4:44 am



24 seizoenen, zes jaar, van 15 naar 21.

Op een ochtend, een kille winter ochtend. Word je wakker.
Niets vermoedend loop je nog half slaap dronken naar de badkamer.
Maar dan in een, waar is de badkamer ? Je kijkt nog eens goed
om je heen. Niets wat je herkent. Het nis half negen en je zou
te laat moeten komen voor school, maar als je dan naar jezelf
in de spiegel kijkt, zie je dat je niet meer de middelbare school
leeftijd heb. Snel pak je jouw mobiel, in eens zie je staan dat
het zes jaar later is. 2017.


Jamie Rendelle
Gek, grappig, vrolijk,
lief, zorgzaam, flirter.
foto's : x, x, x, x, x, x.

Ariana Grande
Vriendelijk, nieuwsgierig, gek,
drankverslaafd, snel verliefd, druk.
foto's : x,x,x,x,x,x.


Laatst aangepast door King op wo okt 26, 2011 5:00 am; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   wo okt 26, 2011 4:54 am

Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   wo okt 26, 2011 6:11 am



Jamie.

Ik kijk mezelf al een half uur aan in de spiegel. Ik heb nog geen woord gezegd. Wat is dit man ? Een droom, moet wel. Maar deze man heb ik nog nóóit gezien. En dromen over iemand die je nooit heb gezien lijkt me best stug onmogelijk. Ik kijk mezelf doordringend aan en leg me hand dan op de spiegel, alles voelt te echt voor een droom. Ik ga met me hand over me vaag soort van baardje en zucht even. Praten. 'Ahhhhh.. Hhuuuhuuuhhhh.' Maak ik vage geluiden. 'Oké, dit is mijn stem niet-.' Dat klinkt veel te laag voor mijn doen. 'Llalalaaaa.' Ga ik door, nog die veel lagere stem dan die ik had. Ik kom overeind en kijk naar beneden, en grijns dan toch. 'Ik ben wel gegroeid.' Ik kijk om me heen naar de klok. Ik zal wel met dit uiterlijk niet op de middelbare school zitten. 'Jezus, hoe oud ben ik man ? 30 ?' Ik grinnik zacht en loop dan naar een iPhone 7S toe. Ik pak hem vast en meteen een soort van hologram o.o '2-22..2017 ?' Ik schrik nogal en laat hem vallen, en meteen .. kapot -.- Ik zucht nogal diep en loop naar het raam. Ik kijk naar buiten en me ogen gaan langzaam naar beneden. Ik schrik me kapot van de hoogte. Ik deins er helemaal van achteruit. 'Jezus! Waar zit ik man ?! Ben ik dood ofzo ?' Ik loop snel in me boxer me kamer uit, maar als ik in de gang sta zie ik allemaal meiden staan. Ze kijken me nogal grijnzend aan. Ik kijk dan maar naar beneden, 'Oh ja, tuurlijk. Ik ben harig.' Ik voel meteen met me hand op me rug, rug haar is zo lelijk. Maar daar valt niets te voelen. Mooi. Ik hoor een meisje zeggen. ''Sexy beer hoor.'' Ik zucht en loop me kamer weer terug in. Ik loop snel naar de spiegel weer toe en zie met zwarte stift staan.
''Hallo Jamie Randelle,
welkom in je nieuwe lichaam,
je oudere lichaam. U bevind zich
in het studenten flat van de Universiteit
van TUGERS. 1996 Is uw nummer voor
alles.''

Ik bijt op me lip en kijk me kamer in. Het ziet er nogal gebruikt uit. Het voelt totaal niet als mijn kamer. Ik me met me vinger langzaam over de nummers heen. Maar ik zie dat het niet watervaste stift is geweest. Ik pak een washandje die op de kraan leunt en veeg het helemaal weg. ' ' Misschien ben ik super slim of zo, maar het schiet meteen te binnen. '2017.' Ik zie der ouder uit, en .. als je uit het geboorte jaar komt van .. 1996.. Ik begin te zoeken door de kamer, ik zie als ik aan het zoeken ben allemaal fotolijstjes. Ik zie er allemaal onbekende mensen op staan, op één na. Calvin, een oude vriend van me die ik al ken sinds de basisschool. Ik heb hem kennelijk nog steeds als vriend ? Ik kijk naar de foto's waar we allemaal lachend opstaan. Als ik me portemonnee gevonden heb kijk ik naar me ID. 'Wtf, 21 ?' Ik moet wel 21 zijn als het nu 2017 is en ik uit 1996 kom ? En .. gisteren ? Ik weet dan niet eens meer wanneer. Maar de laatste keer dat ik nog jonger was, was het 2011 en was ik 15. Dus dan klopt dit wel.. zes jaar later.. Ik trek me kast open en zie allemaal vage kleding staan. Nooit gekocht, maar oké het ziet er wel leuk uit. Ik pak het snel en trek het aan. Ik heb een grijs vest aan met donker grijze mauwen, daar onder wit t-shirt maar dat ziet toch niemand. Ik heb ook een donker blauwe broek aan, het rare is, hij is niet laag. Hij is ook niet hoog. Hij is gewoon net perfect o.x ? Het is wel een beetje.. heeeeeeel klein beetje laag. Maar het is niet zoals toen ik vijftien was, dat je moeite had om de trap op te komen of een beetje mans liep. Ik kijk wat naar de meiden die me maar al te knap vinden, al weet ik niet op ze te reageren. Ze zijn .. zo.. oud XD. ''Hoe heet je ?'' Vraagt een meisje die al de hele tijd opmerkingen maakt. 'Ik denk Jamie.' Ze giechelt dan en stelt zich voor. ''Amber, aangenaam, welke studie doe je ?'' Ik kijk even om me heen, niets uit de witte hal kan me helpen met het antwoord. 'Ik.. eh.. Heb eerlijk gezegd geen idee.' Ik zeg het expres sarcastisch. Ze lacht wat om me en loopt mee. ''Wat is je achternaam, ik kom er wel achter.'' Ik grinnik toch zacht, wel grappig kind op de manier hoe ze het zegt. 'Randelle, denk ik.' Ze rolt met der ogen en vraagt dan. ''Waarom zeg je steeds denk ik ? Niet zeker van hoe je heet ?'' Ik grijns en knik. 'Kijk, hier, staat ook je rooster.' Ik knik langzaam en zoek me naam op. ''Ik doe eh.. wtf.' o.o Dat zou ik dus NOOOOOIT willen worden. 'Fysiotherapeut.' Ze lacht wat zacht. ''Oh, spieren masseren ? Je mag de mijne wel doen.'' Ik grinnik wat zacht en kijk nogal moeilijk. Wtf ? Ik wou leraar worden ? ''Je les begint... nu.'' Ik kijk der verbaast aan en kijk nogal paniekerig. 'Wacht, waar moet ik heen ?' Ze moet lachen en volgens mij denkt ze serieus dat ik het expres allemaal doe -.- Ze pakt me arm en trekt me de lift in. ''Weet je dit serieus niet ? Je bent net een acteur.'' Ik frons licht en mompel. 'Ik weet het echt niet, serieus. Ik ben hier nog nooit geweest. Waar zijn we eigenlijk ? Welke stad ?' Ze glimlacht wat fronsend. ''Tugers ? Heb je een hersenschudding gehad ofzo ?'' Ik haal me schouder op. 'Zou best kunnen.' Ik word dan na een heel lang tijdje, de laatste verdieping weer uit de lift getrokken, ze trekt me mee naar buiten toe naar een iets kleiner gebouw, misschien de helft van dat kilometer gebouw waar ik kennelijk in woon. 'Jezus..' Mompel ik zacht. Ze trekt me heel snel over al naar toe. In eens staan we voor een deur, die écht op een exit deur lijkt. ''Oké, wees stil, ga maar ergens zitten. Boeit niet waar en let op.'' Ik knik langzaam en als de deur open gaat die ik een... niet normaal grote donkere zaal, het gaat in een rondje naar beneden, en beneden staat een man met een microfoon iets te zeggen over.. ik heb geen idee welke spier dat is. Ik loop maar naar en plek toe waar een microfoontje staat. Ik sla het boek open die echt tyfus dik is. Ik kijk naar de eerste bladzijde en slik. 'Wtf..' Allemaal mensen zitten met hun soort van notebook en sommige met pen en papier, een paar met mobiel. Ik kijk moeilijk naar het boek. 'Ik begrijp geen enkel woord..' Fluister ik zacht. Ik zie een jongen naast me en die slaat naar de laatste bladzijde. ''Maak je geen zorgen.'' Als ik daar naar kijk, raar maar alle woorden die er staan ken ik o.o 'D-dankje.' Ik glimlach dan even en lees snel alles door en luister naar de man. Na een kwartier, gaat iedereen weg. Ik ga dus ook. Ik loop meteen weer richting het studenten iets. Ik heb me toch al slecht kunnen concentreren. Ik zie veel gehaaste mensen, allemaal rond de twintig en ouder. Ik loop door weer naar de te hoge flat. Ik ga zitten op een bankje en kijk maar naar de lift, wat is er gebeurd .. ?
Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   wo okt 26, 2011 6:49 am


Ariana.
Een harde gil verlaat mijn mond nu ik mezelf in de spiegel zie. Ik herken mezelf wel. Maar ik ben zodanig veranderd dat ik het bijna niet kan zien. Ik heb weer heel bruin haar zoals vroeger, waarschijnlijk gewoon mijn eigen haarkleur. Heel mooi gestijld. Mijn make-up heb ik prachtig op. Mijn kleren zijn misschien wat volwassener, maar nu ik er ouder uitzie ziet het er juist prima uit. Maar hoe kan dit? Hoe kan ik er zo uitzien? Ik loop maar angstig heen en weer door de kamer, een kamer. Waar ben ik? Wat is dit? Wie ben ik? Ik ga op het bed zitten dat tegen de muur staat en sta na twee seconden weer op. Ik ben echt heel bang en dat is te zien aan me. Ik loop naar het raam toe en kijk naar buiten. Meteen doe ik weer een stap achteruit, dit gebouw is zó hoog dat je er hoogtevrees van krijgt. 'Jezus. Oh God. Oh Jezus.' Ik loop weer terug naar de spiegel en begin meteen weer te gillen: 'Jezus, wat is dit?!' Ik ben zo met mezelf bezig, dat ik nu pas hoor dat er iemand al super lang op de deur aan het bonken is. "Ariana?! Wat gebeurd er daar, doe open! Verdomme, Ariana, zeg wat tegen me!" Het is een onbekende mannenstem. Ik draai me in een slowmotion tempo om, terwijl dat mijn hart juist twee keer versneld klopt. Voorzichtig loop ik naar de deur toe en haal met een trillende hand de deurklink naar beneden. Zo trek ik de deur open en loopt er een man met zwart haar meteen naar binnen. "Ariana, alles goed met je?" vraagt hij bezorgt en bekijkt me paniekerig van top tot teen. Als hij ziet dat me niks mankeert, slaat hij stevig zijn armen om me heen. "Waarom gilde je zo, wat is er aan de hand? Er is toch geen inbreker?" Meteen nadat hij dat vraagt, laat hij me los en loopt onderzoekend door mijn kleine kamertje. Vervolgens loopt hij weer terug naar mij, ik sta nog steeds bij de deur. "Wat is er dan aan de hand?" Hij ziet dat ik nog een beetje schaapachtig naar hem kijk. Dan zucht hij. "Oh, ik snap je al. Je vraagt je natuurlijk nu af hoe het komt dat ik op de deur bonkte. Ik was al naar je op weg, maar toen ik je ineens hoorde gillen versnelde ik maar m'n passen naar je deur." Ik begin te fronzen. 'W-wie...ben jij?' De man die...waarschijnlijk dezelfde leeftijd heeft als mijn lichaam, kijkt me raar aan. "Wie ben ik?" Hij begint nu zijn geduld te verliezen. "Ik weet niet wat je nu weer gezopen hebt, maar ik word het nu écht zat, Ariana. Ik wist niet dat je nu ook al spoken ging zien en nu ik er ben, je me niet meer kunt herinneren?" Maar hij kan aan me zien dat ik hem echt niet begrijp. "Jezus. Je weet écht niet wie ik ben he?" Ik schud mijn hoofd langzaam. Hij zucht opnieuw. "Ik weet niet wat er net met je is gebeurd, maar ik...sorry. Misschien is je net iets heel ergs overkomen." Hij slaat zijn armen opnieuw om me heen. 'Wie. Ben. Je?' spreek ik de woorden met een pauze ertussen uit. "Eh, je vriend, Drake?" Hij drukt zijn lippen geruststellend, maar net iets te vurig op de mijne. "Wil...je me vertellen wat er net is gebeurd? Ga anders even rustig zitten." Hij wil me mee trekken naar de bank in de kamer, maar ik laat me niet mee trekken. "Wil je dat we naar de dokter gaan? Je lijkt nogal overstuur. Of naar de politie? Ga alsjeblieft nou even zitten Ariana, je weet dat ik geen idee heb wat ik moet doen in dit soort situaties." En dat is te merken. Want hij doet nogal gestrest. Hij wil me overal naartoe trekken en ik wil het liefst nergens heen. Maar hij laat me geen keus. Want nu hij me weer een kus wil geven, draai ik mijn hoofd weg en duw hem van me af. 'Oké, eh...Drake. Vriend van me. Of...wie je dan ook bent. Ik...zal wel dromen, maar waar ik ook ben nu, wie ik ook ben nu; ik maak het uit.' Zijn mond valt open van verbazing. "Par-don?" Ik heb hier geen tijd voor. Ik weet niet waar ik heen moet, maar ik moet hier weg. Van deze kamer heb ik nog niet genoeg gezien, maar bij hem wil ik niet blijven. Hij zit echt in mijn weg. 'Ik ga.' Ik draai me om en open de deur. Ik loop de gang in een vlug tempo op. Hij gaat achter me aan. "Oooooh, dat ga jij niet. Ariana! Je blijft hier!" Wie is hij dat hij denkt dat ik überhaupt naar hem luister? Ja, blijkbaar mijn vriend. Wat is hier aan de hand? Ik weet dat ik niet droom. Anders zou ik niet kunnen beseffen dat ik wel of niet droom. "Ben je niet goed wijs? Je kunt het niet met me uitmaken, vertel me NU wat er aan de hand is!" Een paar mensen lopen langs me door de gang. Mensen van in de twintig. Ze lachen met elkaar en begroeten mij. Ze kennen me dus. "Greg ,houdt Ariana tegen!" roept Drake naar de jongen die net met zijn vrienden en vriendinnen langs me loopt. Greg trekt echter zijn wenkbrauw op alsof Drake hier de gestoorde is. "Wat is er dan?" Ik volg hun gesprek niet en ren de lift in. En dan weet ik hem af te schudden. De liftdeur gaat net op tijd dicht. En zo loop ik er weer uit als ik op de beneden verdieping ben.
Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   wo okt 26, 2011 7:11 am



Jamie.

Ik kijk wat starend voor me uit, wat is dit allemaal ? Ik voel nog eens met we wijs en duim vinger aan me baardje. Best mans B) Ik voel wat aan me gezicht, alles is gewoon groter. Ik kijk naar de vrouw die achter de balie staat die me nogal aanstaart. Ik glimlach wat lief naar de vrouw die terug glimlacht. Ik sta dan op en loop naar der toe, ik schat de vrouw veertig. Al dacht ik vanochtend dat ik dertig was, hier ben ik toch vrijwel zeker van. Ik leun wat charmant op het balie tafeltje. Ze doet der raampje open en zegt lief. ''Wat kan ik voor je doen ?'' Ik glimlach weer wat terug, ik ben echt bezig -.- 'Ik zou graag me kamer nummer willen weten ..' De vrouw grinnik zachtjes en zegt zacht. ''Jamie Randelle.'' Ik kijk dan verbaast. 'Hoe.. weet u mijn naam ?' De vrouw lacht dan. ''Zo, zo Jamie. Het is nu wel voor het eerst dat je u zegt. Natuurlijk weet ik je naam, je stelde me voor toen je een date met me wou.'' Ik glimlach niet echt overtuigend. Een date ? Speel het spel mee Jamie. Kom op.. 'Oh! Haha! Ja! Maar eh.. Ik ben me kamer nummer echt even kwijt.' De vrouw grinnik weer zacht en mompelt zachtjes. ''Eh.. 105 E.'' Ik glimlach en zeg dan. 'Dat wist ik wel. Lokt het je ?' De vrouw bukt wat voor over en zegt zachtjes. ''Nee, sorry Jamie. Je weet dat ik een man heb.'' Ik knik langzaam en haal me schouders op. 'Dan niet. Jammer..' Het is voor een veertig jarige vrouw echt een super knappe vrouw. Dat zal me reden wel ''eens'' zijn geweest dat ik met der heb gedate ? Ik loop langzaam richting de lift en druk op het knopje. Het duurt een tijdje maar als hij open gaat botst er een meisje tegen me op. Ik kijk der aan en zie nogal paniek in der ogen. Meteen schiet de gedachte me te binnen. Zou ik de enige zijn. Ik trek der wat overeind aangezien ze bijna toch viel. 'Oh, sorry, sorry. Gaat het ?' Ik heb aan niemand gevraagd wat er aan de hand is. Ik ben vanaf het begin af aan al erg rustig. Ik wil gewoon volgen wat ik moet, ik kan moeilijk gaan flippen en schreeuwen van wat hier aan de hand is. 'Wacht, ken jij mij ?' Misschien is dit ook een meisje waarmee ik gedate heb.. Vast toch niet ? Ik laat het meisje maar los en vraag dan toch aan der omdat ze zo super druk is. 'Wat is er ? Oké best veel..' Zeg ik nadenkend maar kijk der weer aan. Ik zet een stap achteruit aangezien de lift zich weer wilt sluiten.


Kort, ik moét leren etc.
B.R.B
Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   do okt 27, 2011 2:22 am


Ariana.

Ik wil doorlopen als de liftdeuren opengaan, zo snel mogelijk, maar ik bots tegen iemand op. Ik val bijna op de grond, maar diegene weet me nog net staande te houden. Ik ga tegenover hem staan en kijk hem zo vlug ik kan van top tot teen en kijk dan weer in zijn ogen. 'Hé.' Ik kijk wat verbaasd als hij vraagt of ik hem ken. Die vraag wilde ik hem namelijk ook net stellen. Misschien is het wel een vriend van mijn "vriendje" Drake. Dat had best wel eens gekund, aangezien er net ook allemaal mensen waren die mij kenden. 'Nee, nee, ik ken je niet.' Ik schud mijn hoofd erbij, nog steeds een beetje verward. 'Ik...word achtervolgd,' zeg ik zachtjes. Nou is dat natuurlijk niet de echte reden waarom ik zo overstuur ben, maar het is wel een goeie smoes om de echte reden achterwegen te laten. Hij zal me wel gestoord vinden als ik zeg dat ik gisteren nog over straat liep als vijftienjarig meisje en er nu ineens zo uitzie. De liftdeuren gaan weer dicht, als teken dat de lift weer omhoog gaat. 'Ik ben gewoon in de war... Dat is alles.' Ik probeer me al de hele tijd te herinneren of ik iemand ken. Ik kijk de jongen een tijdje gewoon doordringend aan, om te kijken of ik mijn geheugen kan opfrissen. Maar ik herken hem niet. Ik herken helemaal niemand hier, behalve mezelf. En dat is nog een wonder. 'Sorry, had je haast?' Want door mij heeft hij nu niet in de lift kunnen stappen. Aan het geluid te horen, is de lift alweer opweg naar beneden, dus loop ik snel weg en trek de jongen mee. Het is al te laat. De liftdeuren gaan open en al meteen komt er geschreeuw uit van Drake's zware stem. 'Oh god, wacht.' Ik ga achter de jongen staan en buig een beetje, terwijl ik zijn shirt losjes beetpak. 'Niet bewegen.' Drake stapt inmiddels de lift uit, maar nu ik achter de jongen sta, kan hij me niet zien. "Ariana?!" Hij krijgt wel meteen alle aandacht, iedereen kijkt op en om. Hij loopt naar iemand wie hij lijkt te kennen. "Hee, heb jij Ariana hier net gezien? Weet je waar ze heen is gegaan?" Hij verheft zijn stem niet meer zo, hij begint weer zachter te praten. Daardoor versta ik niet wat ze tegen elkaar zeggen. Het enige wat ik er soms bovenuit hoor komen, is dat Drake zegt dat ik gek geworden ben. Dan loopt hij maar het gebouw uit. Ik kom achter de jongen vandaan en haal opgelucht adem.
Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   do okt 27, 2011 3:05 am



Jamie.

Ik knik langzaam als ze zegt dat ze me niet ken. 'Mooi, want ik jou ook niet, en iedereen mij wel op jou na .' Ik glimlach wat ongemakkelijk en word dan in eens voor de lift weg getrokken. Ik blijf maar wat stil en kijk even achter me. 'Voor wie..' Ik kijk naar de jongen die op dat moment mij ook aankijkt. ''Hé Jamie.'' Ik probeer te glimlachen maar er komt niks. 'Hoi.' Dan komt die gast, waar zij zich verstopt op me af. ''Heb jij Ariana gezien ?'' Vraagt hij dan. 'A..riana.. ehh ?' Maar dan ziet hij haar. ''Ariana! Ben je helemaal gestoord of zo ? Hoe kun je het uitmaken ?! Je doet echt raar, doen alsof je me niet kent!'' Ik kijk met een half open mond naar de twee, maar ik herken het. Alsof ik hem ken. 'Gast, doe normaal. Ik ken jou ook niet, je bent echt niet zo populair als je denkt hoor.' De jongen kijkt met twee grote ogen naar me. ''Is het een ontkennings dag of zo ?'' Ik schud met me hoofd en mompel. 'Ik ken je niet nee.' Hij kijkt met open mond en met een blik alsof we een bank hebben beroofd. ''Ik.. Jij.. Jij bent mijn party man, hoe.. is dit echt serieus ? Echt écht serieus ?'' Party man. mmh. Zou ik nog best eens kunnen zijn. Ik kijk al de hele tijd serieus en zeg daarom ook rustig. 'Serieus, en ik wil je niet eens kennen. je bent echt chaotisch, doe eens rustig.' De jongen zet een paar stappen achteruit. Met een hoofd alsof hij dit keer een alien heeft gezien. ''Jullie zijn niet goed in jullie hoofd. En Ariana, je bent echt een bitch.'' Hij rent dat serieus de flat uit. Ik frons licht en krab kort op me hoofd. 'Oké.. En hij is .. dus een soort van vriend van jou ? Of tenminste.. Naja, nu niet meer.' Ik kijk haar dan weer aan en kijk een beetje weg. Ja, ik voel me nog echt ongemakkelijk als ik bij iemand zit die ook niemand kent. Maar.. Misschien heeft zij wel een hersen schudding gehad, en ik gewoon echt niks weet meer.'Ik.. ben trouwens Jamie .. dus..' Ik laat me ogen over Ariana heen gaan en glimlach dan toch weer wat lief. Ze is wel echt een super knap meisje om te zien, ik herken haar niet. Nee, goh. Niemand hier. 'Wat.. eh.. Studeer je ?' Ik kijk haar weer recht aan en glimlach dan écht. 'Wat heb je mooie bruine ogen.' Maak ik dan dan de opmerking. Ja, naja het is wel zo x)
Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   do okt 27, 2011 3:32 am


Ariana.

Ik kijk een beetje angstig soms over zijn schouder mee naar waar Drake heen gaat. 'Sssst,' probeer ik de jongen waar ik achter sta te sussen, omdat ik echt bang ben dat Drake doorheeft dat ik hier ben. En net als ik dat denk, komt hij op me af gelopen. Ik sta maar weer gewoon met m'n rug recht, omdat hij me nu toch al gezien heeft. 'Blijf nou eens uit mijn buurt. Ik zei toch dat ik het uitmaakte en dat ik weg moest? Ga dan weg... Ik wil je niet kennen...' En dan komt de jongen voor me op. o.o Ik kan het niet laten een beetje te glimlachen, want het is best lief van hem. Maar Drake lijkt hem ook te kennen. Eindelijk, iemand wie het ook niet lijkt te begrijpen. Hopelijk zit hij in zo'n zelfde situatie als ik. Als Drake me een bitch noemt, voel ik me toch wel een beetje schuldig. 'Anders...praten we er later nog over?' Maar dan loopt hij al weg. Ik zucht en ga maar terug tegenover de jongen staan. 'Hij...beweerde dat ik zijn vriendin was, ja.' Al kan ik niet geloven dat ik ooit voor zo'n jongen als hem zou hebben gekozen. 'Sorry dat...ik je hiermee betrok. Maar...jij lijkt net als ik niet echt te begrijpen wat we hier doen en wie dit allemaal zijn.' Ik steek mijn hand uit om zijn hand te schudden. 'Ik ben Ariana.' Ik hal mijn schouders op. 'Ik heb...geen flauw idee,' zeg ik maar eerlijk. Mijn ogen lichten bij zijn compliment een beetje op en ik begin te glimlachen. 'Dankje.' Ik grinnik een beetje.

ik weet dattie kort is, sorry. x.x
Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   do okt 27, 2011 4:19 am



Jamie.

Ik glimlach licht als ze zegt dat ik er ook weinig van snap. Want dat klopt. Ik kijk op me horloge en dan haar weer aan. 'Klopt, ik snap er ook weinig van. Maar volgens mij kom ik uit het ziekenhuis of zo. Of ben ik met me hoofd ergens tegen aan geknald. Of ik heb gewoon een mega lange droom gehad over me jeugd.' Ik kijk nog eens naar het meisje en kijk dan naar de lift die weer open gaat waar het meisje uit komt die me vandaag naar me les had gestuurd. ''Hee Jamie! Hoe was je les ? Snapte je het een beetje ?'' Ik glimlach dan weer wat ongemakkelijk. 'Eh.. Hee.' Ik kijk wat naar het meisje die mij dan kort een knuffel geeft. ''Eet je vanavond met de meiden en mij ? .. En dan neem je.. Is het je tweeling zusje ?'' Ik begin weer te fronzen, hoe kan ze nou denken dat ze me tweeling zusje is. Ten eerste lijkt ze niet echt op me. En ten tweede.. Hoe kan je zo snel iets vragen ? 'Jaaa, me tweeling zusje he.' Ik grinnik zacht en zeg het ook sarcastisch. Ik krijg me zelf wat los en knik maar van ja. 'Als me tweeling zusje dat ook wilt.' Ik kijk Ariana nogal aan van : NEEEE. Ik knik er niet bij maar de manier hoe ik naar der kijk kan ze het wel uit halen. 'Hoe.. eh.. Heet je eigenlijk ?' Vraag ik dan wat zacht. Het meisje glimlacht breed. ''Miranda, maar dat wist je toch al.. ?'' Ik schud me hoofd van ja. Al heb ik geen idee. Ik ga met me hand over me vest heen en kijk Ariana weer wat lief aan. Het enige wat ik hoop is dat ze het zelfde als mij heeft, dan heb ik nog met iemand wat te bespreken en kan ik gewoon normaal kan praten.
Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
x MeisJ

avatar

Aantal berichten : 207
Registratiedatum : 15-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : iloveu. x sas

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   vr okt 28, 2011 12:59 am


Ariana.

--volgende dag--

Ik ben er nog steeds niet erg aan gewend. Ik kan niet geloven dat ik van het een op het ander ben gegaan in mijn leven. Het is alsof ik wakker ben geworden uit een coma en terwijl ik in coma lag, dat mijn lichaam door functioneerde en onbewust doorging. Zo heb ik mensen leren kennen. Mijn beste vriendin Deena van vroeger is nog steeds mijn beste vriendin. Zo blijkt het maar weer dat echte vriendschap voor altijd kan blijven. Het blijkt dat ze boos op me is, dat heb ik gehoord van een andere vriendin, Melissa. Haar heb ik blijkbaar bij een feest leren kennen. Ik heb iets gedaan wat Deena heel boos maakte. Blijkbaar heb ik haar te weinig aandacht gegeven omdat ik zo klef was met Drake. En dan had ik een smoes dat ik haar weinig zag omdat ik zo druk was met studeren. Blijkbaar wil ik in de modewereld wat gaan doen. Dat vond ik vroeger al wat voor mij, dus die droom heb ik doorgezet. Ik heb ook nog een beste vriend, Ferdy. En verder ga ik niet met veel anderen om, omdat ik het zo druk heb met mijn studie en zoveel met Drake omga. Die ruzie met Deena heb ik hierbij onbewust opgelost, aangezien ik het gisteren uitmaakte met Drake. Ik kijk weer naar mezelf in de spiegel. Ik begin al te wennen aan dit beeld. Maar in mijn leven zijn er nog steeds dingen waar ik achter moet komen; spreek ik mijn ouders nog? Waar ben ik precies? Zijn er nog bepaalde situaties in mijn leven voorgekomen die belangrijk zijn om te weten? Ik denk weer aan Jamie. Daar heb ik de hele ochtend al over nagedacht. Mensen beginnen zich af te vragen waar ik uithang, nu ik al twee dagen niet ben op komen dagen. Drake zal wel hebben rondgebazuind dat ik gek in mijn hoofd ben. Maar dat kan me nu niet schelen. Het enige waar ik me mee bezighoud zijn Jamie en wie ik nu precies ben, wat ik heb meegemaakt, wie ik allemaal ken. Ik moet maar doen alsof ik ze ken. Ik heb nog geluk dat ik Deena al kende. Ik loop door als ik de telefoon hoor gaan. Ik kijk op het kleine schermpje waar op staat welk nummer belt. Er staat in koeienletters: DEENA. Ik zucht en laat 'm maar over gaan. Ik ben bang dat ze allemaal dingen van me wil weten waar ik geen antwoord op kan geven; omdat ik simpelweg het antwoord niet weet. Na een tijdje houdt het eentonige geluid dat me haast dwingt de telefoon uit het raam te gooien op. Ik loop terug naar de spiegel en doe wat make-up op. Dan hoor ik ineens Deena's stem uit het apparaat komen, antwoordapparaat? Ik zucht. "He Ari, ik...weet niet precies wat er met je aan de hand is, maar ik had allemaal rare verhalen gehoord dat je deze paar dagen nogal...in de war lijkt te zijn. Ik wilde je eigenlijk negeren, maar...ik maak me zorgen om je. Je weet dat ondanks dat we ruzie hebben, ik er altijd voor je ben. Ook nu ik heb gehoord dat je het met Drake hebt uitgemaakt voor me. Dat vind ik echt...heel lief van je. Ik hou van je." En dan hoor ik een piepje en is het stil. Ik bijt op mijn lip. Eigenlijk heb ik het niet uitgemaakt met Drake voor haar, maar het is beter als ze dat denkt. Haar stem is iets heser geworden deze jaren. Ik glimlach lichtjes en loop terug naar de telefoon en druk op een knop wat Deena's bericht opnieuw laat afspelen. Ik doe het laatste beetje make-up op en dan precies wanneer het bericht van Deena over is, hoor ik op mijn deur geklopt worden. Niet gebons, dus hopelijk is het een niet opdringerig persoon. Ik loop naar de deur toe, het heeft geen doorkijker of raampje zodat ik kan zien wie het is. Ik doe 'm maar open en - helaas - is het toch een opdringerig persoon waar ik niet op zat te wachten; Drake. 'Doei,' brom ik en wil de deur dichtdoen, maar hij houdt z'n voet ertussen en duwt 'm op een slimme en vlugge manier weer open zodat hij erdoor kan. "Je kent me al langer dan vandaag, je zou toch moeten weten dat ik beveiliger ben en dus super sterk," verklaart hij met een trotse grijns en zegt het op een opschepperige manier. Bijna arrogant. Hij loopt door en ik doe de deur zuchtend dicht. 'Ik sta hier écht niet op te wachten, ik moet nog aan dit alles wennen en jij bent echt de laatste persoon wie ik wil spreken op dit moment.' Hij fronst en loopt op me af. "Alsof ik jou zo graag wil spreken," kaatst hij terug. Al...vind ik die wel heel slecht. 'Waarom ben je hier dan?' is mijn slimme reactie terug. En daar is hij even stil van. Hij krabt op zijn achterhoofd. "Ik...wil je gewoon terug, dat is alles. En dan niet op zo'n manier van "ik-wil-je-terug-als-vriendin", maar "ik-wil-de-oude-en-niet-gestoorde-Ariana-terug". Ik weet niet wat er met je aan de hand is, maar we geven om elkaar en ik had wel gedacht dat je me zou vertellen wat er met je aan de hand is." Ik blijf zwijgen. Ik weet ook gewoon niet wat ik erop terug moet zeggen. Hij doet een stap dichterbij me en pakt mijn handen vast. "Heeft het met Jamie te maken?" Ik zie een wanhopige blik in zijn ogen. "Het had vast een reden waarom je je achter hem verscholen hield toen je voor me wegvluchtte. Je moet eerlijk tegen me zijn Ariana, is er iets tussen jullie?" Ik trek mijn handen op een wat gemene manier terug, echt op zo'n afkeurende manier. Ik zie dat hij onzeker begint te worden. 'Ik heb niks met hem,' jammer ik. 'Sterker nog, ik heb met niemand iets. Dus je kunt beter nu mijn appartement uit en niet meer terugkomen. Oké?' Even leek hij verdrietig, maar dan zie ik dat hij het niet accepteert. Hij begint boos te worden. "Nee, niet oké! Wat heb ik gedaan waardoor je zo raar doet?!" Ik rol met mijn ogen. 'Doe niet zo wanhopig...' Hoe ik doe is best gemeen, maar ik kan dit er gewoon écht niet bij hebben. Ik ken hem niet eens. Ik ken niemand hier. "Ik wil je gewoon terug hebben, dat is alles wat ik vraag. Ik doe alles, echt alles. Mensen vragen zich af waarom het uit is tussen ons en ik kan het niet eens beantwoorden." Nu begin ik ongeduldig te worden. 'Ga m'n huis uit.' Hij fronst, maar reageert niet. 'Drake, ga m'n huis uit, nu!' Maar hij blijft staan. Ik probeer hem weg te duwen, maar het lukt me niet omdat hij inderdaad erg sterk is. 'DRAKE, GODVERDOMME, M'N HUIS UIT!' schreeuw ik terwijl ik hem ruw naar achteren probeer te duwen, maar hier kom ik geen stap verder mee. Ik wil hem een stomp geven, maar door een snel reflex van hem weet hij met z'n hand mijn vuist te forceren en 'm stevig vast te houden. Hij komt iets dichterbij me en zegt zachtjes: "Dit is nog niet over." Hij laat me los, draait zich om, en loopt m'n appartement uit. Hij doet de deur niet dicht, dus loop ik naar m'n deur toe en sla 'm hard dicht. Ik ken hem niet en hij werkt me nu al op m'n zenuwen. Ik denk na. Wat moet ik nu doen? Waar wil ik nu heen? Ik ben nogal in de war, wat ik...eigenlijk al de hele dag ben. En gisteren was ik het nog erger. Als ik niet zo had gegild aan het begin had ik deze problemen niet zo gehad. Ik heb in één dag al een slechte reputatie opgebouwd. Ik zucht en dan schiet me een idee te binnen. Jamie. Hij is de enige wie me lijkt te begrijpen, in dezelfde situatie lijkt te zitten als ik. Hij ziet er aardig en leuk uit, ik wil hem weer zien en spreken. Ik wacht een paar minuten en als ik zeker weet dat ik naar buiten durf te komen, loop ik m'n appartement uit en...dan denk ik pas logisch na. Ik weet niet eens waar hij zich bevindt. Het is niet alleen dat hij in dit mega grote gebouw niet te vinden is, het is ook nog niet eens zeker of hij hier wel is. Hopeloos dus. Hopeloos en een onmogelijke opdracht om hem te vinden. Toch ga ik maar naar beneden en stap naar buiten. Een paar mensen kijken me aan, lijken me te kennen, maar ze kijken me raar aan. 'Valt er soms wat te zien?' kom ik voor mezelf op. Ze lopen gelukkig weg. Nog een ruzie met iemand kan ik er écht niet bij hebben.
Terug naar boven Ga naar beneden
King
Admin
avatar

Aantal berichten : 123
Registratiedatum : 14-10-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : World.

BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   vr okt 28, 2011 3:05 am



Jamie.

'Hé mam.' Het is even stil, dan klinkt er een ouder gegiechel. ''Hee.. ehh. Jamie. Sinds wanneer noem jij mij mam en geen Paulien meer ?'' Ik loop met me iPhone 7s al hardlopend door de straten van Tuger door. Best handig want ik heb die mobiel in een borst zakje. 'Sinds je.. wtf. Wanneer heb ik je dan Paulien genoemd ?'' Vraag ik fronsend, toen ik vijftien was noemde ik me moeder gewoon mam o.o ? ''Je noemt me al jaren zo. Best irritant. Alleen Sjaak mag me zo noemen.'' Me vader dus, 'Oh, ja haha. Naja, ik ga terug weer op mam, Paulien.' Me moeder lacht zachtjes. ''Wat doe je nu, ik hoor steeds getik, en je hijgt.'' Ik glimlach voor me uit en ga de straat om. Ik moet toegeven dat Tuger een super mooi stadje is. Omsingeld door dennen bomen. 'Ik hardloop.' Ik kijk even naar wat mensen en blijf bewegen als ik moet stoppen voor het stoplicht. ''Oh, oké, lukt je studie een beetje. Oh, wacht, ik moet gaan. Sorry, doeeg lieverd!'' Ik zeg snel gedag en hang op. Ik kijk dan naar een meisje/vrouw, ik weet niet meer hoe ik ze moet noemen die ook hardloopt. Ik heb een voetbal broekje aan, wit groen, net zoals me schoenen. Ik zit nog op vele sporten, voetbal, basketbal, rugby, maar ik heb nu al basket bal weg gedaan en rugby. Ik zwem elke zondag ochtend en hardloop kennelijk heel vaak want iedereen aan vraagt of ik met ze ga hardlopen. Ik kijk naar het meisje, ze ziet er echt super knap uit.. ''Voor haar leeftijd'' Maar ze heeft dezelfde leeftijd als mij, dus ik moet er maar aan wennen. ''Hai, hoe lang loop je al ?'' Ik glimlach terug en mompel zacht. 'Een uur en een kwartier precies.' Het stoplicht gaat op groen en we hardlopen op hetzelfde tempo door. 'Jij ?' Vraag ik dan. ''Half uurtje pas, net begonnen. Waar zit je ?'' Wat een vragen. ''Tuger's universiteit.' Antwoord ik weer wat kort, ik wil niet praten als ik hardloop. ''Ah, ik ook! Ga je der nu heen ? Ik ook namelijk.'' Alsof ik al ja heb gezegd. 'Nee, eigenlijk niet.' Het is wel zo, maar ik ga gewoon flink omlopen. 'Ik ga rechts af, doeg.' En ik ga weg. Het meisje mompelt wat beledigd. ''Dag.'' Ik loop wat sneller en knip oog ongeveer naar elke vrouw die naar mij kijkt en rond.. - naja, eigenlijk zijn sommige oma's - loopt. Ik ga door een park heen en kijk naar me contact lijst die echt ... mega is. Roos, Linde, Rachel, Wendy, T.. Ik ga niet eens alles na kijken. Laat iok het er op houden dat mijn scrol balkje héél klein is. Ik kijk naar wat sms'jes van vorige week. 'Jezus, ik ben wel echt een player.' Mompel ik als ik naar die over geilde sms'jes kijk, maar dan ook steeds naar verschillende meiden. Als ik bijna bij het gebouw ben stop ik hem weg. Me iPhone 7s die heeft een grote barst er in, maar alles doet het nog. Ik dacht dat hij kapot was. Eerlijk gezegd heb ik er niet veel over na gedacht. Alleen maar dat het apart is, gister avond toen ik in bed lag wel. Maar de hoeveelheid aandacht is zeker toegenomen. Vroeger vonden ze me allemaal ene knap jongetje, maar nu ben ik dus een knappe man om te zien. En dat levert veel knappe ''vrouwen'' op. Ik noem ze nog steeds maar het liefst meisje, maar als je dat tegen ze zegt worden ze best boos. Dame schijnen ze ook nog wel goed te vinden. Gister avond moest ik alleen bij dat meisje zitten, fucking irritant want ze wou gewoon alleen met mij zijn. Ik ben niet lang gebleven. Ariana was ook niet komen opdagen, ook niet chill dus. Ik heb der daarna ook niet echt gesproken meer. Ik heb het niet zo op zenuwachtige mensen, al kon zij er vrij weinig aan doen. Ik weet zeker dat ze in het zelfde schuitje zit als mij. Ik zal der straks wel gaan zoeken of zo, misschien is ze rustiger geworden. Of misschien is zij al terug ? Ik stop met hardlopen maar zie het meisje weer staan. Maar ik negeer der. Ze blijft ook door praten, net als ik binnen ben zie ik Ariana. 'Hé, wat een timing weer.' Glimlach ik licht. Ik ben ook wel echt uitslover geweest, ik heb dus een echt veel te strakke t-shirt aan, voetbal t-shirt. Je ziet ook echt dat ik hele brede schouders heb, en je kan gewoon door me shirtje zien dat ik een sixpack heb. Ik blijf ook maar op en neer gaan met me buik omdat ik het verschrikkelijk warm heb. Ik heb een zweetbandje om me pols heen waar ik kort over me voorhoofd heen ga. Ik zie net dat ze wat meiden weg jaagt. 'Doe eens lief.' Zeg ik speels, maar de meiden gaan er serieus op in. ''Ja joh, bitch.'' -.- Ik rol met me ogen want zo was het niet bedoelt, meer sarcastisch. Ik duw Ariana wat plagend naar achteren omdat ze klein is, en ik groot en gespierd. Ik kijk Ariana kort aan en vraag dan speels. 'Ga je mee naar me kamer ? Ik moet nog middag eten, als je wilt mee eten ? Ik maak wel eitjes of zo.' Glimlach ik dan weer en kijk naar de balie vrouw die met der ellebogen op de balie staat en me nogal bekijkt. Ik voel het gewoon ; ze kijkt naar me kont. Dat doen vrouwen van veertig nou eenmaal, me moeder deed dat ook toen ik vijftien was -.- Dus dan.. ja. Leuk. Ik sta ook echt als een baas voor der met me handen in me zij.

Terug naar boven Ga naar beneden
http://sunset.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: 24 Seizoenen   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
24 Seizoenen
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Sunset :: RolePlayGame :: Spellen.-
Ga naar: